Yaren

i got sunshine in a bag / doing philosophy phd @ceu

[Yaren @macrocossms]

Sayilir mi 🍂🍂

[seiya @systole_]

Some trees have an aura

[Yaren @macrocossms]

@KaliteliPop @tirtilsuna18 Bu konu tamamen doktoru ile kendisi arasinda. Eger doktoru hali hazirda bir sorun gormemisse size laf dusmez. Hamilelik de bir "hastalik" degil zaten. Kadin dusmanligi yapmak icin bahane ariyorsunuz.

[Ender @chaoscalme]

Deniz’den haber almak moralinin yerinde olduğunu ve hâlâ her şeyden şaka çıkarabildiğini görmek güzel ama sonra yüzüne güneş gelsin diye yedi metrelik duvarların olduğu avluda güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor cümlesine gelince insan duraksıyor. +

[Yaren @macrocossms]

Her seyin otesinde inanilmaz guzel yazilmis mektuplar, okurken sonunu nasil getirdigimi anlayamiyorum ve elbette #DenizGöktaşSerbestBırakılsın

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[Deniz Göktaş @idgoktas]

Karatepe Yüksek Güvenlikli Ceza İnfaz Kurumu’ndan selamlar.

Size bu satırları hemen yan hücremden gelen “Aşkın mapushanee, içindee ben mahkum” dizeleri eşliğinde yazıyorum.

Bir düzeltmeyle başlayayım; tanımadığım ve görüşmediğim bir avukat “Deniz bizi unutmayın dedi ” gibi bir bilgi yaymış. Ne böyle bir duygum var ne de öyle bir talebim oldu. Aksine sürekli beni paylaştığını öğrendiğim arkadaşlarıma şu mesajı yolladım: “Abartma be king, yaz böyle geçmez.” Hazır hayatımın ilk tekzibini yapıp kendimi bir şey sanmışken hız kesmeden ikinciyi de yapayım. Biraz gecikmeli olacak ama tutuklandığımı öğrenince söylediğim “neşemizi çalamazlar” mesajını tırnak içinde olduğunu vurgulayarak söylemiştim. Nöşömözü çolomozlor gibi. Ama adliyeden Twitter’a ulaşana kadar yolda ironik tırnaklar kaybolmuş. Bana bu haberler geç geldiği için özetle şöyle diyebilirim; romantik, arabesk ya da talepkar bir cümle duyarsanız bilin ki doğru değildir. Çünkü ruh halim — olumlu anlamda — üçünden de uzak.

Evet, Çorlu’da birinci ayımı doldurdum. Ankara, Çorum, Antalya ve İstanbul’dan sonra en çok vakit geçirdiğim şehir Tekirdağ oldu. Beş Şehir’i tamamladım. Gelirseniz gezdiremem ama şehrimizin en çok ziyaret edilen noktası olan cezaevine çoğu Tekirdağlıdan daha hakimim. En iyi köfteciyi herkes bilir.

Moralim yerinde, sağlığım iyi. Bir ay boyunca kötü hissettiğim tek bir an bile olmadı. Tabii ki cezaevi romantize edilebilecek bir yer değil. Bunu herkes bilir. Monopoly’de bile kodese girince sinir krizi geçiren arkadaşlarım oldu. Yine de adettendir, benden de duyun; cezaevine girmeyin mecbur kalmadıkça.

Aile, arkadaşlar, iletişim ve seyahat özgürlüğü, gözetlenmediğim bir oda, güneş, sahne, sokakta yürümek gibi mahrumiyetlerin yanında önemini burada anladığım şeyler de oluyor. Klavye ve bıyık makası benim için önemliymiş. Klavyeye hazırlıklıydım ama bıyık makası sürpriz oldu. Berber prosedürünü öğrenene kadar bıyıklar ağzımı kapattı. Kantin listesinde olmamasına rağmen şansımı deneyip “Bıyık makası?” diye dilekçe yazdım; cevap verilmeyen tek dilekçem oldu. Bir filmde dev makası olan bir adam gördüm. Çok özendim. Hayatımda ilk kez canım makas çekti. Neyse ki bıyığım Türkiye’de övgü alabileceği en kritik kişiden övgü aldı; ziyarete gelen Erkan Baş’tan.

