tanjudemirbağ

Asla birilerinin umudunu kırma. Belki de sahip oldukları tek şey odur.

[ﺦ @HkaLemdarTS]

Öyle Muazzam Keyifli ki
Başa Sarıp Sarıp İzliyorsun 😎

@ermanozgur8

[İbrahim ÖZKAN @ibrahim_ozkan61]

Annenin çaresizliği kulaklarda,
gencin mahcubiyeti gözlerde,
Yardım eden kızın merhameti kalpte kaldı…

Bu video sadece bir görüntü ve ya sosyal deney değil…
Bu milletin yüreği, vicdanı ve insanlığıdır.
İyi ki varız, iyi ki birlikteyiz. 🇹🇷

[avcemilkapanan2 @av_06_sali]

Troller hep bir ağızdan “Dünya Kupası şarkımızı Sinan Akçıl yapsın” diye kampanya yapıyorlar.

Tarkan yalnız kaldı.

Onlara inat her fav: Dünya Kupası şarkısını dünyaca ünlü star Tarkan yapsın! 🇹🇷❤️

[Merve Boluğur @MerveeBolugur]

Okan Buruk:
Bir daha Türk hakemler olmadan Şampiyonlar ligine katılmayacağız..

[Mehmet @S1xtyMehmet]

2 yıl oynadım ama 20 yıl oynamış gibiydim Trabzonspor'da.. Allah tekrar gani gani rahmet eylesin.. mekanın cennet olsun Orhan hocam..

[tanjudemirbağ @kulvar2010]

@61saat Allah'ım mekanını cennet eylesin inşallah

[Eko kripto @EkoKripto]

İspanya Başbakanı Pedro Sanchez:

“Petrolümüz yok, nükleer bombamız yok.
Ama bu, emperyalist İsrail’e karşı durmayacağımız anlamına gelmez.”

Dünya siyaseti bazen
silahtan çok duruş meselesidir.

Âlem delikanlı görsün.

[𝓢𝓞𝓝𝓢𝓤𝓩 @IIema__]

Süleyman Demirel; Silah satan barış ister mi ? İlaç satan sağlık ister mi ?Din satan bilim ister mi ?Hırhız olan hukuk ister mi ?

[Fırat Kürşad Akten @fakten1071]

Bu yolu yapan, projesini çizen, onaylayan, ödenek çıkaran herkes bırakın istifa etmeyi, Devleti zarara uğratmaktan tutuklanmalıdır.

Konya Antalya yolu kayboldu...
Yazık Devletimin paralarına...

[ᗰᑌᕼᗩᒪᎥᖴ丅ᗴƳ乙ᗴ @muhalifteyzee]

Daha 4 bucuk yil önce, ama nasil uçmuşuz be..??

Emeği gecenlerinn.....

[Biliyor Muydunuz @bilio_muydunuz]

İşte koşulsuz sevgi böyle bir şeydir. 🥹💕

Evlendikten üç yıl sonra eşine ALS teşhisi kondu. Onu hiç bırakmadı,20 yıldır onun yanında ve Gülümsemesi her şeyi anlatıyor…🙏

[Sevda Açıksözlü @sevdalinakisler]

İsviçre'de havalimanın
da kahve 5 frank.
Sokakta da 5 frank.
Bana kahve servisi yapan kişiye, 'Burası havalimanı, burada daha pahalı olması gerekmiyor' mu diye sordum. 'Siz burada mecburiyetten bulunuyorsunuz, fırsata çevirmek ahlaksızca olur' dedi. Türkiye'de neden 10 katı?

