Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor,
Her yerde gümbür gümbür bir telaş.
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel, düşünmek ne güzel,
Bir gün mutlaka yeneceğiz.
Bunu söyleyeceğiz bin defa!
Sonra bin defa daha, Sonra bin defa daha, çoğaltacağız
marşlarla
ben burada olmadığım 1 buçuk yılda evlendim bu arada merak eden varsa. aile kurumunu da deldik geçtilk en yakın arkadaşımla aynı eve çıkmışız da hayal gibi bi hayat yaşıyoruz gibimsi. çocuk diye soranlara da yapana helal olsun diyoruz öyleli
ilk araba kullanmayı öğrendiğimde bunun muazzam bir özgürlük olduğunu hissetmiştim. ama bisiklet özerklik verdi sanki bedenime. hani aya bile gidebilirim gibi bi kaşiflik hissi, enteresan ama bu hisle ben neler yaparım neler
ben kaydırma bağımlılığımı bırakmak için instagramı sildim şimdi eski çöplüğüme döndüm. en toksik ilişkim bu arkdşlr. X demek istemediğim, twitter olduğu zamanlardan beri muazzam toksik ama dönüp dolaşıp ona geliyorum.
Yetişkin bir erkeğin çamaşırını yıkayamaması, yemeğini pişirememesi, evinin düzen ve temizliğini sağlayamaması her normal toplumda utanç verici bir yetersizlik olarak algılanır. Bizde bu weaponized incompetence artık nasıl normalleştirilmişse kamera önünde gülüşme konusu olmuş.
bazılarınıza biraz daha uzaktan bakma şansım olunca ne boktan, beş para etmezler olduğunuzu görmek o kadar kolay oldu ki ya, hepiniz de erkeksiniz, hiç şaşmaz.
Anti-kemalist olmak için illa şeriatçi olmak gerekmiyor ey çok okuyan(!) oğuzhan.Kurtuluş savaşında en uzun açık kalan batı cephesinin bile 13 günden uzun olmadığını ve böylece kahramanlık hikayelerinizin de saçmalık olduğunu bilmemek için okumamış olmak gerekir ki şükür okuyoruz