Odamda beni kitaplarım bekler. Bu yegane tesellidir. Her eşyasını ayrı ayrı ve gayet iyi tanıdığım bu odada yalnız onlar her zaman için yeni bir koku taşırlar. Her zaman söyleyecek birçok lafları vardır...
Zamanı gelince kim neyi ektiyse onu biçtiği o büyük hesap tablosu önümüze serilir. Kırıldığımız yerde kalmıyoruz elbette, sadece adalet yerini bulsun diye sessizce izliyoruz... ⏳
Bazen en ağır yük, içine attıklarındır ama insanın kalbi ne kadar kırılırsa kırılsın, yine de sevmekten ve umut etmekten vazgeçemez. Hayat, yoldan geçenlerin bıraktığı izlerle güzelleşir. Yeter ki içimizdeki o saf ışığı kaybetmeyelim...