Özetle cezaevine girmemeye çalışın ama işinizi olması gerektiği gibi yapmanın karşılığı buysa en huzurlu uykular burada uyunuyor. Sonraki gün yapacak işinizin ya da verilmiş sözünüzün olmaması da cabası.

Kaldığım cezaevi “Kuyu Tipi” olarak biliniyor. Bu konuda uzmanların, avukatların ve uzun süre tecrübe etmek zorunda kalmış insanların yazdıklarını okumanızı tavsiye ederim. Benim kısa süreli gözlemim; güneşsizlik, havasızlık ve sosyal izolasyonun kalıcı fizyolojik ve psikolojik zararlar vermesi kaçınılmaz. Sayımlar dışında insan sesi duymadan günleri, haftaları geçen mahkumlar var. Cezaevi deyince aklımızda canlanandan çok daha yalnızlaştıran bir sistem.

Ben belki kısa süreli olacağını umduğum için dışarıda da bazen yaptığım goblin moduna geçerek şimdilik uyum sağladım. Ama öğlen 7 metrelik duvarları olan avluda yüzüme gelsin diye güneşle köşe kapmaca oynamam gerekiyor. Yolu bir şekilde bu kuyuya düşen güvercin* ve dev çekirgeler duvarları aşamadıkları için benimle beraber kalıyorlar, haklarında CİMER şikayeti olmamasına rağmen. Yalnız hissettirmiyorlar. Gönderdiğiniz kitap kargoları ve şimdiden plastik komodinimin iki çekmecesini dolduran mektuplar hayatımdaki en kalabalık zamanımı yaşamamı sağladı hücrede. Hepsini okudum mektupların, kalışım uzarsa cevap da yazacağım. Yakın arkadaşlarımdan “Niye cevap yazmıyorsun şerefsiz, bu sefer turnede olmadığını hepimiz biliyoruz” tarzı mektuplar gelmeye başladı. WhatsApp’tan kurtuldum, bu sitemden kurtulamadım. Kitap hediyeleri ve mektuplarla memurlara ek mesai çıkardık. Size de, şikayet etmeden hızla yardımcı olan memurlara da teşekkürler.

Düzenli ziyarete gelen avukatlar da nefes oluyor. Cezaevinin yıldızları onlar. Ton balığını cezaevi kantinine ekleten avukatla tanıştım, çok heyecanlandım. Burada Oğuzhan Uğur’dan daha popüler. Dışarıya dair haberleri de onlardan alıyorum.

Okul arkadaşlarım başta olmak üzere dışarıda destek olan, dayanışma gösteren herkese de çok teşekkürler. Sabah 8 sayımlarında memurlar gelene kadar uyanık kalabilmek için “Bugün kim tutuklandı” temalı programlar izlemeye alışmışken, bir sabah ODTÜ Mezuniyet pankartlarıyla uyandım. Gözlerim doldu ilk kez. İyi ki varsınız. Athena Gökhan’ın törende benle ilgili yaşadığı kafa karşılığına çok güldüm. Sansürcü Punkçı da Türkiye’ye kısmetmiş.

Anarchy in THE UK
AcunMedya in Turkey

Böyle diyorum ama NATO ve Dünya Kupası bittiğinden beri Masterchef izliyorum. Açar açmaz orada da bir Karadenizli kazandı. Bütün ülkeyi kısık ateşte karadenize ettiler. (Deniz içerde şimdi ne şaka malzemesi biriktirmişsindir? Aynen kardeşim ful böyle notlar alıyorum, özür.) Burçin ve Tolğa favorim.

İlk hafta ülkeme dair moral tazelemek için Aktroll kanalları izledim; NATO Zirvesi Özel. Programlarda önce bana sövüp ahlak dersi veriyorlardı, sonra Donald Trump övüyorlardı, Türkiye için büyük şansmış varlığına duacılar. Ben de dersimi aldım.

