kehilangan spark itu aneh. kamu masih jadi diri kamu, tapi rasanya usah gak sehidup dulu. losing your spark slowly is scarier than being sad all at once
skrg aku tau kenapa kita dianjurin jam 10 malem udah harus tidur, karena kalau begadang sampe jam 2 pagi nnti penyakit “wondering was wrong with me and begging someone in my life” nya kumat