hays, Lord. please lang, magbi-birthday na ko oh. gift mo na sa'kin 'tong buhay ni Mocha & Mallow. OA na kung OA pero hindi ko siguro kakayanin pag hindi sila um-okay.
5th death anniversary ni potchi tomorrow and eto nanaman ako, sobrang down kasi bukod sa miss na miss ko na siya, traumang trauma pa din ako na nawala siya.
tapos ngayon namang may new babies ako na si Mocha & Mallow, i thought mababawasan lungkot ko ngayon. but guess what? —
matamlay silang dalawa, hindi kumakain, hindi nakikipaglaro. bumabalik yung trauma ko, na baka mawala din sila tulad ni potchi. nakakatakot, nakakaoverthink, na baka di nila kayanin, na baka hindi sila um-okay.
sinong di maiiyak? ni hindi pa nga nakakahanap ng trabaho, naka line up na pagkakagastusan dito sa bahay. na para bang wala akong karapatan sa sarili kong sahod pag nagtrabaho ako.
fantasy ko magkaroon ng stable work tapos home alone sa isang apartment/condo. tapos grocery without worrying abt the prices, then pakulay ng red hair 🥰
i keep acting like i'm fine, like it's fine, but inside i'm just exhausted. tired of pretending, tired of holding it together for everyone else, tired of being the strong one when i don’t even feel human anymore.