nadia.co

come here for MARK, political issues, aesthetics and leave

[Syncamore Tree @stampwords]

รู้สึกว่าคนเราต้องมีระยะห่างประมาณหนึ่งถึงจะรักษาความชื่นชม หลงใหลกันและกันไว้ได้ ต้องห่างกันพอที่จะไม่รู้ว่าแต่ละวันเราห่วยยังไงบ้าง แต่เราอยากได้อะไรมากกว่ากันระหว่างคนที่ชื่นชมเราไปตลอดกับคนที่เราสามารถไปเล่าความห่วยในแต่ละวันให้ฟังได้

[zephyrine @adolcereverie]

แยกรีทวิตจากโปรไฟล์ทำไม จั๊มสแกร์กับสิ่งที่ทวีตไป soliloquy of the solipsist มาก ค่อนไปทาง stream of consciousness อยากพูดอะไรก็พูด ไปเรื่อย เจอแต่ตัวเอง ฉันคนนั้นก็คือฉันอีกคน ฉันไม่ได้ชอบตัวเองขนาดนั้น 😭

[miya @miyarah_]

ommmmm 🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️ommm🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️o🧘🏻‍♀️mmm🧘🏻‍♀️ommommommm ommm oommmmm🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️ooommm🧘🏻‍♀️m🧘🏻‍♀️ om🧘🏻‍♀️om🧘🏻‍♀️mmm🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️ommmm🧘🏻‍♀️ ommm ommmm🧘🏻‍♀️ ommmm🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♀️

[𝒟 @DalalsJournal]

still so many first times to look forward to

[nadia.co @leethursday]

เห้อ มีความสุข รักมาร์ค คนที่แค่เคลื่อนไหวจิ้ดเดียว หรือส่งสัญญาณเล็ก ๆ ที่บอกเราว่ากำลังสบายดี แค่นี้ แต่ทำเราอยู่ไปได้อีกสามวัน

[chi @sskngntuk]

ME RN

[z ♡ @mkleezii]

bible references IM CRYINGGGGGGGG

[nadia.co @leethursday]

I LOVE YOU CEO MARK

[beng @bengnoona]

จริง ที่เคยบอกว่าม้าคโคตรจะเด็กอักษรนี่ไม่เกินจริงอ่ะ มันอยู่ใน dna ม้าคเลยด้วยซ้ำ ขนาดชื่อตัวเองมีแค่ MARK พยางค์เดียวเอง แต่ม้าคครีเอทคำจากชื่อนี้ได้เป็นสิบ ในอัลบั้มก็ถอดจากไบเบิ้ลมาเกือบหมด ทุกอย่างในงานของม้าคมีความหมาย แม้แต่ชื่อค่ายม้าคยังมีสัญญะให้คนเอาไปคิดต่อ ถ้าเป็นคนไทยนางได้ออกไกลบ้านไปแล้ว แขกรับเชิญช่องคุณแดง

[เว่ออออ ครับผม (‵▽′)ψ @beaver_ch5]

กรมอุทยานฯเผยคลิปสุดประทับใจ เจ้าหน้าที่ตื่นเต้นกับการค้นพบรังที่ 3 ของปี ซึ่งเป็นการวางไข่นอกฤดูกาล ของแม่เต่ามะเฟือง สัตว์ป่าสงวนที่หาพบได้ยากยิ่ง ณ อุทยานแห่งชาติเขาลำปี-หาดท้ายเหมือง ซึ่งเจ้าหน้าที่ต้องซุ่มเงียบท่ามกลางความมืด เพื่อเฝ้าติดตามพฤติกรรมและดูแลความปลอดภัย

[ปีศาจหัวโตที่รีวิวหนังสือกองโต📚 @MonsterBighead]

ทุกวันนี้โลกบังคับทุกคนให้พ่วงตำแหน่งคอนเท้นครีเอเตอร์ไปด้วย ฟังละเหม่อจริงคับ

[mlyn lee @merlynsie]

: ไม่เคยแอบชอบใครเลยใช่ไหม
🐯: เคยครับ
: ตอนเด็กน่ะเหรอ
🐯: ใช่
: งั้นถ้าพูดตามตรงก็ไม่ได้แอบชอบใครตอนโตเลยอะสิ
🐯: ไม่ ไม่ ผมเคยชอบครับ

ห๋าาา กรี๊ดดดดด ม้าคคคค เป็นหนุ่มมีความรัก

[avr @avrilettres]

เศร้า สุดท้ายเราต้องจับผิดกันเองว่างานใครดู “เหมือนเอไอ” ทั้งที่เอไอนั่นแหละ “เหมือนเรา” 😭 the real enemies are those proud AI users and the developers who train AI to steal อะะะ😭😭

