Hayat kimseyi tamamlamıyor. Ya denk geliyorsun ya da yoluna devam ediyorsun.
Bu gerçeği kabul etmek yaş almanın romantik kısmı değil; olgun tarafı. Artık kimseyi anlamaya çalışarak kendimden vermiyorum. Eksikleri kapatmak, “belki”lerle oyalanmak bana ait değil.
Kalbimi Kırmak Suya Yazı Yazmak Kadar Zordur .Gönlümü Almak Güneşe Dokunmak Kadar Zordu.Suya Yazı Yazmayı Başardınız; Şimdi Güneşin Batmasını izleyin.!!!
Her şeyi güzel hatırlamak zorunda değilim. herkese minnet, herkese hayatıma girdiğin için ‘iyi ki’ içeren cümleler kurmak zorunda değilim. bazı şeyler ve bazı insanlar gerçekten kötüdür ve kötü hatırlanması gerekir.
Ne derler bilirsiniz. İnsan hep kendi için iyi olanı yapmaz, bazen en kötüsünü de yapar. Aklındaki o tuhaf sesi dinler ve birden geç kaldığını anlar, çünkü o yanlış sizsinizdir…!
Tanıdığını sandığın insanların, gerçekte senin yüklediğin anlamlardan ibaret olduğunu anladığında tüm algıların değişecek. Sonrası mı? Sonrasında yaşam yolculuğunun özünde tek kişilik bir hikaye olduğunu anlayacak, yalnızlığını sevmeyi öğreneceksin.
Daha çetin günler gelmekte, umuda giden yolda yürürken.
Bir zaman ki, geri çağırılmak üzere, ertelenmiş gibi görünüyor şimdi ufukta...
Güneşin kucakladığı soğuk dallar, hayatın atlası, geç gelmiş bir zamanın içine yerleşiyor ansızın...
Bir akşamüstü yalnızlığı içinde sessizce