خون بچههای میناب «رنگ رسانه» نداشت. مادرانشون هم «قابپسند» نبودند. و جانِ کودک هم برای بسیاری، فقط وقتی میارزید که در خدمتِ روایتشان بود.
وگرنه باید این روزها، همان فریادهای توأم با خشمِ «چرا زدی؟» و «چرا دو بار زدی؟» دوباره شهر را پر میکرد.
اینهایی که دیروز هم باز رفتن که با پرچم آمریکا و اسرائیل قر بدن و چهارتا بمب بیشتر بخوان، لزوماً آدمهای بدی نیستن. صرفاً عقبافتادهان. به معنای واقعی کلمه. عقب افتادن از تحولات کرهی زمین، واقعیت، عقل، منطق، سواد، و شعور.
من پروین فهیمی هستم، مادری از این خاک، مادری صلحخواه، مادری که فرزندش، سهراب اعرابی را در جنبش سبز، همین حاکمیت از او گرفت. این نامه را برای شما آقایان ترامپ و نتانیاهو و برای آنان که به نام صلح جایزه گرفتند و در این هنگامهی بمباران و تجاوز به ایران سکوت کردهاند مینویسم./
یک ویدیو دیدم یک ارزشی از آتش بس شاکی بود میگفت خب حالا زیرساختها رو هم بزنند، مهم ارزشهامونه. در طول جنگ هم یک عده از اینطرف میگفتند بذار اخوندا برن، زیرساختها چه اهمیتی داره. فکر کنم اینا اصلا معنای نابودی زیرساختهای کشور رو نمیدونند. جهل بزرگترین دشمن آدمی است.
رسول خادم چهره ملی است. هم سوگوار قربانیان دی بود هم بر مزار کودکان میناب حاضر شد تا دست رد بر "ملی گرایی گزینشی" بزند که یکی کشته شدگان زیر چرخ استبداد را نادیده میگیرد و دیگری کشته شدگان زیر بمبهای متجاوز خارجی را. ملی گرایی اصیل به قاعده حرمت خون شهروند ایرانی پایبند است.
😂😂
چقد شما احمق و متوهم هستید.من دیگه حتی عصبانی هم نمیشم از این حرفا. دلم میسوزه براشون. آره دلیل اینکه اسرائیل ایران رو شخم نزد، بودن آقا رضا بود🤡. اصلا هم ربطی به اینکه خودشون و کشورهای عربی چپ و راست موشک میخوردن نداشت.کنتور که نمیدازه، چرا ۲ هزارتا؟ بگو ۲۰۰ هزارتا اصلا😂
دیروز اسرائیل تو 10 دقیقه چنان لبنان رو شخم زد که تا الان 2000 تا کشته داده
عزای عمومی اعلام کردن
جنگ این شکلیه نه اونی که چهل روز تو ایران دیدید
اگه ایرانو اونجوری نزدن بخاطر همون سفرهای شاهزاده به اسرائیل در سالهای قبله
بخاطر تجمعات پادشاهیخواها در سراسر دنیاست
چپول پشمالوی بوگندوی دوزاری این جنگ بخاطر نیم قرن بازیگوشیه رفیقات (آخوندا) دیر یا زود اتفاق میافتاد.
پادشاهی خواه نبود الان ایران شخم خورده بود و توعه دگوری داشتی زیر پتو هشتگ نه به جنگ میزدی
رضا جون اگه «میدانم که جمهوری اسلامی بسیار تضعیف شده اما هنوز توانایی سرکوب آن به طور کامل از بین نرفته است. همه هدف من این است که اقدام نهایی برای سرنگون کردن جا با کمترین هزینه جانی باشد.» پس چجوری بود که چهار ماه پیش که تضعیف نشده بود و توانایی سرکوبش کامل بود فراخوان دادی؟
من هیچ شکی ندارم که تمام آدمهای معمولیای که خواهان جنگ بودند، از وطندوستیشون بود که این راه رو انتخاب کردند؛ حساب فاندگیرها و اینتلنشنالیها و… به کنار. این رو هم متوجهم که چقدر اونها که پیشبینیهاشون راجع به این جنگ درست بود که به جایی نمیرسه و… الان وسوسه میشن که سرکوفت بزنن و متهم کنند و… به خصوص که وقتی با این واکنش روبهرو میشن توسط اون جنگطلبها که «الان برین مبارزه مدنی کنید پس» و… اما من فکر میکنم همین الان ما یه فرصت داریم که میلمون در تحقیر دیگران رو کنترل کنیم و براساسش رفتار نکنیم و با آغوش باز هم دیگه رو بپذیریم و سر این موضوع که جفت ما ایران رو دوست داریم، به توافق برسیم.