Türkiye’nin Stockholm Büyükelçiliği önünde insanları cehaletten aydınlığa çıkarılması için gönderilen yüce Kitabımız Kur’an-ı Kerim’i yakmayı hedefleyen bir eyleme İsveç makamlarınca izin verilmesini lanetliyor, şiddetle kınıyorum.
+ Evin camii olduğunu bilip yoklurlar içinde bile cami için bütün imkanları seferber eden, bütün dini ve ahlaki değerlere saygı duyan bir ceddin nesliyken ne zaman bu hale geldik ?
Galiba sözün bittiği yerdeyiz...
İstanbul da bir camiye bir elinde içki şişesi bir elinde sigara, ayağında ayakkabısıyla camiye giren ve camide dolaşan bir (...) kişi. Yetmemiş bütün kinini kusmuş. Kur'an-ı Kerim'i fırlatmış ve yine yetmemiş yere attığı Kur'an-ı Kerim'e tekme atmış.
+ Kağıda (ilime) olan hürmetinden dolayı boş kağıdı bile hayadan ötürü ayak basılan yere koymayan, Kur'an-ı baş tacı edip güzel bir kılıfta muhafaza edip evin en güzel köşeşine asan bir ecdadın nesliyiz.
+Dertler Allah'ı hatırlatırmış her daim. Bu yüzden Fatma Tatlı Allah ve Resulü aşığı olmuş. Onun hikayesini okuyunca kendimi sorgular oldum. O iman edip imanından kaygı duyuyor peki ya ben? Ben ne yapıyorum?
Hepimizin bir hikayesi var şu hayatta elbet. Ama öyle hikayeler var ki kitaplara layık. Fatma Tatlı'nın yaşam hikayesi de böyle bir hikaye. Hayat kendisine bir çok dert sunmuş. Ama onun Rabbi derdinden daha büyük olduğu için bütün engeller bir bir aşılmış.
Her ne zaman hayatına dair iyi/olumlu bir karar alsan, şeytan bu kararını uygulamaya geçirmeni önlemek için sana yarını / hafta başını / tatili hedef olarak gösterecektir.
Şimdi uygulama imkânı varken ertelenmiş her karar, ölü doğmuş çocuk gibidir.
İyilik ertelemeye gelmez!