ایکاش یه دوست داشتم شب نشینی میرفتیم خونه هم فیلم میدیدیم سیگار میکشیدیم گپ میزدیم آشپزی میکردیم و صمیمی بودیم
واقعا کمبود چنین دوستی رو تو زندگیم حس میکنم.
یه عادتی داشتم از همون قدیما که خودمو با کارام خفه کنم. هر چند وقت یبارم به آدما پیام بدم بگم ببین من آدم کسشری نیستم و کمتر صحبت کردنم باهات بخاطر این نیست که بدم میاد ازت، صرفا شلوغم. و سالهاست همین وضع تکرار میشه. شاید واقعا کسشرم. کیر تو من