Birhan Keskin: "İyileşen zamandır, insan iyileşmez." der. Hayat devam ediyor ama bazı yokluklar, zamanın örtemediği izler gibi içimizde yaşıyor. Belki de iyileşmek, acının tamamen geçmesi değil; onunla yaşamayı öğrenmektir. Bazı yaralar kapanmaz, canımızı daha az acıtmaya başlar.
@merym_23 dışına çıkacaksın her şeyin..
sadece zamanın değil..
yaratılışın, varoluşun..
ve ölümün…
Bütün yolculuklar çocukluğa varmak içindir.
Diyordu blr yerde de.
Belki de öyledir…💐🙏🏻
Ne zaman yaşıyorsun?
Ne zaman derinliklere iniyorsun?
Hep işine dalmış durumdasın.
Farkına varmadan ölümün kıyısına bile gelmiş olabilirsin…
🎨Vincent van Gogh
Sığamıyorum, taşamıyorum, gidemiyorum, kalamıyorum, ne oradayım ne burada, ne bir şeyim ne öbürü…
İnsan değil mi; ölünün mezarına çiçek dikip, dirinin bahçesini talan eden?
Sanırım Tezer Özlü’nün ne demek istediğini anlıyorum artık.
“İçimde kimsenin uzanamayacağı kadar derin bir yalnızlık var. Ve garip bir şekilde bu beni artık acıtmıyor, koruyor…”
@xmentalactivity İnsan içindeki kaygılar yüzünden daha büyük bir mutluluk ihtimalini göremediği durumda elindeki mutluluğun kıymetini bilemiyor. Lüks ise doğal ve yalın bir yaşamdan ibaretti.
Gittin yıkıldı bu şehir
Kuşlar da öldü..
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Gitme henüz tamamlanmamış, cümlelerimiz var...
#AhmetTelli
İç sıkıntısı, kaçırılmış bir hayatın ağırlığıdır. Başka bir yaşamın mümkün olduğunun farkındayken, saçma bir hayatın içinde sıkışmanın sessiz çığlığıdır.
Evden ne kadar uzaktasınızdır bilinmez; bu bazen bir yaraya dönüşebilir…
@merym_23 "Akıp giden bir bataklığın içindeyiz hepimiz; ama yıldızlara bakıyor bazılarımız." Kendi yıldızını kaybetme.
Akıp giden hayatın içinde olduğumuzdandır, kıyının uzaklığı
“Yaşamak lazım” demek bu kadar zor mu?
Yas, sadece sevdiklerimizi kaybetmekle olmaz. Bir yaşama biçimini kaybetmek de yastır. Bir şehri, bir alışkanlığı, rutinlerini kaybetmek de yastır. Hatta bazen insan; inandığı şeyleri, dünyaya bakışını ve güven duygusunu kaybetmenin yasını tutar…
—Kemal Sayar
@sibelgam Abla biliyor musun Kemal Varol
böyle demişti bir zamanlar:
İçimdeki o eksik şarkı bir türlü tamamlanamıyordu. Ayrılınca ne çok şey öğreniyor insan. Fakat insanın içinde yarım kalan her şey bir ukteydi…
Hır gür çıkarmadan, kimsenin yaşam yükünü ağırlaştırmadan,gönül kırmadan,bir şeyler okuyup,bolca sevip sevilip,gün batımları,yağmur ve ağaçların tadını çıkartıp,vakti gelince bizden alacağı hiç bir şey kalmadığından emin adımlarla ölüme yürümek istiyoruz…