Üniversite arkadaşıyla yıllar sonra yan yana gelmek bambaşka bir büyü. Aynaya baksan yaş aldık ama yan yana gelince yaşımız hala kampüsteki o tasasız 18. Onca yıl hiç geçmemiş, sanki her şey dün gibi.
Bugün okulumuzun mezuniyet töreni vardı.Kaybettikleri arkadaşlarının fotoğrafıyla çıktılar kürsüye… O an anladım ki biz onlara ne kadar şey öğrettik bilinmez ama onlar bize vefayı, giderken bir kez daha gösterdiler. Yolunuz hep açık aydınlık olsun güzel çocuklarım
Annemin liderliğinde katılım zorunlu bayram temizliği workshopuna dahil edildim. Çamaşır suyu, mikrofiber bez ve viledalarla dikey entegrasyon sağlıyoruz. Sağ çıkanlarla bayramlaşırız.
Büyümeyi hiç sevmedim... Sene 2018, üniversitenin o dertsiz tasasız günleri. Yanımda o yılların bana en büyük hediyesi olan Özlem..Videoyu izlerken zamanın ne çabuk geçtiğine mi yanayım, yoksa kıymetini bilemediğimiz o güzel günlere mi? İçim öyle bir cız etti ki bugün🙂↕️
Bugün bunu bir kere daha anladım:
Öğretmenlik garip bir şey..
Üzerinde forma gibi durmuyor ama insanlar yine de anlıyor.
Çünkü bazı meslekler mesai bitince çıkıp gitmiyor;
öğretmenlik insanın sesine, tavrına, ruhuna yerleşiyor.
Tekrar söylemek istiyorum pazartesi illa geçer, çarşambayı bir şekilde yediririz, Perşembe yarın cuma deriz, cuma zaten cuma ama salıya hazır değilim,salı gününü savunamıyorum