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

BUGÜNE KADAR BENİ YERİN DİBİNE SOKTUN; MANİ Mİ OLDUK ?
Levent Kırca anlatıyor :
"Süleyman Demirel Başbakan.
‘Gereği Düşünüldü’ isimli bir müzikal oynuyoruz.
Yer yerinden oynuyor. İnanılmaz ilgi görüyor.
Yenikapı'daki Hürriyet Çadırı'nda günde 3.500 kişiye oynuyoruz.
Sert bir kış; çok kar yağdı.Çadırın bir kısmı çöktü.
Oyunlar durdu.Çadırı onarıp yeniden başlamam lazım! Ancak para gerekiyor.Kredileri de bankalar
bu kadar kolay vermiyor.’
Başbakan Süleyman Demirel'den randevu aldım.
Kendisiyle Başbakanlık Konutu'nda buluştuk.
Durumu anlattım.
"Yardımcı olun da, bir bankadan kredi çekeyim!' dedim.
Dedi ki:
‘Kredi çekersen ezilirsin, üzülürsün.Müsaade edersen bu parayı sana ben ödeyeyim. Geri vermene de gerek yok."
Telefonu kaldırdı. Kalem-i Mahsus Müdürü'ne,
‘Bana çek defterimi getir’ dedi.
Söz konusu paranın miktarı, o günkü 1 trilyon, ( bu günün 1 milyonu) civarında İdi.
Süleyman Bey'le karşılıklı oturuyoruz. Çaylarımızı yudumluyoruz ve çek defterinin gelmesini bekliyoruz. Ben https://t.co/YMF21UaBaH kararımı verdim!
Süleyman Demirel'e dedim ki:
‘Eğer darılmazsanız; ben bu parayı sizden alamam."
"Neden?’ dedi.
‘Ben sizinle aynı görüşte değilim. Üstelik böyle bir para sizi eleştirmeme mani olur..!
Demirel bana:
‘Bugüne kadar oynadın. Beni yerin dibine soktun;
sana mani mi olduk?Al parayı git gene oyna" dedi.
Nezaketine teşekkür ettim.Parayı almadan Başbakanlık Konutu'nu terk ettim.
Kardeşi Hacı Ali Demirel'i arayıp bu davranışımdan ötürü, bana hayran kaldığını belirtmiş.
Daha sonraki yıllarda eşi Nazmiye Hanım'la gelip bütün oyunlarımızı seyretti. Açtığım tiyatroların açılışlarını yapıp, kurdelesini kesti.
Farklı bir hoşgörüye sahipti.Birkaç kez hastalanıp hastaneye yattım.Beni ilk arayan o oldu. Oynadıklarım, ona karşı eleştirilerim nedeniyle ne bana dokundu ne de yasaklama getirdi.
Dahası cumhurbaşkanıyken, ‘Olacak O Kadar’ programı için ‘Türkiye'nin gerçeklerini yansıttı ve ülke gündemine katkı sağladı’ diyerek beni
‘Devlet Sanatçısı’ yaptı.
Sözün Özü.;
İnsanlar birbirlerine, fikirlerine, düşüncelerine karşı olsa da sanatta birleşebilirler..."
Mekanları cennet,Ruhları Şad olsun..💞🙏🙏🇹🇷

[̶P̶A̶R̶L̶A̶ 🇹🇷 @vldaII]

🗣️ Mansur Yavaş: "Önceki dönemde baraj kenarlarına 1 milyon fidan dikimi için ihale yapılmış. Şahıs piyasadan 1,5 liraya aldığı fidanları aynı ay içinde belediyeye 15 liraya satmış.

Savcılık bu dosyaya 2 kere takipsizlik verdi."

[ihtiyar_33_ @Dede38__]

