@Jandinsky از اخرین باری که این فکر رو با خودم کردم ۲ هفته می گذره، بعدش باشگاه که هیچی کلا هوم افیس شدم و در دو هفته اخیر کمتر از ۳ ساعت بیروخونه بودم.... کسی بهم نگفت اشتباه داری می زنی داداچ
یا نرید اُکتُبرفِست، یا اگه می رید فرداش لباس هایی که آمازون سفارش دادید رو پس ندید با بوی سگِ آبجو و عرق. ازش شوهر و دوست پسر در نمیاد، بیاد هم اینجوری واقعا حلال نیس.
نمیدونم اینکه بعد از اکران فیلم "چرا گریه نمیکنی؟" کلی از دوستام میگن با دیدن علی (شخصیت اول فیلم) یادِ من افتادن، خوشحال کننده است یا ناراحت کننده!
یکی از دوستای برزیلیم رو دیدم. هنوز مکالمه شروع نشده بود که برای سیل زد زیر گریه. هیچ کدوم از اعضای خانوادهاش آسیب ندیده بودند؛ فقط برای برزیل... ما ایرانیها چی؟ سیل مشهد و... رو میبینیم، چهار تا فحش به مسئولین میدیم و تموم... چه قدر پوست کلفت شدیم در تحمل سختی و بدی و ...؟!
وقتی می خوایم از امنیت و مسئولیت صحبت کنیم: اینجا دوستم لپ تاپ تازه خریده را در قطار شهری جا گذاشت و بعد از ۲ تا ایمیل و ۳ ساعت، سرانجام آن را دریافت کرد.
کاش به جای اینکه به همکارا و دوستای خارجیمون ۴ تا فحش ایرانی یاد بدیم، ۴ تا شخصِ حسابی ایرانی معرفی میکردیم (حافظ، سعدی و دانشمندی چیزی...)، کمپِس ما شبیه استادیوم آزادی شده از نظر میزان بیان فحشهای فارسی.