پسر جدی جدی مانشستیم
اینا پولمونو دزدیدن
جوونیو و آینده مونو دزدیدن
اینترنتو قطع کردن
از همه لذتای معمولی دنیا محروممون کردن
جلو چشممون آدمارو به بدترین شکل کشتن و میکشن
و ما شوخی شوخی هیچ کاری نمیتونیم بکنیم
آیندگان این یه صفحه ا�� تاریخ رو که بخونن میگن این جاهاش دیگه مبالغه اس
دوستان این مقاله رو حتما بخونید که با آمار و ارقام نشون میده چقدر راجع به ساواک دروغ گفته شده و حتی کمیته عفو بینالملل که عدد ۱۰۰ هزار زندانی سیاسی دوران شاه فقید را اعلام کرده بود، پس از چند بررسی مجبور شد بیسروصدا روششناسی خود را اصلاح کند، زیرا مشخص شد بسیاری از «زندانیان» نامبرده مدتها پیش آزاد شده بودند یا اصلاً هرگز زندانی نشده بودند.
بی سر و صدا روششناسی عوض شد. عدد واقعی که کمیته بینالمللی صلیب سرخ در بهار ۱۹۷۷ به دنبال دعوت آریامهر فقید با بازدید زندانهای ایران بدست آورد، به ۳٬۰۸۷ نفر کاهش یافت اما روایت قبلی همچنان مصرانه در محافل سیاسی و حقوق بشر بیان شد و از اصلاح متدولوژی کمیته عفو بینالملل و نیاز به عذرخواهی یا حداقل اعلام رسمی عمومی برای چنین اشتباه فاحشی هیچ گفته نشد!
اوج مقاله جاییست که نویسنده از عملکرد خود آلمان فدرال در مقابل یک گروهک تروریستی در این کشور صحبت میکند که ۴۵ روز تمام مجلس آلمان عملا دور زده میشود تا با تروریستها مقابله شود. با کمی جستجو در اینترنت میفهمید که قسمت خندهدار ماجرا این است که ما باید باور کنیم که در شب ۱۸ اکتبر ۱۹۷۷ («شب اشتامهایم»)، زندانیان تروریست اصلی: آندریاس بادر، گودرون انسلین، یان-کارل راسپه) در داخل زندان اشتامهایم آلمان خودکشی کردند!
همینها میگویند ملت ایران برای دموکراسی آماده نیست!
لطفا از بازنشرمقاله انگلیسی و آلمانی که
@DerCheapi
نوشته�� کوتاهی نکنید. لینک مقاله انگلیسی در پایان ترجمه قبل منابع آمده است.
یکی دکتره یکی رتبه یک کنکوره یکی نخبس یکی کارگر زحمتکشه یکی ورزشکاره یکی پهلوونه یکی معلمه یکی اتش نشانه یکی پرستاره و همشووون فارغ از جایگاه اجتماعیشون انسان بودن!عزیز بودن…!
جونشون عزیز بود…
جونشونو گرفتین!
یه مدرسه ای هم بود به اسم «شین آباد» …
که توش به علت بی توجهی به زیر ساخت ها ۲۹ تا دختر بچه سوخته بودن…
ولی چون نونِ کسی توش نبود، نه جایی به اسمشون شد نه ازش یه نماد برای توسعه زیر ساخت درست شد…
مثلاً کسی نیومد یه بخاری بزاره کنارِ عکس پروفایلش!!!
ابدا از فکر ان لحظه ای بیرون نمی روم،که یک موتورسیکلت سوار صبح بیستم دی ماه وارد بولواروکیل اباد مشهد شد، موبایلش را روشن کرد وبا آمیزه ای از بهت و غم گفت:
«اینجارو نگا
جنازه ست
اینجاهم جنازه
جنازه ،جنازه،جنازه،
اینجاهم جنازه
اونجا هم جنازه
…»
دریدا در سمینار اعدام ،سخن از چیزی میگوید که هنوز بدتر از اعدام است،خط فاصل میان بد وبدترین است،چیزیست که در مرگ نیست، بلکه در «جسد »است،در ان چیزی که پس از مرگ باقی میماند،دریدا میگوید،حرمت جنازه و حق تدفین،مرز میان انسان ووحش را ترسیم میکند.واین دقیقا ان رخداد پلیدی است که رژیم با مهندسی سیستماتیک مرگ،در هجدهم ونوزدهم دی ماه رقم زد،جنایت بر جنازه ها».چیزی که به هیچ روی ودر هیچ شرایطی نمیتوان از ان گذشت، انگار به همه سلولهای روح ایران، به شقاوتی بی بدیل تجاوز شده و جز با یک انتقام خونبار، بی هیچ تقلیلی ترمیم نمیشود.
حاج آقا @PahlaviReza از کشتار دی بیش از سه ماهه گذشته، از آغاز جنگ بیش از ۴۰ روز. وارد فاز محاصره دریایی شدیم. کاری به اسکم صد و شصت هزار ریزشی هم ندارم. قرار نیست یه نیروی واقعی سامان بد�� برای شکست آخوند یا نه سخنرانیهای تکراری در جاهای بی اهمیت دنیا را ترجی�� میدی؟
سالها متعجب بودیم که سال ۵۷ مردم چه فکری کردن که آخوند رو به شاه ترجیح دادن در حالی که همین امروز میبینیم از فمنیست و کمونیست و ژورنالیست گرفته تا اسلامیست و فاشیست دست در دست هم دارن با شاه در تبعید میجنگن به نفع آخوند.
مگه از رو نعش تکتکمون رد بشید که ۵۷ رو تکرار کنید.