عمو لیندزی گراهام مدتها مردم لیبی رو هم فریب داد.
بهشون میگفت: «شما با بقیه فرق دارید، باهوشید، آینده خوبی دارید. آمریکا با سرمایهگذاری کمکتون میکنه که ثروتمند بشید و کشورتون رو دوباره بسازید»
این مصاحبه مربوط به زمانی هست که مخالفان رو مسلح کرده بودن، اما مشخص شده بود القاعده هم کنار گروههای مخالف میجنگه.
با این حال، لیندزی گراهام میگه اشکالی نداره القاعده رفته اونجا و بعدا آمریکا به مردم خوب لیبی کمک میکنه که قدرت رو به دست بگیرن.
خوب به جملههایی که میگه دقت کنید. در مورد مردم خوب لیبی. فرصت تاریخی. الان هم تقریبا همین حرفها رو به سطلیهای سادهلوح میزنه. حتی زحمت عوض کردن فیلمنامه رو هم به خودش نداده.
بعد از نابودی و تجزیه لیبی، به��لی مردم لیبی رو فراموش کرد. لیبی هنوز هم یک ویرانه هست.
قبل از این هم همینکارو با عراق کرده بود. وسط حرفهاش خیلی راحت گفت ما اونجا اشتباه کردیم، لیبی فرق داره.
الانم میگن همه جنگهای قبلی که فاجعهبار بود مهم نیست. ایران فرق داره…
بعد از ایران هم خیلی راحت میگن اشتباه کردیم، کشور بعدی فرق داره…
مدتهاست که از پستهایم کاملاً واضح است که هیچ اعتمادی به اپوزیسیون خارج از کشور ندارم، مشخصاً اپوزیسیونی که خود را سازماندهی کرده نه بخشهای پراکنده آن.
امیدوارم جوانان کشور جانشان را به خاطر هیچ فرد یا گروهی در خارج به مخاطره نیاندازند. تکتک آنها سرمایههای این کشور هستند و فعالان مدنی و سیاستمداران و مخترعان و مکتشفان آینده.
ما در خارج بهتر است بر اپوزیسیون دموکراتیک درون کشور تمرکز کنیم تا با همراهی مردم با نافرمانیهای مدنی مثل تظاهرات و اعتصاب بخشهای منطقیتر حاکمان جدید ایران را وادار به گفتگو و تعامل کنند.
اصلاحطلبی واژه گرانبهایی است، نباید اجازه داد کارنامه مصلحتطلبی بعضی "اصلاحطلبان" این واژه را به یک برچسب منفی تبدیل کند.
توافق با آمریکا را تشویق کنیم چون نزدیکتر شدن به غرب و دوری از اسراییلستیزی بدون شک به بهبود اقتصاد و وضعیت معیشت مردم منجر میشود، سپس تحولات اجتماعی و بعد تغییرات سیاسی.
در جریان این روند طولانی ممکن است شاهد رخدادهای غیرقابل انتظار باشیم، شاید، خیزش و انقلاب. وقتی به آن پل رسیدیم چون اپوزیسیونی حاضر و آماده درون کشور هست، به احتمال زیاد از آن پل بهتر عبور خواهیم کرد اما تا آن زمان هدف باید بهبود زندگی مردم باشد نه رویافروشی و فریب آنها از خارج.
اون روزهایی که رضا پهلوی داشت برای حمایت از بمباران ایران دستوپا میزد و اسم پرزیدنت ترامپ از دهنش نمیفتاد، خود ترامپ داشت با قالیباف مذاکره میکرد و مجتبی هم از به نتیجه رسیدن توطئهٔ بیستسالهاش برای جانشینی لذت میبرد.
چه سرنوشتی داشتی پسر شاه. همیشه نیمکتنشین بودی.
@shahabimos کلاس سوم بودم زنگ ورزش بود رفته بودیم فوتبال دیدم یه موش خودشو به موش مردگی زده و دوتا گربه بالای سرش هستن. منم رفتم دم موش رو گرفتم از جلوی بچه ها رد شدم و موش رو انداختم تو سطل.
بچه نگاه
گربه ها نگاه
مربی ورزش نگاه
بقیه موش ها نگاه 😂
من واقعا خسته ام از پرداختن به پهلوی و بنظرم اصلا ارزش پرداختن هم نداره! به طرز عجیبی همه چیزش شو آف و فیکه، اینکه یه عده هم طرفدارش باشن چندان اهمیتی نداره، زمین تخت هم طرفدار داره! ما باید راه خودمونو پیدا کنیم، حرف خودمون رو بزنیم، حرف زدن در مورد این آدم فقط وقت تلف کردنه.
من برای هزار و شونصدمین بار اینو میگم. شاهزاده اگر میتوانند ج.ا رو سرنگون کنن این گوی و این میدان. حکومت ایران نوش جونشون. اصن پادشاهیشو مشروطه نکنه مطلقه کنه حالشو ببره.
اخرین راهحلهای ایشون ینی حضور میلیونی در خیابان و حمله نظامی نیروی خارجی، چیزی جز هزینه روی دست مردم نذاشتن. قرار بر این بود که شازده مردمو از دست ج.ا نجات بدن، که مردم کشته نشن، که اعدام نشن، که زندان نرن، که فشار اقتصادی بهشون وارد نشه. نه اینکه مردم در خیابان و در جنگ کشته بشن و فشار روحی و اقتصادی بعد از جنگ رو تحمل کنن، تازه به مبارزه هم ادامه بدن تا ایشون بتونه شاه بشه.
مزیت شاهزاده باید براندازی میبود. اگه مردم خودشون بتونن براندازی کنن چرا باید حکومتو بیارن تحویل ایشون بدن؟ اگر هم امریکا و اسراییل یه سری از مهره ج.ا رو حذف کرده باشن که معلوم شد برای به قدرت رسوندن ��مباقر بوده نه شازده!
پس تا اینجا که همه هزینههارو مردم دادن و ایشون چیزی نبوده جز جاده صاف کن واسه مشروعیتبخشی به جنگ. یکمم سس خرسی ریخته رو لباسش! مسئولیت هیچکدومم که نمیپ��یره.
پس دیگه چه مشروطهای چه کشکی؟ بکشید بیرون ازین ملت. اگه اسراییلجونتون تونست امریکا رو راضی کنه نیروی زمینی بیاره و کشورو با خاک یکسان کنه تا ایشون شاه بشه که ایشالا مبارکتون باشه. روی ویرانههای ایران و جنازههای مردم برقصید و جشن تاجگذاری بگیرید. شما که خوب بلدید!
مهدی فلاحتی، از حامیان قدیمی رضا پهلوی،جدا شده و گفت سالها در تصویرسازی اغراقآمیز از او نقش داشته. او این پروژه را فاقد انسجام و توان رهبری دانست. فاصلهگیری نزدیکان، نشانه بحران این جریان است؛ بحرانی که با گذر زمان آشکارتر میشه