“Değerleri aşağılayan komedyen” den, “Değerli dostum”a terfi etmek için eksiklerim:

- Epstein ile kanka olmak
- Gazze’yi Netanyahu ile birlikte tatil köyü yapma vaadi

Bir kelime şakası ve bir didaktik çıkış yaptığıma göre aylık güncellememi sonlandırabilirim. Hala kararlıyım, Moby Dick’i bitireceğim. Geçen öyle yazdım ama elime geçmedi henüz. Diğer kitaplar geldi, Moby Dick hala kontrolde. Cezaevi okuma komisyonu da bitiremiyor, bela bir kitap. Aslında cezaevi kütüphanesi çok iyi, Chomsky bile var. Belki o da Epstein kontenjanından girmiştir.

(*) 2 haftadır benimle yaşayan güvercin Leo ile tanıştığımız günün öyküsünü yazdım, Uğur Gürsoy Uykusuz Ağustos sayısında çizdi. Benim yerime de okuyun, buraya Uykusuz sokamıyormuşuz.

Söyleyeceklerim bu kadar, iyi günler.

[Yusuf Meric Karadag @attentionMatrix]

ODTÜ BİRİNCİLERİ SUSTURULUYOR!

Konuşma hakkı elinden alınan 8 ODTÜ birincisi olarak bizlere yapılan haksızlığı paylaşıyoruz.

•⁠ ⁠ODTÜ’den 4.0 ortalama ile mezun olan 9 üniversite birincisi olarak hepimiz, törenden iki gün öncesine kadar her yıl birincilerin yaptığı gibi Devrim'de konuşma yapacağımızı zannediyorduk. Ancak birincilerden yalnızca birine konuşma hakkı verildi.

•⁠ ⁠17 Temmuz'da derece öğrencileri için bir tören düzenlendi. Bu tören öncesi düzenlenen toplantıda bizlere süre yetersizliği sebebi ile Ankara'dan ve Kıbrıs'tan birer birincinin konuşacağı bildirildi. Konuşmalardan sonra bu kişiyi kararlaştırmak için tekrar çağrıldığımızda bize seçim kriterlerinin hala belirlenmediği aktarıldı.

•⁠ ⁠19 Temmuz'daki törenden bir gece önce telefonla arandık ve konuşma yapmayacağımızı öğrendik. Hangi kritere göre seçim yapıldığı ise talep etmemize rağmen bize açıklanmadı.

•⁠ ⁠Programın sıkışıklığını bahane eden yönetim, bu konuşmayı yapmaya hak kazanmış öğrencilere üçer dakika süre vermek yerine üniversite tanıtım videoları izletti ve Athena grubuna yaklaşık 70 dakikalık bir konser verdirtti. Grubun sahneye çıkmasının beklendiği 20 dakika boyunca hiçbir şey yapılmaması da eklenince “program sıkışıklığı” bahanesinin ne kadar asılsız olduğu gözler önüne serildi.

Tüm dönem arkadaşlarımızla bize karşı yapılan bu büyük ayıbı kınıyoruz!

Biz bu şekilde sansürlenmeyi kabul etmiyoruz. Bu sebeple ODTÜ birincileri olarak çok büyük bir hevesle hazırladığımız ancak yapamadığımız konuşmalarımızı bu gönderiyi alıntılayarak paylaşma kararı aldık. Bizim dillendiremediklerimizi okumanız bizi çok mutlu edecektir.

[tuzbiber stand up @tuzbiberstandup]

Oto Sansür 🎤 Deniz Göktaş

Deniz Göktaş’ın ilk special gösterisi “Selam Selam”dan bir kesit izlediniz. Full hâli YouTube’da sizi bekliyor. Bu arada yeni gösterisi “Ölü Deniz” de halen YouTube’da!

