Kadının,çocuğun,hayvanın, ağacın yaşama hakkını savunmak, düşünceye özgürlük istemek ve her türlü istismara karşı olmak İçin İNSAN olduğumuzu unutmamak yeterli.
İBB davasında 51. gün
Bugün savunma yapacak olan İPA Başkanı Buğra Gökce'nin 80 yaşındaki annesi Şeyma Gökce, tekerlekli sandalye ile duruşma salonuna gelerek oğluna destek veriyor
https://t.co/FsSZqobsHh
🗣️Mülakat mağduru öğretmen: Ablukaya alındım ama örtülü olduğum için tutuklanmadım. Neden biliyor musunuz? Çünkü örtülülere dokunmayın demişler. Örtülüyüm ama gömleğimi yırttılar, örtümü açtılar, buna utanmıyorlar. Örtülüyüm, gözaltına alınırsam tepki toplarlar diye utanıyorlar. Eskiden başörtü mağdurları vardı şimdi mülakat mağdurları var.
👉Gözaltına alınan öğretmenlerimizin bir kısmıyla ve avukatlarıyla Ankara Emniyet Müdürlüğü’nde görüştüm.
👉Şu ana kadar 41 öğretmenden 20’sinin işlemleri tamamlandı ve hastaneye sevk edildiler.
👉Diğer öğretmenlerimizin işlemleri devam ediyor. Savcılık ifadesine başvurmadan serbest bırakılacaklarını umuyorum.
👉Bugün Gazi Meclis'in önünde "anayasal haklarını" kullanan öğretmenlerimize yapılan muamele ve orantısız güç kullanımı kabul edilemez!
☀️Konuyu @iyiparti olarak Meclis gündemine taşıyoruz.
#ÖğretmenlerGözaltında
Gözaltına alınan Özel Sektör Öğretmenleri Sendikası Başkanı Eren Edebali’nden Bakan Yusuf Tekin’e çağrı:
“Yaptığınız yanlışlar bu sonuçlara yol açıyor. Öğretmenler sadece onurunu ve haklarını istiyor. Bırakmıyoruz, bitirmiyoruz, Ankara’yı terk etmiyoruz.”
İBB Halkla İlişkiler Müdürü Serap Karay, gözleri dolarak anlattı:
“Benim çocuğum yok Sayın Başkanım. Eşim yok. 20 yıl önce babamı kaybettik. O günden sonra da en büyük ailem annem, kardeşim ve şu an 18 yaşında olan yeğenim oldu. Bugün 80 yaşına yaklaşan annemle doğduğum günden beri aynı hayatı paylaşıyorum. Bu yaşa gelmiş bir annenin benim adıma duyduğu endişeyi anlatmaya kelimeler yetmez. Ben burada her gün onun için kaygılanıyorum, o da dışarıda her gün benim için kaygılanıyor. İnsanın özgürlüğünü kaybetmesi çok ağır ama bazen insanı en çok yaralayan şey, sevdiklerinin yaşadığı çaresizliğe uzaktan bakmak zorunda kalmasıdır. Hayatın bize birlikte geçireceğimiz ne kadar zaman bırakacağını bilmiyorum. Bu nedenle özgürlüğümü yalnızca kendim için değil, yıllardır aynı hayatı paylaştığım ailemle geçirebileceğim kalan zaman için de talep ediyorum. Teşekkür ederim.”
📌İleride AKP döneminin belgeseli çekilirse kesinlikle yer verilecek bir konuşma‼️
🗣️Mülakat mağduru öğretmen:
"Ablukaya alındım ama örtülü olduğum için tutuklanmadım. Neden biliyor musunuz? Çünkü örtülülere dokunmayın demişler. Örtülüyüm ama gömleğimi yırttılar, örtümü açtılar, buna utanmıyorlar. Örtülüyüm, gözaltına alınırsam tepki toplarlar diye utanıyorlar.
Eskiden başörtü mağdurları vardı şimdi mülakat mağdurları var."
@avcemilcicek Kadıncağız rolünü biraz abartmış. Bu adam nasıl her geçen gün daha fazla küçülüyor, inanılır gibi değil. Bu bir akıl tutulması ya da… Bence bir uzman doktor görüşü almak lazım.
🇯🇵 Japonlar bildiğiniz gibi..
• Japonya taraftarları, Hollanda ile oynanan maçın ardından bir kez daha örnek bir davranış sergileyerek stadyumda temizlik yaptı.
