raskol de salvo

KEÇİ DEVİREN🌹.

[azraaaaa @yterrrbeeee]

bekle amin evladi bekle bineceksin patladin amk bekle DE CIKAK

[raskol de salvo @lprngl]

Korkma

[Kafkas @NightStalkerDS]

Kalpaklı bir süvari dolaşırmış gizlilerde yatsıları. Kemal Paşa'dır diyorlar.

[raskol de salvo @lprngl]

https://t.co/J1johHBT1Z

[raskol de salvo @lprngl]

Bir takım sürreal çalışmalar artık gidebilirim Burdur’um hoşçakal :):):)

[Ece @ecewritess]

sitenin biriken aidatına bak fdffgfgf sinirden artık ağlıcam amk
sabah kalkıp işe gitme azmi kalan TC vatandaşlarına madalyon verilmeli

[raskol de salvo @lprngl]

Yangın sayılır

[raskol de salvo @lprngl]

Yine başımıza gelmeyen kalmadı aq şehri paratoner gibi aynı

[Esri @esristormm]

Altıma işeyeceğim bu kadar aynı olamaz ndndndndnd

[Keyfi Paylaşımlar @keyfipyIasimIar]

Tavukları sürekli kaybolunca reflektör takan Muğlalı çiftçi gündem oldu.

[Tolga Acaroğulları @Acarogullari10]

John Steinbeck’in "Fareler ve İnsanlar" romanında, devasa bir cüsseye sahip olan Lennie’nin yumuşak şeylere karşı çocuksu bir zaafı vardır. Sırf okşayabilmek için cebinde fareler taşır. Ancak onları severken kendi gücünün farkına varamaz ve istemeden ölümlerine sebep olur. Aynı şey, şefkat göstermek için kucağına aldığı yavru köpeğin de başına gelir. Lennie’nin içinde zerre kadar kötülük yoktur; tek amacı sevmektir. Fakat kendi sınırlarını bilememesi, şefkatle yaklaştığı her şeyi farkında olmadan ezip yok etmesine neden olur.

İnsan bazen en büyük zararı, en çok sevdiği ve üzerine titrediği şeylere verir. Bir şeye duyulan yoğun sevgi, onu koruma ve kaybetmeme güdüsüyle birleştiğinde boğucu bir baskıya dönüşür. Kişi sevdiğine o kadar sıkı sarılır ki, ona nefes alacak hiçbir alan bırakmaz. Tıpkı Lennie'nin avucundaki fare gibi, hayattaki birçok değerli bağ da sevgisizlikten veya kötü niyetten değil; sadece sevginin şiddetini ayarlayamamaktan parçalanır. Sevmek, bir şeye sımsıkı tutunmak değil, onu incitmeden avucunda tutabilmeyi öğrenmektir.

[Tolga Acaroğulları @Acarogullari10]

Dostoyevski’nin "Kumarbaz" romanında, mirasını bekleyen akrabalarına inat aniden çıkagelen büyükanne Antonida Vasilevna, kumar oynadıkları için çevresindeki herkesi eleştirir. Kendi iradesine duyduğu güvenle, sadece oyunun nasıl bir şey olduğunu görmek için rulet masasına oturur. Ancak küçümsediği dinamiğin içine dâhil olduğunda, yılların getirdiği otorite art arda kumarhaneye dönüşlerle geçen birkaç gün içinde yerle bir olur. Çevresindekileri zaaflarından dolayı kınayan bu kadın, masanın başından kalkamaz ve ardı ardına oynayarak bir serveti kaybeder.

İnsan, başkalarının yenik düştüğü zaaflara uzaktan bakarken genellikle kendi iradesinin daha güçlü olduğuna inanır. Kınadığı bir hataya düşmeyeceğini, prensiplerinin onu koruyacağını düşünme eğilimindedir. Oysa hiç kimse sınanmadığı günahın masumu değildir. Kişi, sınırlarını çoğu zaman karakterinin gücüyle değil, henüz içine düşmediği durumlarla belirler. Başkalarının zayıflığına karşı beslenen kibir, aynı şartlarla yüzleşildiği an dağılıp gidebilir. Çünkü uzaktan bakıldığında irade zannedilen şey, bazen sadece o sınavla henüz karşılaşmamış olmanın getirdiği bir yanılgı olabilir.

[raskol de salvo @lprngl]

Aq sigarasının müptelasıyım lanet olsun başladığım güne aq icat edeninde anasını arvadını sikiyim

[Lilith @lilith71641]

Kaçmaya çalıştığım cehennem kendi içimde .

[raskol de salvo @lprngl]

Best date :):)):