[knar'e @wrkceo]

i love how art, fashion, & music all manage to intertwine

[STEPHANIE @PRIINKIIPIISSA]

The best 2 hours on vacation is rotting in bed w your friend while airdropping pics to each other & asking which pics to post

[Luana @anndemeuleprada]

need

[ntpl @ntpl___]

ความละเอียดอ่อนของเราค่อยๆ บั่นทอนลงไปเรื่อยๆ ทั้งจากการที่เราใช้วิธีข้ามขั้นตอน เพื่อให้สิ่งที่ต้องการสำเร็จเร็วขึ้น จะด้วย tools อะไรก็ตาม การปัดผ่าน เร่งความเร็ว หาทางลัด ให้กับทุกอย่างที่เราสัมผัสในแต่ละวัน ความเร็วนี้กลายเป็นนอร์มของการสร้างอะไรสักอย่างของยุคนี้ ส่วนการรับสารก็ไม่ต่างกัน

เหมือนทุกวันนี้เราก็เลื่อนผ่านคอนเทนต์ลวกๆ หยาบๆ คลิปเร็วๆ สั้นๆ ที่แทบจะไม่สัมผัสอะไรเลย จนเราเริ่มเคยชิน ทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ลืมไปด้วยซ้ำว่าวันต่อวัน วิต่อวิ เราเคยดูอะไรไปบ้าง รูปรสกลิ่นเสียง ถ้าไม่ตั้งใจสังเกต มันก็แค่ผ่านร่างกายไปโดยไม่ได้สัมผัสพื้นผิวอะไรของมันไม่ได้บอกให้ร่างกายเราจำได้เลย

ความรู้สึก disembodiment ความแปลกแยกกับร่างกายของตัวเอง มันโตขึ้นทุกวัน นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ผู้คนเริ่มหันมาสังเกตตัวเองมากขึ้น เริ่มทำอะไรที่ manual มากขึ้น ลดความเร็วให้ช้าลง
หรือทำอะไรที่ physical demand อย่างการออกกำลังกาย

เหมือนเป็นการเตือนร่างกายว่า แม้โลกทุกวันนี้จะถูกออกแบบมาเพื่อข้ามความรู้สึกเหล่านั้นไป การสัมผัสสิ่งต่างๆ ด้วยความละเอียดอ่อน มันยังเป็นไปได้อยู่นะ

แต่เราจะทำมันได้นานแค่ไหนในวันที่ทุกอย่างเร็วไปหมด
และความฉาบฉวยกลายเป็น pacing ปกติไปแล้ว ช่วงเวลาแห่งความตั้งใจ กลายเป็นของฟุ่มเฟือยในโลกที่ไม่เคยเงียบพอให้เราได้หยุด เราอาจยังอยากสัมผัสสิ่งต่างๆ อย่างละเอียดอยู่
แต่จะมีสักกี่ครั้งกัน ที่โลกจะยอมรอให้เรารู้สึกถึงมันจริงๆ

[ntpl @ntpl___]

ตั้งแต่อยู่คนเดียวเยอะๆ รู้สึกว่าตัวเองตอบโต้อารมณ์ของคนอื่นได้ดีขึ้นเยอะเลยช่วงนี้ ไม่ได้เอาทุกอย่างมาใส่ใจแบบเมื่อก่อน ไม่ take it personal ง่ายๆ แล้ว ไม่รีบเข้าไปช่วย ไม่เอาใจเกินขอบเขต โดยเฉพาะถ้าอีกฝ่ายไม่ได้ร้องขอ หรือยังไม่ยินยอม ยิ่งฝึกยั้งมือได้มากเท่าไหร่ ยิ่งรู้สึกว่าเวลาคุยกับใคร เราสามารถถอยออกมามองเขาได้ชัดขึ้น ไม่ใช่แค่เข้าใจว่าเขารู้สึกยังไงในตอนนั้นนะแต่เข้าใจเลยว่าเขาเป็นคนแบบไหนจริงๆมากขึ้น มันทำให้เห็นภาพรวมของคนคนนั้นจากมุมที่เรารู้จักเลย ว่าอะไรขับเคลื่อนเขา อะไรเป็นจุดเปราะบาง และบางครั้งเห็นความจริงว่าเราก็ช่วยเขาไม่ได้จริงๆ สิ่งที่ทำได้คือฟัง และยอมรับว่า ชีวิตแต่ละคนมีจังหวะของตัวเอ งเรื่องดีๆในความปวดหัวคือทุกครั้งที่มีคนเข้ามาคุยแบบเปิดใจ มีปัญหา อยากบ่น อยากหาทางออก เรากลับได้บทเรียนกลับมาเสมอไม่ว่าจะเรื่องดี หรือเรื่องแย่ มันก็สอนอะไรกับเราตลอด

[Figs From Plums @FigsFromPlums]

Paula de Álvaro