abi o kdr yalnizim ki aslinda cidden anne ve babamdan baska kimsem yok. bu kdr yapayalniz olmayi ben hic bi zaman secmedim keske benimde buyuk neseli deli dolu arkadasliklarim olsaydi
insan sınandıktan sonra bi sessizleşiyo ya. hele büyük konuştuğu noktalarda üst üste sınanınca ufaktan bi hizaya geliyo dağa taşa anlayışla bakıyo çemkiremiyo öyle her şeye bır bır
dün biraz ağladım, bugün biraz güleceğim. yaşamayı beceremiyorum ama bir şekilde öğreneceğim. bütün bunlar iyi bir yere varacak, umuyorum ki göreceğim. etrafıma bakmadan başımı dik tutmayı bildim ben, artık eğdiğimde üzülmeyeceğim. kendime üzülmeyeceğim.
Dedem, amcam daha kücükken vefat etmis. amcam da bisiklet istemesine rağmen abileri -tamam şu işi yap, alacaz- diyerek oyalayıp hiç almamışlar.amcam kırk yasinda.hâlâ ara sıra anlatır.. kendi de mesleğe başladığı ilk yıllarda kardesime kocaman bi bisiklet alıp sürpriz yapmıştı..