Deniz Göktaş’ın tutuklanması içime çok fena oturdu. Ülkeye dönmemeyi, 3 puntoluk basın açıklamalarıyla yapmadığı şeyler için özür dilemeyi, hatta iki yıldır kapalı gişe oynayan oyununu paylaşmamayı tercih edebilirdi.
Ama onurlu bir ailenin onurlu bir evladı olarak bunları kendine yediremedi. Bu topraklara dair hala bir umut kırıntısı varsa, böyle insanların yüzü suyu hürmetinedir.
Elimiz kolumuz bağlı şekilde sadece “helal olsun be!” diyebilmek kanıma dokunuyor. Çalamayacaklarını ısrarla vurguladığımız duygu neşemiz değil de öfkemiz olmadıkça, bu aşağılık duyguyu yaşamaya devam edeceğiz.
erkekler güzelliğine, götüne, memene, ayak numarana, amının rengine, neşene, enerjine, geçmişine, eğitimine, sohbetine, mutfak ve yatak odası becerilerine, babanın zengin olmasına da bakıyorlar ama dönüp bir aynaya bakmıyorlar
“kanka yirmili yaşlar için çook heyecanlıyım ya ekonomik özgürlük falan”
20li yaşlar: hayatinin en kotu ve travmatik gecesini yaşadıktan sonra sabah 6da uyanıp işe gitmek
Çok sinirli ve hemen her konuda tartışma moduna geçen bir babayla büyüdüğüm için, erkek seçimlerimde en çok kibarlığa ve sakin olmasına dikkat ettim. Sonra fark ettim ki ben ilişkide babam olan tarafmışım
seans cikislarinda metroda cok agladim simdi son seansimdan cikmanin mutlulugunu yasiyorum. belki son olmaz. gulumseyerek gittigim zamana evrilmeyi hic beklemiyodum. umarim bu kitap da iyilesme hikayemin bir parcasi olur.