Herkes 30. Yaş gününü büyük bir coşku ile kutlarken benim doğum günü pastamı görüp üflemeden geri dönmem.
Yaklaşık 2 aydır 30 um pek bir işlevini görmedim sadece artık merdiven çıkarken dizlerim acıyor o da opsiyonel 😑
Online bulduğum diyetisyen patronumun arkadaşı çıktı. Tamda çalışma saatleri çok yoğun bu yüzden yemek düzenim yok derken ama ben patronumu çok seviyorum ile bitirdim.
Bugünde yalakayız 🤦🏻♀️
Mesafeler ölçü birimi değildir. Öncelikle insanların kendi önceliklerini belirlemesi gerekir.
Zaman yönetimini keşke günlük hayatımızında parçası haline getirebilsek. 🤔