esra

klinik psikolog

[esra @lavinya_psk]

“Gerçekle bir bağım varsa,
o da düşlerimdir…”

Jehan Barbur - Ne Olur Yani - https://t.co/HOdRUNu0Z5 @YouTube

[Die nagende Kritik @kritisch_kritik]

1

Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen
Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu
Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen
Kum taneleri var ya onlardan birindeyim
Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor
Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte

Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum

Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun
Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum
Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup
Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için
Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar
Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa
Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun
Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların
Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar
Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa
Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan
Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit
Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse
Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman
Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık
Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık
Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada
Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak
Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin
Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen

Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun
Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada
Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum.
Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil

2
Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm
Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle
Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar
Dursam ölürüm paramparça olur dünya

Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm

Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir
Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna
Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için
Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak
(Gözlerim bir yerlerde daha bağlanmıştı, bunu
Unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç)
Bir rüzgâr esse ellerin fesleğen kokuyor
Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri
Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda
Üzgün bir erguvan ağacıyla konuşuyorum
Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım
Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte

Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan

Bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer
Okyanus diyelim istersen ya da sen söyle
Batık bir gemiyim orda, seni bekliyorum
Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken
Gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde
Ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su
Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç
Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı
(Soluğunun elma kokması bundandı belki)
Bir elma kokusuna tutundum düşerken
Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı
Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle

Çocuksun sen, çocuğumsun

Ahmet Telli

[Bubi' Sanat @bubisanatcom]

Ahmet Telli, Belki Yine Gelirim:

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor çünkü
Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse
ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de
yırtılan ve parçalanan bir şeyler olmalı mutlaka
hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler

Oysa ne kadar sakin bu sokaklar ve bu kent
ne kadar dingin görünüyor bana şimdi gökyüzü

Gidenler nerde kaldılar, özledim gülüşlerini
bir kenti güzelleştiren yalnız onlardı sanki
onlardı çocuklara ve aşka ölesiye bağlanan
kadınları güzelleştiren herhalde onlardı
'Tükürsem cinayet sayılır' diyordu birisi
tükürsek cinayet sayılıyor artık
ama nerde kaldılar, özledim gülüşlerini onların

Uzun uzun bakıyorum kıvrılan sokaklara
tek yaprak bile kımıldamıyor nedense
ve tek tek söndürüyor ışıklarını varoşlar
alnımı kırık bir cama yaslıyorum, kanıyor
kanımın pıhtılarında güllerin serinliği
ve fakat bir cellat gibi yetişiyor pusudaki
Dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Yaşamak neleri öğretiyor, düşünüyorum
okuduğum bütün kitaplar paramparça
çıkıp dolaşıyorum akşamüstleri bir başıma
bir uçtan bir uca yalnızlıklar oluyor kent
bulvar kahvelerinin önünden geçiyorum
sırnaşık aydınlar, arabesk hüzünler
bir gazete sayfasında sereserpe bir yosma

Sesler gittikçe azalıyor, kuşlar azalıyor
ve ne zaman yolum düşse vurulduğun yere
kızgın bir halka oluyor boynumda o sokak
Hüznü yalnız atlarımız duyuyor artık
biz çoktan unutmuşuz böyle şeyleri
ama içimde bir sırtlanın dalgın duruşu
ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

İçimde zaptedilmez bir kırma isteği
dizginlerini koparan bir at sanki bu
soluk soluğa kalıyorum her sonbahar
ve sevgilim ne zaman hoşgörülü olsa
bir yolculuk düşüyor aklıma, gidiyorum
bütün gençliğim böylece geçip gitti işte
ama hala bir şeyler var vazgeçemediğim

Hangi duvar yıkılmaz sorular doğruysa
birgün gelirsek hangi kent güzelleşmez
şiirlerim bir dostun vurulduğu yerde yakıldı
geri almıyorum külleri yangınlar çıksın diye
Devriyeler çıkart şimdi, bütün ışıklarını söndür
sorduğum hiçbir soruyu geri almıyorum ey sokak
ve dilimin ucunda küfre dönüyor her sözcük

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum günlerdir
bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa
bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem
oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü
ipince bir su gibi sızıyorum gecenin tenha göğüne
sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz
Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün

[esra @lavinya_psk]