Dün işimden istifa ettim.
Ne iki hafta önceden haber verdim,ne “biraz daha dayanayım” dedim.
Sadece bir dilim pastayı masada bıraktım,
çantamı aldım
ve kızımın evinden çıktım.
İşverenim kızım Zeynep’ti.
Maaşım neydi biliyor musunuz?
Altı yıldır “sevgi” sandım.
Ama dün anladım ki,
bizim aile ekonomisinde
benim sevgimin piyasası yokmuş.
Yeni alınmış bir tabletin yanında
hiç yokmuş.
Benim adım Emine.
64 yaşındayım.
Devlete göre emekli hemşireyim.
Emekli maaşı olarak yatan kısıtli para ile
İstanbul’un kenar semtlerinden birinde yaşıyorum.
Ama hayata göre ben:
• Tam zamanlı şoförüm
• Aşçıyım
• Temizlikçiyim
• Hakemim
• Rehber öğretmenim
İki torunum var:
Mert (9) ve Kerem (7).
Hani derler ya:
“Bir çocuğu büyütmek için bir köy gerekir.”
Bizde o köy,
sabah ezanıyla kalkıp
akşam bel fıtığıyla yatan
tek bir anneannedir.
Kızım Zeynep reklamcılık yapıyor.
Damadım Ahmet finans sektöründe.
İyi insanlar…
en azından kendime öyle diyorum.
Kreşler ateş pahası.
Bakıcı desen ayrı dert.
Ev kredisi desen ömür boyu.
Mert doğduğunda bana öyle bir baktılar ki…
Bakışları hâlâ gözümün önünde.
“Anne,” dedi Zeynep,
“kimseye güvenemiyoruz.
Sen olmasan biz bittik.”
Yük almak için omurga oldum.
Saatim her gün 05.45’te çalar.
Otobüsle, dolmuşla
onlara giderim.
Kerem hazır kahvaltı yemez,
mutlaka ev yapımı olacak.
Yatakları toplarım
Bulasiklari dizerim
Çocukları giydiririm.
Okula bırakırım.
Sonra eve döner,
kirletmediğim çamaşırları yıkar,
kullanmadığım banyoyu temizlerim.
Öğleden sonra alırım.
Futbol, piyano, etüt…
Ödev başında beklerim.
Ben çocuklara “hayır” diyen anneanneyim.
Ben sebze yedirenim.
Ben ekranı kapatanım.
Ben rutinim.
Bir de Sevil var.
Ahmet’in annesi.
Nişantaşı’nda oturur.
Yüzü gergin, saçı fönlü,
hayatı tatil.
Torunları yılda iki kez görür.
Mert’in alerjisini bilmez.
Kerem kriz geçirdiğinde ne yapılacağını bilmez.
Hiç ateş ölçmemiştir.
Hiç kusmuk silmemiştir.
Ama o “evet” diyen babaannedir.
Dün Mert’in 9. yaş günüydü.
Ben üç aydır ona bir şey hazırlıyordum.
Param yok ama niyetim var.
Uykusu düzensiz diye
ellerimle ağır örgü bir battaniye ördüm.
Renklerini tek tek seçtim.
Her ilmeğe dua koydum.
Bir de
gerçek tereyağıyla
ev yapımı çikolatalı pasta yaptım.
Dogum günü 16.00’daydı.
Sabah 07.00’den beri oradaydım.
Saat 16.15’te kapı çaldı.
Sevil içeri girdi.
Parfümü geldi önce.
“Benim aslanlar nerede?” diye bağırdı.
Çocuklar beni itip ona koştular.
Kucağı yoktu.
Poşeti vardı.
Markalı poşet.
“Ne severler bilmiyorum,” dedi.
“Mağazadaki çocuk ne verdiyse onu aldım.”
İki son model tablet çıktı.
“Sınırsız internet,” dedi göz kırparak.
“Bugün kural yok. Babaannenin günü.”
Çocuklar çıldırdı.
Zeynep gülümsedi.
Ahmet şarap doldurdu.
“Sevil hanım, çok şımartıyorsunuz,” dedi.
“Ne kadar düşüncelisiniz.”
“Babaanne böyle olur,” dedi Sevil.
“Sever, şımartır, gider.”
Ben mutfakta
battaniyeyle kaldım.
Mert’e yaklaştım.
“Oğlum,” dedim,
“anneannenin de hediyesi var.
