liupabby

@lolexpabby

163cm 17y

Joined June 2026

6 Following

45 Followers

6 Posts

lolexpabby retweeted

NBT - ภาคเหนือ @NbtNorth

2 months ago

🔸อย่าปล่อยให้ “จิต” ปรุงแต่งมากนัก ข้อสำคัญให้รู้จัก “จิต” ของเรานั้นเอง เพราะว่า จิต คือ “ตัวหลักธรรม” นอกจากจิตแล้วไม่มีหลักธรรมใด ๆ เลย ภาวนามาก ๆ แล้วจะรู้ถึงความเป็นจริงเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากมาย..มีเท่านี้ 🔸หลวงปู่ดูลย์ อตุโล #ธรรมะสวัสดี

NbtNorth's tweet photo. 🔸อย่าปล่อยให้ “จิต” ปรุงแต่งมากนัก ข้อสำคัญให้รู้จัก “จิต” ของเรานั้นเอง เพราะว่า จิต คือ “ตัวหลักธรรม” นอกจากจิตแล้วไม่มีหลักธรรมใด ๆ เลย ภาวนามาก ๆ แล้วจะรู้ถึงความเป็นจริงเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรมากมาย..มีเท่านี้
🔸หลวงปู่ดูลย์ อตุโล
#ธรรมะสวัสดี https://t.co/87r3RwsnQk