“Gecenin ormanları içinde yanan,
Işıldayan parıltılı, sen Kaplan, Kaplan!
Ölümsüz hangi el veyahut göz, hangi,
Yarattı sendeki bu korkunç ahengi?
…
Ve göklerde, gözlerindeki yangınlar ?
Hangi kanata güvenip de yükseldi?
Ateşi tutan o hangi cesur eldi?”
…

William Blake

[esra @lavinya_psk]

“Dünyаyı еmеkçilеr şеkillеndiriyor, rеnklеndiriyor vе аnlаmlаndırıyor. Emеk vе еmеkçinin bаyrаmı 1 Mаyıs kutlu olsun.” #1Mayıskutluolsun

[Okay Taşlı @okaytasli81]

1 Mayıs aynı zamanda Behice Boran’ın doğum günü.

Tarih:1 Mayıs 1979.Hükümet, İstanbul’da sokağa çıkma yasağı ilan etmiş, Behice Boran 69 yaşında. Türkiye İşçi Partisi Genel Başkanı. Yasağa rağmen arkadaşlarıyla Taksim’e doğru yürüyüşe çıkar. Yakalanıp mahkemeye çıkarılır...

[esra @lavinya_psk]

Zamanını bekleyen lotus çiçekleri..🪷

[esra @lavinya_psk]

…
“Hiç durmadan yürüyorum
labirentin içinde,
bir sır olan çıkışı da girişi de.”

Ursula K. Le Guin

[Okuryazar @okuryazarlar]

Pablo Neruda

[esra @lavinya_psk]

🌸

[esra @lavinya_psk]

Göğü gördüm imkâna tutuldum düşü sevdim
…
derin durdum, teknenin altına girdim
sarstım
sarsıldım vuruşun gitgide usta vuruşuydu
sustum düşe düştüm
senin mi kan, yaralarımdan mı
hey kaptan
ne balinayım ben şimdi inadı içinde
ne senin mavi balinan

Gülten Akın

[esra @lavinya_psk]

Görünmezdir bir yarım
kendime,
içimdeki
her şeye bir örtüdür tenim.
Gözlerim yıldızları görür de
göremez zihnimi.
Düşündükçe daha da
yabancılaşırım kendime.
…
Nerededir benin özü?
Neler var içimde
görülmemiş, söylenmemiş?

Ursula K.Le Guin

[Okuryazar @okuryazarlar]

Ursula K. Le Guin

#8MartDünyaEmekçiKadınlarGünü

[esra @lavinya_psk]

Vesikalı Yârim♥️
#türkanşoray #izzetgünay #atlasineması #beyoğlu

[esra @lavinya_psk]

@avuntusaati Bugün İstanbul’da “Blue Velvet” havası …🦋

[esra @lavinya_psk]

@kayatanis Bu hayatta “iyi ki tanıdım” dediğim bir insandır kendisi. Yeryüzüne anlam katan, şahsına münhasır, bambaşka bir rengi var, iyi ki var 🤍

[esra @lavinya_psk]

“Susuyorum artık bu yıldızın bu uzak deniz mırıltılarının beni
fırlatıp attığı bataklıktan
bu suların toprakla bir olup kuşların
öldürdüğü yerin tabanında susuyorum
…
Kutup yıldızı ikinci benliğim” 🌟🕯️✨
…
Gülseli İnal, Lale sesiydiler ve Yoktular

[esra @lavinya_psk]

“Yaşamı sürdürmek istiyorsan, ölümü göze alarak hazırlan…Özgürlük, yaşamı ölümü göze alarak sürdürmektir.”

Sigmund Freud

[esra @lavinya_psk]

“Almadan vermek şairlerin talihsizliğidir... Tıpkı çıplak bırakılmış kalbin Fahişeliği gibi, şiir de kendini herkese verir ve kendini vermekten başka bir şey yapmaz, çünkü onda en ufak bir haz yoktur sadece güç vardır.”

Pierre Jean Jouve

[esra @lavinya_psk]

Gezginler

Yıldızların aydınlattığı ırmağın
öte yakasından geldik, döneceğiz avuçlarımızdan daha küçük bir tekneyle
…
seninle çıkacağımız yolculuğu düşlüyorum,
küreksiz bir sandalla kıyısız bir ırmakta.

Ursula K.Le Guin/ Sonsuzluğa…🌠🌌