NECESITAMOS DIFUSIÓN 💥🚨
A selección galega de fútbol Gaélico xoga en breves o mundial en Irlanda e as xogadoras/es precisan axuda para cubrir os gastos.
Para iso, facilitaron un link para aportacións voluntarias:
https://t.co/GdoLHibnLw
Toda axuda é boa, COMPARTE! 🙏🏻
Aquí no somos de presumir de lo que no duele, somos de cicatrices compartidas.
Ser del Celta es esa cosa rara e inexplicable que te recorre el cuerpo cuando ves a un chaval de la casa, uno que hasta ayer cruzaba el puente o recorría kilómetros para entrenar con su mochila, o que recogía las pelotas de sus ídolos en Balaídos, dejándose la piel en el césped. Hasta el último aliento.
No es solo fútbol; es ver a uno de los tuyos, a alguien que siente el escudo como si fuera el apellido de su propia madre. Porque en este equipo, los canteranos no sudan la camiseta, la honran, como si cada carrera fuera una deuda de honor con su familia y con la nuestra.
Hablemos de las derrotas, que de eso sabemos un rato. Aquí hemos llorado, claro. Todos hubiéramos tirado.
Pero hay algo jodidamente “Celta” en caer y, antes de limpiarte el barro de las rodillas, ya estar preguntando cuándo es el próximo partido. Porque nuestra victoria es no rendirse nunca. Es esa "Oliveira dos cen anos" que retumba y te pone los pelos de punta, recordándote que somos raíces, que somos tierra y que somos mar.
Y luego está él. Iago. El que nos hace creer que lo imposible es solo una opinión. El que nos enseñó que se puede ser de los mejores del mundo siendo, simplemente, uno más de nosotros. El que dijo que volveríamos.
Pase lo que pase, aunque el marcador no acompañe, aquí nadie se guarda nada. Ni en el campo, ni en la grada. Porque ser del Celta es saber que nunca quedará una gota de esfuerzo por ahorrar, porque nos va la vida en ello.
Es una herencia que no se vende, un sentimiento que no se negocia.
Es nuestra forma de decirle al mundo que, aunque a veces toque sufrir, no cambiaríamos esta bendita condena por nada del mundo.
Porque somos del Celta.
“Las cosas para que sucedan, primero hay que soñarlas”
Hoy más que nunca 🩵 ¡Hala @RCCelta !
hoy es un día perfecto para recordar que las mujeres aún no podemos decir que nos gusta el fútbol sin que un inadaptado social se burle y nos empiece a preguntar que es un falso 9
Ha llegado el día… 🩵
Echando la vista atrás me doy cuenta de todo lo que ha significado para mí el Celta. Llegué con 19 años sin haber debutado en La Liga y me despido con 26, con más de 200 partidos defendiendo esta camiseta y siendo uno de los capitanes. En Primera, donde debe permanecer siempre el club, y jugando en Europa, donde se merece estar.
Profesionalmente el Celta lo ha sido todo para mí, pero también Vigo en lo personal. Una ciudad perfecta para mi familia. Estamos orgullosos de que nuestras dos hijas hayan nacido aquí. Esta también será nuestra casa para siempre.
Gracias a todas y cada una de las personas que habéis formado parte de estos maravillosos siete años. Trabajadores del club, entrenadores, staff, directivos, presidente y presidenta, compañeros, socios y aficionados.
Me he vaciado en el campo y he dado lo mejor de mí siempre. Y lo mismo siento que habéis hecho vosotros conmigo. Con eso me quedo.
De parte de un celtista, hasta siempre.