lolexpabby retweeted

วัดมเหยงคณ์ จ.พระนครศรีอยุธยา @WatMahaeyong

2 months ago

ธรรมะอรุณสวัสดิ์...รับวันใหม่ . ไก่ขันประชันแว่ว พร้อมดอกแก้วกรุ่นกำจาย น้ำค้างพร่างแพรวพราย แสงทองฉายที่ปลายฟ้า ชีวิตเริ่มอีกครั้ง สิ่งที่หวังยังรอท่า ความหมายอาจไกลตา แต่จงฝ่ามุ่งหน้าไป และใช่ อาจไม่ถึง แต่ก็ซึ้งและสุขใจ ไม่ขอท้อสิ่งใด แม้ทำได้แค่กรุยทาง ชีวิตต้องพากเพียร การทำสิ่งที่เป็นสาระประโยชน์ตนและผู้อื่น ความสำเร็จเกิดจากความเพียร ถ้าไม่พากเพียรก็ไปตามน้ำ ตามกระแส ในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว ปลาย่อมแหวกว่ายทวนกระแสน้ำ ปลาที่ลอยตามน้ำก็เห็นมีแต่ปลาตาย ต้องทวนกระแส กระแสของโลกจะดึงลงต่ำ สิ่งปรนเปรอ สิ่งมอมเมาดึงให้หลงอยู่ติดอยู่ มีมากในสังคมปัจจุบัน ทุกคนมีเครื่อบรับ มีเครื่องสื่อเข้าถึงประจำตัว ฉะนั้นถ้าไม่มีสติ ไม่มีปัญญา ไม่พิจารณาให้แยบคาย เราก็จะหลงติด สยบ หมกมุ่น พัวพันไปด้วยกามคุณทั้งหลาย ฉะนั้นต้องทวนกระแสของโลก มีใครบ้างที่ไม่มีเครื่องมือสื่อสาร ไม่มีโทรศัพท์ประจำตัว จะไม่มีก็ตอนมาเข้าคอร์สนี่แหละ นอกนั้นมีตลอด เราเข้าไปหาเขาเอง เขาก็เข้ามาถึงที่นอน ถ้าเราเข้าไป ต้องมีสติปัญญาพิจารณา อะไรที่เป็นคุณ อะไรที่เป็นโทษ อะไรที่เป็นประโยชน์ อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์ สิ่งใดที่เป็นไปเพื่อลดละ ขัดเกลากิเลส เป็นไปเพื่อส่งเสริมสติปัญญา สิ่งนั้นก็ควรเสพ ควรเจริญ ควรกระทำให้มาก สิ่งใดที่เป็นไปเพื่อความตกต่ำ สติสมาธิตกต่ำ กิเลสเจริญขึ้น ความโลภโกรธหลงเจริญขึ้น เรียกว่าสิ่งนั้นไม่เป็นประโยชน์ เป็นโทษ พิจารณาเห็นโทษโดยความเป็นโทษ พิจารณาเห็นสิ่งที่เป็นประโยชน์ว่าเป็นประโยชน์ ก็ถือว่าเป็นความเห็นชอบอย่างหนึ่ง เห็นสิ่งที่นำมาซึ่งความทุกข์ รู้ว่าสิ่งนี้นำมาซึ่งทุกข์โทษ ก็ต้องตัดใจ สละ ละออกไป ใจที่สงบได้ด้วยวิธีอย่างไร ใจที่ผ่องใส ใจที่จะบริสุทธิ์ ด้วยวิธีอย่างไรก็ต้องรู้ เพื่อเข้าไปเสพ เข้าไปเจริญ เข้าไปกระทำให้มากซึ่งสิ่งเหล่านั้น คำสอนพระพุทธเจ้าจึงมีการตักเตือน ทรงอุปมายกขึ้นมาให้เห็นทุกข์เห็นโทษ เช่น ในสัตติสตสูตร พระพุทธเจ้าตรัสกับภิกษุว่า ถ้ามีชนทั้งหลายจะนำหอกมาแทงตอนเช้า ๑๐๐ เล่ม ตอนกลางวันอีก ๑๐๐ เล่ม ตอนเย็นอีก ๑๐๐ เล่ม เป็นเวลาร้อยปี เท่าอายุนั่นแหละ แต่เมื่อพ้นจากนั้นแล้วจะได้รู้แจ้งอริยสัจธรรม ว่านี่คือทุกข์ นี่คือเหตุให้เกิดทุกข์ นี่คือความดับทุกข์ นี่คือข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ เธอทั้งหลายจะมีความเห็นอย่างไร พระพุทธเจ้าตรัสว่า เธอควรรับข้อเสนอนั้น เรามาคิดดู โดนหอกแค่เล่มเดียววันหนึ่งก็แย่แล้ว นี่โดนวันละ ๓๐๐ เล่ม เป็นเวลาร้อยปี มันหนักหนาสากรรจ์มาก แต่ถ้านำไปเปรียบเทียบกับการที่ต้องเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ มันหนักกว่านี่มากมายมหาศาล ที่จะต้องเจอหอก เจอดาบ เจอขวาน เจอถูกประหัตประหาร แล้วก็ไม่รู้จะยุติจบกันเมื่อไร ถ้ายังมีอวิชชาเป็นเครื่องกางกั้น มีตัณหาประกอบไว้ สัตว์โลกทั้งหลายจะต้องเสวยทุกข์อันยาวนาน น้ำตามากกว่าน้ำในมหาสมุทรทั้ง ๔ กระดูกถ้าเก็บไว้ได้จะมากกว่าหุบเขา เลือดที่หลั่งไหลเพราะถูกประหารมากกว่าน้ำในมหาสมุทรทั้ง ๔ มันมากกว่ามาก พระพุทธเจ้าทรงยกอุปมาเปรียบเทียบมาให้เห็น ที่เรารู้สึกได้ว่าโดนหอก ๓๐๐ เล่ม ร้อยปีมันหนักหนามาก แม้กระนั้นพระพุทธเจ้ายังว่าควรรับข้อเสนอเลย ถ้าพ้นจากนั้นได้รู้แจ้งอริยสัจ เพราะการได้รู้แจ้งอริยสัจก็เป็นอันว่าเข้าถึงความดับทุกข์ให้ตัวเองได้ มันยังยุติได้ ยังทำที่สุดแห่งทุกข์ได้ แต่ถ้าไม่รู้แจ้งอริยสัจ ก็จะต้องเวียนว่ายตายเกิดเกิดแก่เจ็บตาย เจอทุกข์นานัปการ ไม่รู้จะสิ้นสุดเมื่อไรในสังสารวัฏอันยาวไกล ภิกษุกราบทูลถาม ความยาวนานที่ว่ากัปหนึ่ง มหากัปหนึ่ง มันนานขนาดไหน พระพุทธเจ้าตรัสว่า ยากที่จะนับให้เป็นตัวเลขให้รู้เรื่องได้ คนมันจะรู้เรื่องได้ระดับหนึ่ง หนึ่งร้อย หนึ่งพัน หนึ่งแสน หนึ่งล้าน มันก็รู้เรื่อง สิบล้าน พันล้าน ร้อยล้าน ก็ยังรู้เรื่อง ล้านล้านก็รู้เรื่อง แล้วถ้ามันเกินกว่านั้นเล่า ล้านล้านล้านล้านล้านล้าน มันก็ไม่รู้เรื่องแล้ว มันเกินกว่าเราที่จะนับถูก นับไม่ได้ พระพุทธเจ้าจึงว่า แต่อุปมาให้ฟังได้ หุบเขาแท่งทึบไม่มีโพรง สูง ๑ โยชน์ (๑๖ กิโลเมตร) กว้าง ๑ โยชน์ ยาว ๑ โยชน์ ร้อยปีบุรุษนำผ้าบาง ๆ ไปลูบสักครั้งหนึ่ง ร้อยปีก็ไปลูบ จนกว่าหินนั้นจะสึกกร่อนเหี้ยนเตียนลงไปหมดไป แม้กระนั้นก็ยังไม่ถึงมหากัปหนึ่ง นี่ความยาวนานของสังสารวัฏที่เวียนว่ายตายเกิด ชีวิตของแต่ละท่านไม่ได้เกิดมาเพียงแค่มหากัปหนึ่ง ไม่ได้เพียงแค่ร้อยกัป พันกัป แสนกัป แต่มันมากกว่านั้น ขนาดมหากัปหนึ่งก็ตามที่อุปมา มันจึงน้ำตาถึงมากขนาดนั้น ผ่านความทุกข์ยากลำบาก แต่เราจำไม่ได้เอง มันจำไม่ได้ เกิดมาก็ประมาณ... https://t.co/FmWL2G377f สัมโมทนียกถา วันที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๖๙ . ธัมโมวาท โดยหลวงพ่อสุรศักดิ์ เขมรังสี เจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์ พระนครศรีอยุธยา