saygısızlığa hiç tahammülüm olmadı bu yaşıma kadar öğrendim en büyük şey insanın kendini bilmesi bişeyleri ayırt edebilmesi sadece hayatın kendi etrafında dönmediğini anlaması lazım sonra sizi basit görmeye başlıyorlar müsade etmeyin :)
Ben evi terk etmedim, beni evimden ettiler. İnsan bazen gitmek istemez, kalacak yeri kalmaz. Duvarlarına alıştığım, huzur bulmayı beklediğim o evden, kendi isteğimle değil, çaresizliğimle çıktım. En acısı da kapıyı arkamdan kapatanların, benim o kapının önünde nelerle baş başa kalacağımı bilmesiydi. Ben bir evden değil, kendimi ait sandığım son yerden kovuldum.
Ne tek bir kelimeyi kağıda dökebilecek hevesim var artık,
Ne de tamamen susup her şeyi unutacak kadar cesur bir kalbim.
Bir cümlenin tam ortasında kalakaldım öylece;
Ne başa dönebiliyorum ne de o son noktayı koyabiliyorum.
Yazsam içimdeki o ağırlık eksilmiyor,yazmasam boğuluyorum