Uyumayın!
Bu gece yatağa başını koyduğunda uyuyamayan iki kişi daha var çünkü: Tayfun Kahraman ve kızı Vera.
Tayfun, şuan tek kişilik hücresinde ışığı kapatmış, gözleri tavanda, karanlıkta kızını düşünüyor. Kavuşamamanın verdiği yürek acısıyla.
Ya Vera…
Babasının yanında olmasının güven duygusunun yokluğunda ürkek bir serçe gibi…
Vera, henüz 3 yaşındayken babası ondan koparıldı. Şimdi 7 yaşında. Dört yıl geçti. Vera babasız büyüyor…
Biliyor musunuz, Vera babasının evdeki halini hiç hatırlamıyor. Hem de hiç. Bir çocuğun, babasını evde nasıl güldüğünü, nasıl sarıldığını, sabah kahvaltısında nasıl oturduğunu unutmasının ne demek olduğunu hiç düşündünüz mü?
Vera’nın hafızasında babasına dair kalan tek yer, ayda bir kez gittiği Silivri Cezaevi’nin soğuk görüş salonu. Babasını özgür bir insan olarak değil, demir kapıların ardında hatırlıyor.
Siz bir çocuğun uyuduğunda düşlerinin bile özgür olamamasının ne demek olduğunu bilir misiniz?
Ve Vera, artık Silivri Cezaevi’nden nefret ediyor.
7 yaşındaki bir kız çocuğu için cezaevi yolları, o zindan havası artık çok ağır geliyor. Bir çocuğun yüklenmemesi gereken kadar ağır…
Adaletsizlik, en çok bir çocuğun sessizliğinde büyüyor.
Uyumayın; Anayasa Mahkemesi kararının açıklanması ve uygulanması için Vera’nın sesi olun!
İstanbul Emniyeti suç işlemeye devam ediyor.
Fatoş Pınar’ın iddialarının gerçeği yansıtmadığını bu kadar kısa sürede nasıl tespit ettiniz?
Disiplin soruşturması açtınız mı?
Soruşturmacı görevlendirdiniz mi?
Bu açıklama, suçu gizleme açıklamasıdır. Bu da suçtur.
İBB davası kapsamında tutuklu olarak yargılanan Medya A.Ş. Genel Müdürü, 1998 Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü mezunumuz Fatoş Pınar Türker'in ifadesinden öğrendiğimiz üzere, tutukluk döneminde kendisine yapılan baskılar; insan haklarının ve yasal hakların açık bir ihlalidir.
Yargılanan kişiyi sindirerek insanlık onurunu ayaklar altına alan bu müdahaleler, meşru olmadığı gibi beden dokunulmazlığına yönelik açık bir saldırıdır.
Değerli mezunumuz Fatoş Pınar Türker'e yönelik kabul edilemez tutum ve davranışları kınıyor, sürecin takipçisi olduğumuzu kamuoyuna saygıyla duyuruyoruz.
BÜTÜN SALONU
AĞLATAN O SAVUNMA
Fatoş Pınar Türker yaptığı savunma ile herkesi ağlattı. Polis baskını, savcılık ve cezaevi sürecinde yaşananlar çok çarpıcı:
Sabah 5.30- 6.00'da. Ben iki kızımla dediğim gibi yalnız yaşıyorum. Çok ilginç. İşte polisler eve geldi. Çocuklarım ağlıyor, işte diyorum ki, "Bir su vereyim". "Hayır". İşte küçük kızım okula gidecek, "Hayır, kimse kımıldamasın, delil karartmayın" diyor sürekli şey. Polis bey, komiser herhalde. O çok yani onun gözlerindeki bakışı hiç unutmayacağım. Bir tane kadın memur vardı en sonunda kızlarımla birlikte o da ağlıyordu. "Sakın kimse birbirine dokunmasın" filan dedi. Dedim "Siz dedim mali suçlar için gelmediniz mi? Biz ne delili karartacağız?" Şey dedi polis; "Biz cinayet masadan geliyoruz" dedi. Öyle olunca benim kızlarım avaz avaz ağlamaya başladılar. Ben dedim "Ne cinayeti" dedim. Hayır dedim; "Şu an operasyon oluyor, polis kalmadı, biz geldik" dedi.
