旅人

“蛍” — 世界の外から漂流してきた旅人。肉親が見知らぬ神に連れ去られたため、七神を探す旅に出た。 | pfp : Official

[旅人 @luireviatrix]

พวกเราทั้งคู่ต่างก็ยังไม่ทันได้เอ่ยคำร่ำลาต่อกัน...

เพราะงั้นแล้ว―จนถึงท้ายที่สุด ฉันก็จะไม่มีทางนับว่ามันคือการจากลาอย่างแน่นอน

― ✦ ―

การเดินทางเพื่อค้นหาความจริง ทีละก้าว, ทีละก้าว―วาดหวังว่าจะตามเธอผู้เป็นที่รักให้ทัน เผชิญหน้ากับสิ่งที่เธอบอกให้ฉันไปค้นหา

"Traveler"

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia แม้จะรู้สึกว่ามีความรู้สึกประหลาดชั่ววูบในช่วงที่อยู่ในสภาพแวดล้อมน่ากลัวพวกนั้น แต่เมื่อยืนอยู่บนเรือก็พอสงบสติอารมณ์ได้แล้ว...

「ตอนนี้ก็ไปถูกทิศแล้วใช่ไหมนะ นาฮีดะ ?」 ไพม่อนเอ่ยถามออกมาทันที กลัวว่าจะหันเรือไปผิดที่ผิดทางแล้วจะทำไม่สำเร็จ

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia นักเดินทางไม่อาจล่วงรู้ความจริงเหล่านั้นได้ด้วยตนเอง แต่กระนั้นก็ไม่ได้ซักไซร้ถามไถ่เทพีแห่งปัญญา เพียงแค่พาเธอขึ้นสู่นาวาแห่งจิตสำนึกและใช้มันไปหายังจุดมุ่งหมายที่เป้าประสงค์เท่านั้น

+

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia "หวังว่าความจริงนี้จะช่วยเหลือทุกคนได้"

เอ่ยตอบอย่างมีความหวัง ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่คลายความระมัดระวังตัว อีกทั้งคำเตือนที่ติดตามมาคอยช่วยย้ำไม่ให้ประมาท

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia "คำบอกใบ้ที่เธอหมายถึง..."

คำเอื้อนเอ่ยซึ่งถูกบิดเบี้ยวดังก้องในหัว ปริศนาที่ก่อปมขึ้นตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งปัญญา

เนตรสีอำพันสบมองอีกฝ่ายอย่างรอคอยคำยืนยัน ในใจทั้งสองต่างรู้ดีถึงเศษเสี้ยวสุดท้ายของผู้เสียสละ

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia ดูเหมือนไพม่อนจะเริ่มจับทิศทางของบทสนทนานี้ได้

「งั้นถ้าตอนนี้พวกเราอยู่ในจิตที่หลงเหลืออยู่ของท่านหญิงรุกขเทวดา ซึ่งปนเปื้อนไปด้วยความรู้ต้องห้ามแล้ว ก็แปลว่าเพื่อช่วยพวกเราไว้ ท่านหญิงรุกขเทวดาก็ต้อง...」

เสียงสั่นเครือเว้นว่างไว้ราวกับหากไม่พูดถึง สิ่งนั้นก็จะไม่เป็นจริง

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia @KalpasAdrift ยามได้ยินคำนั้นก็รีบปะติดปะต่อข้อมูลทั้งหมดที่มี การปนเปื้อน? ย่อมหมายถึงความรู้ต้องห้ามที่ถูกนำเข้ามาเป็นแน่

คิดดังไปหรืออย่างไรก็ไม่อาจรู้ ทว่าคำถามจากเทพแห่งพฤกษาปัญญาก็ให้คำตอบต่อข้อสงสัยนั้นแล้ว

เมื่อเป็นเช่นนั้น จึงบอกเล่าเรื่องราวในอดีตกาลจากแดนแห่งทะเลทรายให้อีกฝ่ายฟัง

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia @KalpasAdrift สภาพของห้องโถงแปรเปลี่ยนไปด้วยหมอกควันที่ล่อลวงจิตให้คล้อยตามไปสู่จุดมุ่งหมาย

บรรยากาศชวนขนลุกในครั้งนั้นหวนคืนมาอีกครั้ง ทว่ากลับไร้วี่แววของต้นไม้สีขาว มีเพียงท้องฟ้าสีแดงก่ำราวกับดวงตาที่กำลังร่ำไห้

「เอ๊ะ นี่มันต่างจากที่ไพม่อนคิดไว้มากเลย... เออร์มินซูลหายไปไหนแล้วล่ะ?」

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia มวลพลังที่ใช้ระยะเวลาชั่วครู่ในการรวบรวม ก่อนที่มันจะถล่มลงมาเพื่อปิดฉาก ตราสัญลักษณ์แห่งพฤกษากลับถูกปลดปล่อยไปยังเป้าหมาย

เพียงเท่านั้น ร่างทั้งร่างก็ทรุดลงมาจนพสุธาสั่นสะเทือน ก้มสยบลงต่อหน้าเทพแห่งปวงปัญญา ไม่อาจหลีกหนีคำตัดสินใจของเทพเจ้าได้อีกต่อไป

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia จักรยนต์ขนาดมหึมาสาดซัดพลังธาตุเข้าใส่อย่างถาโถม ทว่าราวกับมีจิตญาณรับรู้ล่วงหน้า หลบหลีกทุกการโจมมตีด้วยประสบการณ์อันสั่งสมมาจากความฝันทั้งมวล

