Ankaralılar neden bu kadar duygusal.. geçen ankaradayken sürekli bir yere çökmüş ağlayan insanlara denk geldim. Mekanda da biri aniden ağlamaya başlamıştı. İstanbulda biz içimize atıyoruz
iki üç parça şeye 10k bayılmak surekli alışveriş yapmak her yeni şeyi alma ihtiyacı duymak kalitesiz kumaşlar fahiş fiyatlar ne ara normallesti sinirlerimi bozuyor bu durum
oglan: askim seni cok ozlemisim bitanem seni cok seviyorum
ben:
kiz:ben de askim hayatmın anlamı iyi ki buluştuk ama sandalye lazım bu boş mu canim
ben: evet yalnızım alabilirsiniz 💔
dövmeli küpeli olsun ama şerefsiz pic olmasın kibar beyefendi olsun ama azıcık da fırlama olsun entelektüel olsun ama kafa açmasın yakisikli olsun ama cok farkinda olmasin derken bizim isteklerin imkansizlik ebedi yalnızlık falan