Adı Serbest ama sahiplerine bağlı olan bu zat, Süleymaniye’den gelen taşıma oyların Barzani’ye oy vereceğini düşünüyor.
Barzaniler Kerkük’ü alacağını hayâl ededursun.
İster İran’ın kapı kulu Talabani, isterse de ABD’nin uşağı Barzani; Kerkük’ten er ya da geç def olacaksınız.
Ye’se kapılmayın soydaşlarım.
Kerkük Türk’tür. Türk’ün asla düşmeyecek yegâne kalesidir.
Taşıma oylara, hileli oyunlara ve faşizan düşmanlarımıza rağmen; Irak Parlamentosu içerisinde gür sesimizi susmayacak.
Haykıracağız, söyleyeceğiz.
“Kerkük, Türk kalacak.”
#SonDakika
Irak Ordusu, Irak Türkmen Cephesi adayının ofisine saldırı düzenleyerek birçok gencimizi gözaltına aldı.
Saldırıya uğrayan biziz, gözaltına alınan da biz! Irak Devleti, Kürtlerle birlikte Kerkük’te katliam düzenliyor!
Bir YouTuber, düşmanın kafasına nişan alınca kendisine elektriksel şok vererek ateş etmesini sağlayan aimbot geliştirdi.
Fare düşmanın kafasına getirildiğinde, parmağını kontrol eden kas grubuna elektrik sinyali gönderiyor ve tetiğe basması sağlanıyor.
https://t.co/TYV4Rkq4fj
GEDİZDEN SONRA SIRA SİMAVDA MI ?
Afyon bloğu kenarları üzerindeki 5 ɓüyük deprem (1969-1970-1971-1995-2002)
Bloğun yatay olarak ötelenmesine ve düşey eksen etrafında dönmesine neden olmuştur.
Bu nedele, Simav depremleri Afyon deprem kümesinin daha genişleyenileceğini belirtilir.
Ol zamanda Manavgat yurdunda güneş kızıl doğup yer titredi, gök uğradı. Şehir ardında demir kapuda saklı arslan kaçıpdı. Yabanı görmemiş, oba bilmemiş arslan inip yaylak yoluna vardı. Yoluna taş getürmez, göğe söz etmez bir yörük amca vardı, saban tutar, koyun güderdi.
Aslan sıçrayıp varınca, amcaya hücum eyledi. Amca durmadı, elin çekmedi, özin saklamadı. “Korkum yokdur, dağlar gördi beni,” dedi. Gömleğin yırtdı, pazusun gerdi. Arslana çökdi, sağ yanın vurdu, sol yandan devürdi. Yer toz oldu, gök ses işitti. Arslan inledi, gözün yummadı, geri kaçdı.
Ol vakıt hatunu erişdi, elin salladı, ama neylesün, kudret az oldu. Yalvarıpdı, ama arslana söz geçmedi.
Ol zaman Korkut Ata geldi, kopuzun dizine aldı, telin çekdi, sözün söyledi:
“Ey er kişi, yüregin taşdandır senin!
Arslana diz çökmedin, oba yağıdan esirgemedin.
Ben sana ad verem: Adın Arslankesen Alp ola.
Gün doğsa adın anıla, ay çıksa destan okunur ola!”
O gün oba sağ kaldı, dağ susmadı, yörükler toy eyledi.