Yahya Kemal Beyatlı’nın; “Bir bitmeyecek şevk verirken beste, bir tel kopar ahenk ebediyyen kesilir…” dizesi ne derin bir mana içeriyor. İnsan rutinlerinin hep devam edeceğini, verilenin kıymetini bilmese de orada kalacağını, günlerin hep aynı döneceğini sanıyor oysa bir tel kopsa, sadece bir nimet alınsa, bir sabah aynı uyanmasa insanın dünyası alt üst oluyor. Bunu farkeden, vakitlice şükreden, varken kıymet bilen insan yaşamda vakur ve hürmetle yürür.