Vatan'a girdik, emniyete. Hakikaten ben oradan çıkamayacağım diye düşündüm Artık kaçıncı gün ne şeyde, bir bilmiyorum. Bir kadın memur geldi, "Arama yapacağız" dedi. Eldiven taktı eline. Arkada böyle klasörler, çok küçük bir oda. "Üstünü çıkar" dedi, "Üstünü çıkardım". Ama üstünü çıkarmanın hani zaten çıplaksın, ne kontrol edeceksin ama kontrol yaptı, "Tamam" dedi. “Eşofmanını da indir” dedi. İndirdim. “Çamaşırını da”. “Nasıl yani” dedim? “İndireceksin” dedi...
Siz dediler 6 kişilik koğuşa koyacağız. Sonra müdür hanım dedi ki Adalet Bakanlığı'ndan dedi talimat sizi ayrı ayrı koyacağız dedi.
Öyle ilk geceyi geçirdik. Sonra ertesi gün mazgal açıldı, infaz koruma memuru, "Fatoş" dedi. "Efendim" dedim. "SEGBİS" dedi. Dedim ki "O ne?" "Mahkemeye çıkacaksın" dedi. "Ben daha yeni tutuklandım" dedim. "Dün çıktım mahkemeye" dedim. "Yine çıkacaksın" dedi. Ben gittim oturdum, karşımda bir ekran açık ama "Adalet mülkün temelidir" yazmıyor, bir ofis orası. Böyle gözüm de ısırıyor, en sonunda kırmızı espresso makinesi vardı çünkü Savcı Bey bana o makinede kahve ikram etmişti. İfademi alan savcı, başkanım. Savcım, size soracağım şimdi. Siz tabii ki şey, sizin şahsınızla hiç alakası yok konunun ama hani meslektaşınız ya böyle bir uygulama var mı, yok mu? Dedi ki: "Ya" dedi, "Fatoş şimdi ağlarsın böyle karşımda" dedi, "ben sana ne dedim" dedi.
"ben senin ne olduğunu biliyorum ama sen bu adamlar sana" dedi "kumpas kuracak demedim mi" dedi. "Niye konuşmadın sen" dedi. "Verecektin ifadeni gidecektin" dedi. "Ama" dedim, "Sayın Savcım ben bildiğim her şeyi anlattım." "Bak şimdi" dedi, "sen git" dedi, "eşyalarını topla. Ben "dedi, "sana Çağlayan'dan araba göndereceğim" dedi. "Geleceksin" dedi, "burada" dedi, "bana" dedi "ifadeyi vereceksin, buradan" dedi "çocuklarına gidersin." Ben de dedim ki: "Savcım" dedim, "ben yeniden ifade veririm, vermemi istiyorsanız" dedim. "Bir avukatıma sorayım." Şimdi karşımdaki savcı ya, "Yok efendim" diyecek halim yok, ben bilmiyorum bir de hakikaten, ilk kez tutuklanmışız. "ben avukatıma bir danışayım" dedim. Böyle yaptı: "Hâlâ" dedi, "avukat diyorsun bana" dedi. "Sen" dedi, "bu kafayla bir daha" dedi "çocuklarını asla göremeyeceksin" dedi. "Sen bekârsın, değil mi?" dedi. Evet. "Velayetleri de sende?" Evet. "Senin çocukların" dedi, "reşit de değildi, değil mi?" dedi. Değil dedim. "Eh, artık Sosyal Hizmetler alır senin çocuklarını" dedi. Ha, bir anneye böyle denir mi? Çocuklarıyla tehdit ettiler. Az evvel şeyle söyledim ya size hani mal varlığı, "Sen bakıyordun, değil mi?" dedi. Evet. "Bak" dedi, "mal varlığı tedbiri için" dedi, "karar var benim elimde" dedi. "Ama ben" dedi, "28 Mart Cuma günü mesai bitimine kadar sana süre" dedi. Savcım bunu dedi. Ve o gün tebliğ edildi. "Ya bana gelir konuşursun" dedi, "ya da" dedi "malını mülkünü de alacağım" dedi.
Yani bir şey söyleyeceğim. Şeyi anlayamıyorum. Hani mesela birisinin birisiyle husumeti olur... Hiç beni tanımıyor ki. Tanımadığı bir insandan insan nasıl nefret eder ki? Hani nasıl bunu söyle... Mesela annesi yok mu bu insanların? #İBBDavası