isterdim ki, insanlarla kurduğumuz bağlar bir akşamüstü rüzgarı gibi hafif olsun. tereddütsüz, hesapsız ve berrak. birbirimize güvendiğimizde içimizde kırgınlıklar değil, yeşil bir bahçenin ferahlığı filizlensin ve geriye sadece güzel bir tebessüm kalsın.
Bir veli, annemi (devlette öğretmen) saat tam 22:41’de aradı. Annem uykusundan uyandı, birine bir şey oldu sanarak telefonu açtı. Veli, müdür şöyle bir şey atmış, siz yarın okula geliyor musunuz diye sordu. Hatırlatırım SAAT 22:41. Öğrenciler neden böyle oldu demek boşuna!
Bana düşündüğümden bile daha değerli olduğumu fark ettiren, el üstünde tutan beni kırmaktan ödü kopan Allaha bolca ibadet edip benim üzerime sevgi yağdıran adamla