yanlışlıkla 1 gündür işlerim rast gitti (bi 12 yıl daha gitmez artık) şaşırdım kaldım. bu sürekli işi gücü rast giden şanslı insanlar nasıl yaşıyor böyle aq çok garip bi hismiş
gece gündüz aklımdan bir saniye çıkmayan bu düşüncelerimin reelste harfi harfine yazılıp rastgele karşıma çıkması şok etti. ikinci bir şans, ikinci ve son bir prime dönemi. başka hiçbir şey istemiyorum. last dance, hadi be
baba kendisi ve sohbeti güzel bir hanımı almışsın böyle karşına. açmışsın bi 50’lik. sohbet muhabbet akarken sonra cila niyetine carlsberg’leri açıyorsunuz. tatlı tatlı konuşurken bir yandan maçkolik’ten gol bildirimi falan geliyor. aşırı dopamin patlamasından ölürüz orda mesela
müslüm gürses - küskünüm. babayı çok sevdiğim için öyle düşünmüyorum ama yani binlerce şarkı dinledik bu zamana kadar, sözleri bakımından üzerine bir şarkı göremiyorum hala. her dinlediğimde şarkıdaki çaresizliğe ayrı şok olup kendimi görüp ayrı kahroluyorum
yıllar sonra türkçe rulet masasına girdim. krupiye direkt “oo emre bey yıllar sonra sizi bu masada görmek ne güzel, eskilerden kim kaldı” dedi. millette bıraktığımız izlenime bak ya. aynen güzelim çevrem çoktur, herkes tanır bizi
kurşun döktürdüm bugün, teyze güzelce döktü. sonra suratıma bakıp bu işi yıllardır yapıyorum ilk kez bu kurşunun 10-15 parçaya bölündüğünü gördüm, sen nazardan sıkıntıdan nasıl olduğun yerde çatlamadın dedi. daha bu ne ki be nazarcı teyze daha bu ne ki…