حقیقتا یکی از بهترین کاراکترهایی که تا حالا دیدم و خوندم، گاندالف بوده! پیر خردمندی که انگار یه شطرنج باز ماهر هست و بازی رو بلده و حریف قدرتمندش رو می شناسه و داره مهره ها رو حرکت میده. حضورش دلگرمی میده و میدونی تا وقتی گاندالف هست هیچی اتفاق بدی نمیافته
برخی فیلمها، چیزی فراتر از صرف یک نوستالژی روحنواز هستند. مثلا ۳۰ سال از "جومانجی" اوریجینال گذشته و من کماکان طعم دلچسب تماشایش بر روی ویاچاس را به خاطر دارم.