[Yaren @macrocossms]

Gune youtube'taki bir Afganistan vlogunun altindaki irkci yorumlara darlanarak basladim. Herkes Ataturk'e tesekkur edip bunlari nasil ulkemize aliyosunuz yaaaaa iyyy diye sinir krizi gecirmis ciglik

[Av. Dr. Cenk Yiğiter @cenk_yigiter]

Deniz'e savcı şunu sormuş: "Tanrının olmayabileceği derken neyi kastediyorsun?" Soruya bak, Afganistan mı burası hayırdır? Tanrıya inanmayanlar bunu ifade edince ceza konusu mu edilecek? Tanrıya inanmamak da inanç özgürlüğü içinde değil mi? Tek özgürlük sizin özgürlüğünüz mü? Neden trafikte birini öldürse babasının onu kurtaracak kadar iyi olmadığı şeklindeki şakasıyla ilgili soru sorulmamış acaba?

[duygu cihanger ribeiro @aciyesil]

Kaç gündür @metupics’in paylaştığı şu fotoğrafa bakıp kalıyorum.

Bence #odtü nanoteknoloji, AI ve uzaydan çok şu ağaçların altında filizlenen bu deniz gibi fikirlerdir.

[Tufan Kıymaz @tfnkymz]

Üsluba bak... Tavra bak... Senin hangi zihniyeti temsil ettiğin apaçık.

İlahiyat lisansın ve Indiana Üniversitesi'nde Ortadoğu Doğu Dilleri ve Kültürleri bölümünden aldığın yüksek lisans ve doktoranla Boğaziçi Felsefe bölümüne katılıyorsan, kendi antidemokratik kültürünü oraya dayatmayacak, Boğaziçi Felsefe'nin akademik kültürüne uyacaksın. Yoksa mezuniyet töreni sırasında sekreterlikte bekleyebilirsin. Boğaziçi Felsefe bölümünü showunun bir parçası yapamazsın.

Öğrenci çıkmış podyuma, diplomasını teslim almış, sonrasında fotoğraf çektirmek istememiş. Buna hakkı yok mu? Felsefe bölümünü temsil ediyor olsan bile, diyelim ki öğrencinin derdi seninle değil ama bölümle, niye fotoğraf çektirmeme hakkı olmasın? Bu egonu bu kadar şişiren nedir?

Bir kadın öğrenci diplomasını alırken dini sebeplerle erkek hocanın elini sıkmak istemese, o hocanın ona "seromoninin işleyişi neyse uyacaksın, yoksa gidip diplomanı sekreterlikten alabilirsin, ben bölümü temsil ediyorum" deyip zorla elini sıkmaya çalışması kadar abes senin yaptığın. Din özgürlüğü gibi vicdan özgürlüğü de var. Öğrenci düzgün şekilde diplomasını aldı, sadece ardından seninle fotoğraf çektirmek istemedi, ve sen bunun üzerine öğrencinin hakkı olan diplomayı öğrencinin elinden zorla almaya çalıştın. Hala da utanmadan sıkılmadan bu yaptığını savunuyorsun. Umarım Boğaziçi üniversitesi çok hızlı bir şekilde bu tavırların hakkında disiplin soruşturması başlatır.

Sonuç olarak, öğrenciyi haklı çıkardın. Ona bu şekilde tepki vermeseydin "acaba neden fotoğraf çektirmek istemedi? Acaba öğrencinin hocayla kişisel sorunu mu var?" diye akıllarda soru işareti uyanabilirdi. Şimdi öyle bir soru işareti yok. Herkes anladı neden öğrencinin seninle fotoğraf çektirmek istemediğini. Bu netleştirme için teşekkür ederiz.

[Yaren @macrocossms]

Su adamın gorunurlugunu biraz arttiralim, belki takipten cikmak isteyen olur. Aramızdaki akpliler. Yorumlarda kendine 'parasut'un ne anlama geldigi anlatilmis oldugu halde, konuyu bile isteye baglamindan uzaklastirip kayyum atamasi savunuyor.

