To już koniec serii z historii Brygady „Łupaszki” do operacji „Ostra Brama”! Przy opracowaniu tego wątku korzystałem z książki „Brygady Łupaszki 1943 – 1952” wydanej przez @ipn_warszawa w ramach serii #DopalanieKresów.
Innym ważnym czynnikiem było to, że zbliżała się do tego rejonu Armia Czerwona. Armia Krajowa chcąc nie chcąc musiała w jakiś sposób współpracować ze zbliżającymi się Sowietami.
Część z partyzantów rozstrzelano na miejscu, część z nich wywieziono w głąb ZSRR a część skazano na wieloletnie więzienie. Decyzja Łupaszki uratowała tę część partyzantów Okręgu Wileńskiego AK.
Mimo tego Komendant Okręgu postanowił zmienić obszar działalności brygady, przesuwając ją w kierunku zachodnim, bliżej Wilna. Decyzja ta była podparta kilkoma powodami. Najważniejszym z nich były przygotowania Armii Krajowej do operacji „Ostra Brama”.
Komendant Okręgu podkreślił, że jego brygada jest jedną z najbardziej elitarnych wśród brygad w okręgu wileńskim i jej działalność jest wzorem do naśladowania.
Pod koniec maja 1944 roku doszło do zmian w dyslokacji obszaru działania 5. Brygady AK „Łupaszki”. W trakcie trwania Zielonych Świąt brygadę odwiedził Komendant Okręgu AK i pochwalił „Łupaszkę” oraz jego Brygadę z dotychczasowe działania.
Piąta Wileńska Brygada Armii Krajowej majora Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”
Zapraszam do przeczytania historii tej formacji od kwietnia 1943 roku aż do operacji „Ostra Brama” w lipcu 1944 roku.
Cz. IX– Operacja „Ostra Brama” – finał serii wątków!
Zapraszam!
Henryk Rasiewicz „Kim", Wileńszczyzna 1943
Na znojną walkę, krwawy bój z wrogami,
Każdego z nas sumienia wezwał głos.
Przebojem iść a los iść musi z nami,
A jeśli nie, to przełamiemy los.
Bo nasza pieśń nie brzęczy łańcuchami,
Kipi w niej bunt, nasz sprawiedliwy gniew;
Ten przeciw nam, który nie idzie z nami,
Jak wyrok groźny jemu jest nasz śpiew!