این روزها مد شده که میگن : نجات دهنده در آینه است.
اما داستایوفسکی یکبار گفته : در آغوشم بگیر و نجاتم بده ، قاتلی به دنبال من است که گاه به گاه در آینه ها میبینمش…
@Amirebrahi91824 خاطرات بابات رو هر جایی نگو، چون مردم میفهمن تو یک ک و نی زادهای و از شدت حقارتی که داری امروز روز اینطور عقدهگشایی میکنی
جاوید شاه…
پاینده ایران بدون شما انگلها…
از بین داستانهایی که دربارهی #کوروش_بزرگ نقل شده، یه قصه عجیبی رو گزنفون نقل میکنه که هم تأثیرگذار هست و هم نشون میده کوروش چه منش والا و شخصیت متعالی داشته.
گزنفون توی کوروشنامه مینویسه که بعد از یکی از جنگها، زنی به اسم پانتهآ به اسارت سپاه کوروش درمیاد. پانتهآ زن ابراداتاس، حاکم سوزیانا بود که موقع اسارتش توی سوزیانا حضور نداشته.
وقتی خبر زیبایی پانتهآ به گوش کوروش میرسه، خیلیها گمان میکنن کوروش دستور میده اون رو به حرمسرا منتقل کنن؛ همون کاری که هر پادشاهی با زنان اسیر میکرد. اما کوروش، که میشه بهش لقب فرمانروای برگزیدهی تمام اعصار رو داد، نهتنها دست بهش نمیزنه، بلکه میسپاردش به یه نگهبان مطمئن و میگه مثل چشمات ازش مراقبت کن و نذار هیچکسی حتی دست بهش بزنه.
پانتهآ حسابی تحتتأثیر این رفتار کوروش قرار میگیره. وقتی ابراداتاس همسرش برمیگرده و ماجرا رو میفهمه، تصمیم عجیبی میگیره: بهجای اینکه به دشمنی با کوروش ادامه بده، به سپاه او ملحق میشه. انگار با خودش خیلی کلنجار رفته و آخرش گفته مردی که توی اوج قدرت، حرمت زن اسیر رو نگه داشته، ارزش جنگیدن زیر پرچمش رو داره.
مدتی بعد، ابراداتاس آماده رفتن به میدون جنگ زیر پرچم کوروش بزرگ میشه. پانتهآ خودش زره و لباس جنگ تنش میکنه و بدرقهاش میکنه، اما این آخرین باریه که همدیگه رو میبینن.
ابراداتاس توی نبرد کشته میشه.
و اینجاست که تراژدی رخ میده: وقتی پانتهآ جنازهی شوهرش رو میبینه، آرام کنارش میشینه و به صورت بیجانش نگاه میکنه. بعد دست میبره و خنجرش رو از زیر شال کمرش بیرون میکشه، بالا میبره و در سکوت به قلب خودش میزنه. جسم بیجانش همونجا توی آغوش ابراداتاس میافته.
خبر که به کوروش میرسه، از مرگ این دو نفر بهشدت ناراحت میشه و دستور میده براشون آرامگاهی باشکوه بسازن.
این داستان رو گزنفون، قرنها پیش، توی کتاب کوروشنامه نوشته؛ داستانی که شاید بیشتر از هزار تا روایت جنگ و کشورگشایی، یه گوشه از شخصیت کوروش رو نشون بده. چون گاهی آدمها نه با شمشیر و امپراتوری، بلکه با سرشت ناب و فضاییلی که توی اوج قدرت از خودشون نشون میدن، توی تاریخ موندگار میشن. و کوروش بزرگ دقیقاً همینطور موندگار شد: نه فقط با مرزهای امپراتوریاش، بلکه با پرهیز از ارتکاب هر پلیدی در اوج قدرت.
این رو مقایسه کنید با چنگیز، با خلفای عرب توی جنگها که زنان اسیر رو به بردگی جنسی میگرفتن؛ مقایسه کنید با افاغنه با هزارههای افغانستان که تا همین سه دههی گذشته پستان زنان رو توی جنگ داخلی میبریدن و مراسم رقص مرده با بریدن سر اسیران و ریختن روغن داغ روی جای بریدگی برگزار میکردن. اونوقت خواهید فهمید چرا کوروش بزرگ بود: بزرگی کوروش نه به خاطر بزرگی امپراتوریاش، بلکه به خاطر بزرگی منش و وسعت فضایلش بود.
@MRD_Farahmand ماها عاشق شنیدن زوزههای تو و کلباسی و کوهنورد و عندلان و سلطانپورو بقیه شما وطن فروشها هستیم
بلندتر زوزه بکشین جیگرمون حال بیاد
جاوید شاه
پاینده ایران
@ProjectLeonOnX روغن ریخته رو خرج امام زاده کردن
حزبالله خودش اعلام کرده ما مداخله نمیکنیم، اینها هم برای اینکه بگن هنوز افسارش دست ماست، میگن ما خودمون خواستیم دخالت نکنن
«ساواک» منتشر شد
رسانههایی که «جریان اصلی» خوانده میشوند، جریانهای چپ، کمونیست و اسلامگرا، از پیش از انقلاب ۵۷ تا به امروز تلاش کردهاند سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) را بدنام کنند؛ درحالیکه من ساواک را روسفیدترین سازمان اطلاعاتی تاریخ جهان میدانم.
آنها همواره از ساواک سخن میگویند، اما کمتر به این واقعیت اشاره میکنند که بسیاری از کسانی که در برابر این سازمان قرار داشتند، اعضای گروههای مسلح مارکسیستی و اسلامگرا بودند که به ترور و خشونت متوسل میشدند. در هیچ کجای جهان به تروریستها شاخه گل تقدیم نمیکنند. سازمان سیا و دیگر نهادهای اطلاعاتی غربی نیز، چه پیش از حملات یازدهم سپتامبر و چه پس از آن، با تمام توان به مقابله با تروریسم پرداختهاند.
اما نکته مهمتر این است که شماری از کسانی که توسط ساواک بازداشت شده بودند، بعدها به مقامات جمهوری اسلامی تبدیل شدند؛ از جمله علی خامنهای، اکبر هاشمی رفسنجانی، صادق خلخالی و اسدالله لاجوردی.
همین افراد بعدها در ساختار حکومتی قرار گرفتند که مسئول اعدام و کشتار هزاران ایرانی، سرکوب گسترده، آوارگی میلیونها نفر و رقم خوردن یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ معاصر ایران بوده است.
کسانی که امروز از ساواک سخن میگویند، چرا از سرنوشت افرادی که ساواک با آنها مقابله میکرد و جنایاتی که بعدها در جمهوری اسلامی رقم زدند، سخنی نمیگویند؟
هر کشوری برای حفظ امنیت ملی، مقابله با تروریسم و جلوگیری از فعالیت شبکههای مخرب، به یک سازمان اطلاعاتی قدرتمند نیاز دارد. تلاش برای بدنام کردن ساواک، از نگاه من، در حقیقت تلاشی برای زیر سؤال بردن ضرورت وجود یک سازمان اطلاعاتی قدرتمند در ایران فرداست؛ گویی قرار است کشور بدون یک دستگاه اطلاعاتی کارآمد باقی بماند تا این جریانها بتوانند هر کاری که دلشان میخواهد انجام دهند. چنین چیزی پذیرفتنی نیست.
پینوشت: قرار نیست این ویدیو نشاندهنده آینده زندگی من باشد. من صرفاً بازیگر آهنگ خودم شدم و بس.