[Sakıncalı Medrese ∴ @227_sm]

Yasin Ramazan'ın tepkisi elbette çiğ ve olgunluktan yoksun. Fakat burada "paraşüt"ten kasıt ne? Aslında Boğaziçi'nde hoca olamayacak olmasına rağmen iktidar gücüyle oraya geldiği mi? Eğer kasıt buysa, ben CV'sini incelediğimde Türkiye'de ve yurtdışında pek çok üniversitede kadro alabilecek yeterlikte iyi yetişmiş bir akademisyen görüyorum. Boğaziçi kadrosunda bulunabilecek yetkinliğe yeterince sahip yani. Gelgelelim, Boğaziçi'nin yerleşik ideolojik atmosferine uymayan bir profili tabii ki; ancak bu da akademik bir mesele değil. Siz sol-liberal, mikro-milliyetçi, hard feminist ve LGBTQ destekçiyi olmayan her akademisyene böyle paraşüt mü diyeceksiniz?

[Yaren @macrocossms]

Hicbir zaman bogazicine ait olamayacaksiniz. Biz bunu size hep bi sekilde hatirlaticaz

[yasin ramazan @parmakuclari]

Törene katılıyorsanız seremoninin işleyişi nasılsa ona uyacaksınız. Yoksa gidip diplomanızı sekreterlikten alabilirsiniz. Ben orada kendimi değil Felsefe Bölümü'nü temsil ediyorum, sizin showunuzun bir parçası olamam.

[Yaren @macrocossms]

#DenizGöktaşSerbestBırakılsın

[Uykusuz @UykusuzDergi]

Yazarımız ve çalışma arkadaşımız Deniz Göktaş’ın gözaltına alınmasını kabul etmiyoruz. Mizahı ters kelepçe ile susturamazsınız; o kelepçeler ne Deniz’in cesaretini ne de mizahın özgürlüğünü tutsak alabilir. Arkadaşımız Deniz Göktaş’ın yanındayız, derhal serbest bırakılsın!

[ODTÜ MD @odtu_md]

Değerli mezunumuz Deniz linç girişimlerine, hakkında açılan soruşturmaya rağmen memlekete dönerek haklılığını yeniden kanıtladı.
Kimse dokunamaz bizim suçsuzluğumuza...
Deniz Göktaş'ın yanındayız.
#DenizGöktaş

[adel 🌟 @adelwu_]

obsessed w these watercolor/gouche/pastel paintings by cristina vázquez

she paints “moments when people are happy and don’t realize it”

[🪻 @flower9irl888]

what doesn't kill you becomes a poem in your notes app

[tuğçe kaban @sngfrthtrs]

Koskoca 10 yıl. Selo’nun bu fotoğraflarını görmek etkiledi beni. Koskoca 10 yıl geçti, seçimler geçti, bir sürü gündemler geldi geçti, mevsimler geçti, çocukları büyüdü. Selo içeride hapis, tutsak. Bir insanın ömründen 10 yıl. İmamoğlu için de geçecek mi bu yillar böyle? Daha kaç siyasi tutsak için geçiyor ve geçecek bu yillar? AKP’den sorulacak hesabın haddi hesabı yok.

[Yaren @macrocossms]

Konudan bagimsiz olarak bu asagilayan tondan hic hoslanmiyorum. Eger amaciniz bir seyin yanlis olduguna insanlari ikna etmekse cok anlamsiz yol. Ha eger sadece kendi fikirlerinize destekci ariyorsaniz o zaman devam. Ama boyle de sinyallediginiz ahlakin samimiyeti kalmiyor

[Mitra⁷ @mitra_ultra]

Tek kelime bile eklemeye gerek kalmamış👏🏻

[Dr. Mahir Polat @mhrpolat]

Başarmak zorundayız, madem ki bu toprakların evladıyız, madem her gün yoksul avuçlarını sıka sıka, kendi hayatından harcayıp bize ömrünü vermiş bu annelerin evlatlarıyız, hangi kimlikten, zümreden olursak olalım hep birlikte biz bunu başarmak zorundayız.