Oğlum Akif Emre (10 aylık) korkutucu bir gürültü duyduğunda direkt yüzüme bakıyor, ben korktum mu diye. Sonra rahatlıyor, her ne yapıyorsa devam ediyor. Herkes kahkaha atıyorsa o bana bakıyor ona göre gülüyor, ben gülümsemediğimde yüzüme uzun uzun bakıp anlamaya çalışıyor. Ben bu
Bir insanın varoluşunu, eksiğinin, engelinin ötesinde görüp onu sarıp sarmalayan, onun arkadaşlığı, dostluğuna değer veren, onu gerçekten olduğu üzere, bir kişi olarak, birer eşitleri olarak gören insanların olduğunu bilmek beni ağlattı.
Insanlıktan ümidimi asla kesmeyeceğim.
öncelikle hayırlı olsun ama güzel memleketimde neden sadece istanbulda edilen teklifleri görüyoruz adıyamanın kahta ikçesinde mesela bir genç diğerine nası bi ortamda teklif ediyo merak içerisindeyim
Farklı bi şehirdeki çiçekçiyle konuşup çiçek yollamak kadar saf güven gerektiren başka bi eylem olmayabilir ücreti gönderiyosun ve bekliyorsun hiçbir resmi belge de yok ortada sadece inanarak beklemek gerekiyo
yaşlı bi hemşiremsi personel vardı ne olduğunu hala bilmiyorum ama hemşire işi yapardı üni mezunu değildi hayatımda ilk defa ona emmi demiştim herkes diyo diye dndnndnd
özlendin uzmansız arresti bol gelişmemiş ilçe acili ✍️🏻
bütün hüzünler mümkünmüş bunu kendime açıklamayı bir türlü beceremedim inşallah bir gün sorgusuz sualsiz kabul eder de aramız düzelir ve hayata dair o derinden kırgınlığı gider
kendimi bildim bileli iyi niyetli olursam iyilik de benle olur karşıma iyi insanlar çıkar sanmıştım bunun tersini sert biçimde öğrendiğimden beri kendimle bağım zedelendi artık neyin doğru olduğunu bilemez oldum