Hayatımdaki meseleleri ikiye ayırdım; umrumda olanlar ve umrumda olmayanlar. Eskiden birçok şey umrumdaydı. Fakat fark ettim ki, her meseleyi dert edinenin kendine ayıracak vakti olmuyor. Artık çoğu şey umurumda değil. Olgunluk ya da vazgeçiş, belki de ikisi de aynı şeydir.
Kişi kendi canını yakmadığı sürece etrafa verdiği zararın farkına varamıyor işte. Farkına vardığında da ilk uğrak noktası en büyük yıkıntıya sebep olduğu yer oluyor.