Pastayı da ben yaptım.”
Başını kaldırmadı.
“Anneanne, şimdi olmaz.
Oyun var.”
“Ben bütün kış bunu senin için ördüm…”
Ofladı.
“Anneanne, kim battaniye ister ya?
Babaanne tablet aldı.
Sen hep sıkıcısın.
Hep yemek, kıyafet…”
O an
içimde bir şey koptu.
Zeynep’e baktım.
Bir şey desin diye.
Güldü.
“Anne hemen alınma.
Çocuk bu.
Sevil eğlenceli babaanne,
sen günlük anneannesin.”
GÜNLÜK.
Günlük bulaşık gibi.
Günlük trafik gibi.
Kerem de ekledi:
“Keşke babaanne burada yaşasa.
O ödev yaptırmıyor.”
Battaniyeyi katladım.
Tezgâha koydum.
Önlüğümü çıkardım.
“Zeynep,” dedim sakin bir sesle.Sözümü kesti.
“Pastayı keser misin anne?”
“Hayır.”
“Ne demek hayır?”
“Her şeye hayır.”
“Anne ne diyorsun?”
“Ben yardımcın değilim.
Ben annenim.
Ve görünmez hizmetçi olmaktan yoruldum.”
Sevil güldü.
“Ay Emine, demagoji yapma.
Menopoz falandır.”
Ona döndüm.
“Sevil, madem eğlenceli babaanne sensin,
iki saat sonra gelecek şeker krizini de sen yönetirsin.
Bir de yukarıda çamaşırlar var.” dedim
“Benim belim ağrıyor.” dedi
“Benim kalbim,” dedim.
“Bel daha çabuk geçer.”
Kapıya yürüdüm.
“Anne!” diye bağırdı Zeynep.
“Yarın işim var!
Çocuklara kim bakacak?”
“Bilmiyorum,” dedim.
“Belki tableti satarsınız.
Ben köylüyüm ya .
Belki köyün diğer üyesi kalır.”
“Anne bize bunu yapamazsın!”
Durup döndüm.
“İşte sorun bu.
Bana ihtiyacınız var
ama beni görmüyorsunuz.”
Mert başını kaldırdı.
“Anneanne, yarın gelir misin?”
İlk kez
her şeyi düzeltme isteği duymadım.
“Hayır oğlum.
Yarın kuralsızsınız.
Kolay gelsin.”
Çıktım.
Nefes aldım.
Telefonum susmuyor.
Ama ben cevap vermiyorum.
Bu sabah
saat dokuzda uyandım.
Kahve yaptım.
Balkonda kuşları izledim.
Yıllar sonra
sırtım kalbim ağrımıyor.
Bir şeyi geç anladım:
Biz bu ülkede
aile ile ücretsiz emeği karıştırdık.
Torunlarımı seviyorum.
Ama artık hizmetçi değilim.
Eğer “anneanne” istiyorlarsa,
saygıyla isterler.
Şimdilik izin aldım.
Belki ben de kursa yazılırım.
Yoga olur.
Halk oyunu olur.
Ne de olsa
eğlenceli anneanneler öyle yapıyormuş.
Hayatın yükü ağır.
Koşturan, emek veren, yetişmeye çalışan, kıymet veren, herkese saygıyla.
Nazım Hikmet Ran
Fotoğraf temsilidir
#fblifestyle

[Zeynep Koloğlu @zeynepkologluu]

İlk oscar ödülü alan o kısa animasyon filmi:

[Kronik Haber @kroniknews]

🇹🇷 Çukurca'da görev yaparken teröristlerin tuzakladığı EYP'nin patlaması sonucu gözlerini kaybeden Gazimiz, Mücahit Atıcı.

Türk Milleti size minnettardır.

[Aykırı @aykiri]

Hale Ege isimli vatandaş, İsviçre ile Türkiye havalimanlarındaki fiyat farkını eleştirdi:

"Dünyanın en pahalı ülkelerinden biri olan İsviçre'de havalimanında kahve fiyatları 5 frank. Sokakta da 5 frank. Bana kahve servisi yapan kişiye, 'Burası havalimanı, burada daha pahalı olması gerekmiyor' mu diye sordum. 'Siz burada mecburiyetten bulunuyorsunuz, fırsata çevirmek ahlaksızca olur' dedi. Türkiye'de neden 10 katı? Bu bizim ahlaksız olduğumuzun bir göstergesi mi?"