Pilatesten sonra bir kadın arabasına binerken ayağını burktu. Topallayarak geri geldi, ağlamaya başladı. Herkes başına üşüştü,kimi hap verdi, kimi su uzattı, kimi bileğine masaj yaptı. “Geçmiş olsun”lar havada uçuştu. Elbette canı çok acıyordu.
Sonra düşündüm: Ben olsam ne yapardım?
Arabaya biner, acımı çeke çeke eve giderdim. Evde de kendi başımın çaresine bakardım. Ağlamayı, sızlanmayı pek beceremem.Benden bi bok olmaz 😒
Düşmanların kılık değiştirdi, ağız değiştirdi, fikir değiştirdi, saf değiştirdi, yol değiştirdi, döndüler de döndüler paşam. Biz senden milim sapmadık. Onlar için her şeyin bir bedeli vardı. Gücün, paranın, fikrin hatta kendilerinin bile… Rahat uyu paşam! Biz seni hiç satmadık. “Öldü” diyorlar… Hiç merak buyurma paşam, döneklerin rüzgarıyla savrulmayacağız. Fikrin olacağız, ruhun olacağız, sen olacağız! Üç beş satılık cahil ne ki? Cihan dursa karşımızda, seni ilelebet yaşatacağız.
Bugün, yarın ve daima…