این وظیفه هر فرزند، هزاره تباری است، که در بیرون از مرزهای افغانستان زندگی می کند، که درد و رنجی که همتبارانش از بلخ تا هرات از هرات تا غور، دایکندی، غزنی، بامیان و بهسود می کشد. مستند سازی کرده، و به نهادهای حقوق بشری بسپارد.
و یا از طریق تریبونهای آزاد به گوش جهانیان برساند.
دو بار اردوی ملی کشور، شیرازه نظام و امید نسل نو افغانها را در هم کوبید.
دو بار کشور را به خاک و خون کشید.
ادای پیروزی را میبینید؟
اما وقت فرصت ما فرارسید، پشتون و هزاره کردیم؛ شکار فساد و قومپرستی شدیم.
آیا شایسته ما همین است که غلام پاکستانی باشیم؟
طالبان با رسیدن به شهرها، زندانها را که پر از جنایتکار، تبهکار، قاتل و رهزن بودند خالی کردند.
اکنون این زندانها را از نویسندگان، شاعران، خبرنگاران و کنشگران اجتماعی پر میکنند.
شاعران، نویسندگان و عکاسان، نخستین زندانیان حکومت طالبان استند.
#Taliban#Kabul
شفیقه مادر پنج فرزند است، دیروز هنگامی که می خواست فاتحه برود در انفجار در موتر شهری در دشت برچی به سختی زخمی شده است. احتمال دارد یک پایش قطع شود. او زن فقیری است که همسرش کراچی دستی دارد.
همسرش حتا توان خرید دارو هایش را ندارد.