Neye ihtiyacım olduğunu biliyorum. Huzur, dinginlik ve aidiyet. Güneşli bir havada, yemyeşil ağaçların arasında hiçbir yere yetişme kaygısı taşımadan ve güvende olduğumu bilerek yürüyormuşum gibi 💚✧ ❀ 🐚
en basit olanı bile detaylandırıyor, olmadık ihtimaller kuruyoruz.
Oysa bazen “bu” sadece budur. Belki hayatı biraz daha düz biraz daha olduğu gibi karşılayabilsek her şeyi derinleştirmesek ihtimallerle kendimizi yormasak… Hayat biraz daha yaşanılır, biraz daha güzel olurdu.
İki öğrencim oyun oynarken biri iki fincanın arasına bir şey sakladı ve arkadaşına sordu
+ Bunun içinde ne var?
- Bu.
+Aaa, bildin.
bu cevabın basitliğine çok gülsem de sonra biraz düşündüm ve hayata ne kadar çok alengirli baktığımızı fark ettim çoğu şeyde bir anlam arıyor,
Tehlikeli oyunlar,
Durum gittikçe karışıyor albayım. Her geçen gün yeni suçlar ögreniyor insan. Okudukça, düşündükçe, yeni insanlar tanıdıkça sadece günahlarının arttığını hissediyor. Hayata bu gecekonduda başlasaydım bile, eski günahlarımın altından kalkmış olsaydım bile,
gene hiçbir şey değişmezdi. Oysa kendi kendime söz vermiştim; bu sefer başka olacak demiştim. Ne talimler yapmıştım: Kendini unutma, kendini unutma, düşün, karşındakine kapılma, önce duymamış gibi yap, acelesi yok, bazı şeyler de bırak kaçsın, yeni bir ülkedesin fırsatı kaçırma.