ne kadar hırpalansam da dünyayı kendi hafıza odalarıma, şarkıların arasına gizlenmiş eski fotoğraflara göre anlamlandırmaktan vazgeçemiyorum. ne yaşarsam yaşayayım, yaşadıklarımın sızısını zihnime bir mühür gibi kazımak benim fıtratımda var.
Yavaş yavaş kabullendim bir şeyleri. Belki de yorgunluktan. Yoksa hala her şey ağır geliyor. Belki de uğraşmak istemiyorum artık, belki de bazı şeyler bana çok dokunsa da olduğu gibi kalmalı.