Sevdiğiniz insanların bile sizinle ilişkilerinde âdeta bir satranç oyuncusu gibi strateji yapabildiğini görmek. Ve ne yazık ki sevgi öğrenilen bir şey, nasıl sevilmeyi ve dolayısıyla sevmeyi öğrenmişse bir kişi bunu diğer tüm ilişkilerine taşıyor. Kartlarınızı açık oynamanıza bu nedenle şaşırıyorlar hatta kızıyorlar: “Her şeyini herkese anlatma”, “insanlara bu kadar kendini kaptırma.” Anormal olanın kendiniz olduğunu öğreniyorsunuz. Benim gerçekten ilk yetişkinlik şokum bu. En zor atlattığım şok aynı zamanda.
İstanbul Kartını kaybeden kadın, sonrasında kartın başına gelenleri anlattı:
“Akbilimi kaybettim ve evde bulamıyorum, zaten Akbil'imi ben her sabah cüzdanımdan alıp cebime koyarım ki direkt rahat çıkarayım, çantamı bir daha açmayayım diye. Ve böyle yaparken cebimdeyken telefonumla beraber çıkarırken düşürmüşüm. Almışlar Akbil'imi denemişler. 6 işlem yapılmış.
Müşteri hizmetleri 'Eğer kartınızı başkası kullandıysa size 3000 küsur lira ceza yazılacak.' dedi. Dedim ki: 'Ben bunu kabul etmiyorum.'”