ในขณะเดียวกันโล่เกราะของอีกฝ่ายก็ลดลงอย่างช้า ๆ จนกระทั่งท้ายที่สุดจำต้องงัดท่าไม้ตายออกมาเพื่อทำให้การสู้รบครั้งนี้สิ้นสุดลงเสียที

+

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia ฝุ่นควันคละคลุ้งทั่วลานกว้าง ทัศนวิสัยราวกับถูกม่านผืนบางปกคลุมดวงตา ความหนักอึ้งบนกายกดทับให้ไร้เรี่ยวแรง ทว่าปณิธานที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าก็ทำให้เอาชนะมันได้

แผ่นหินถูกยกออก ร่างที่สั่นไหวจากแรงกระแทกรวบรวมพละกำลังขึ้นอีกครา วาดอาวุธประจันหน้ากับจักรกลที่กำลังประสานร่างเข้าหากัน

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia เจ้าของนามไม่โต้ตอบต่อคำดูแคลนเหล่านั้น เธอจึงเห็นว่าเป็นคราวของเธอที่ต้องออกมาปกป้องและลบล้างพวกมัน

"แต่ต่อจากนี้ไป..."

"ผู้ที่ศรัทธาต่อนาฮีดามีแต่จะเพิ่มขึ้นและเพิ่มขึ้นเท่านั้น"

แววตาจ้องเขม็งราวกับรู้ว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังหุ่นประดิษฐ์นั้นจะรับรู้ถึงมันได้

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia ผู้ถูกเอ่ยถึงยืนนิ่งราวกับกำลังพินิจถ้อยคำที่เหมาะสม ทว่าความไม่พอใจในอกของเพื่อนร่วมทางตัวเล็กนั้นไม่อาจกักเก็บเอาไว้ได้นานนัก

ด้วยเหตุนั้นจึงแผดเสียงโต้กลับไปในทันที

「นาฮีดาไม่มีทางรู้สึกแบบเดียวกับนายหรอก!」

ไพม่อนยกมือข้างหนึ่งขึ้นมากั้นเพื่อปกป้องเทพองค์น้อยอย่างลืมตัว

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia @KalpasAdrift 「แปลกดีนะ มันใช่เวลามายกยอกันมั้ยเนี่ย...」

ไพม่อนได้แต่มองด้วยความสับสน ถึงอย่างนั้นท่าทางของอีกฝ่ายก็ทำให้พออนุมานได้ว่าบัลลาเดียร์ยังไม่ถึงขั้นสูงสุดของการเป็นเทพอย่างที่กังวลอยู่

"ข้างในนั้นก็คงจะยังเป็นเขาคนเดิมสินะ"

แต่ว่านั่นคือเรื่องดีหรือไม่ดี? เธอเองก็ตอบไม่ได้

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia @KalpasAdrift สีหน้าของเพื่อนร่วมทางตัวน้อยจางลงอย่างเห็นได้ชัด ไพม่อนโพล่งขึ้นมาด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

「หมายความว่าพวกเรามาช้าไปเหรอ?」

จังหวะที่ว่างเว้นไปนั้นยิ่งทำให้บรรยากาศน่าอึดอัดขึ้นอีกเท่าตัว

「บัลลาเดียร์... กลายเป็นเทพแล้วจริง ๆ เหรอ?...」

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia 「นี่เขามีพลังรอบรู้เทียบเท่ากับท่านหญิงรุกขเทวดาแล้วเหรอ?」

ไพม่อนจ้องมองเทพีข้างกายอย่างคาดหวังในคำตอบ สิ่งประดิษฐ์ที่ลอยอยู่ไม่ไกลสั่นไหวต่อปฏิกิริยานั้น ทว่าอีกฝ่ายเพียงกล่าวตอบด้วยความใจเย็นดุจผิวน้ำสงบนิ่ง

[旅人 @luireviatrix]

@KalpasAdrift @Luna0fSapientia เงาของจักรกลมหึมาพาดทับบนพื้นเบื้องล่าง น้ำเสียงผิดแผกไปจากเดิม เปี่ยมด้วยอำนาจและพลังที่ได้รับมา ทว่าสีหน้าของนักเดินทางยังคงสงบนิ่ง เฉกเช่นเดียวกับจิตใจ

สองขายืนหยัดอย่างมั่นคง แสดงท่าทีเตรียมพร้อมที่จะวาดอาวุธขึ้นมาทุกเมื่อหากจำเป็น ในขณะที่สหายข้างกายเอ่ยถามอย่างร้อนรน
+

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia 「 ว้า นาฮิดะนี่ปลอบใจคนอื่นเก่งจังเลยนะ ว้า ถ้าลูมีนฉลาดเหมือนนาฮิดะสักหน่อยก็คงดีสินะ ว้า 」

...

หมั่นไส้ชะมัดเลยแฮะ

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia " เสียใจจริงเหรอเนี่ย... "

เอ่ยไปแค่นั้น สองมือท้าวเข้าที่เอวตัวเอง

[旅人 @luireviatrix]

@Luna0fSapientia จ้องมองพร้อมพิจารณาตามคำพูดก็คิดไปว่าสิ่งของตรงหน้าคงมีประโยชน์ไม่ใช่น้อย แต่ว่า...

「 เดี๋ยวก่อน ! นี่มันเหมือนกับไพม่อนเลยไม่ใช่เหรอ? ลอยในอากาศเหมือนกัน แถมตัวเล็กเหมือนกันอีก งือ... แบบนี้ต่อไปถ้าไพม่อนอยู่กับนักเดินทางก็คงจะโดนแย่งเอกลักษ์ไปหมดแหงเลยสิ 」

+