Too much potential, not enough action (revised from Park, 2023), Neuroscience Master's student at UZH/ETHZ @mfyanik, Woman Life Freedom, feeling magni-fk-fique
im awarding $2,500, $1,000, and $500 to the best essays answering the question: what should exist for science and technology in the Arab world, but doesn't?
your essay should describe a specific problem in the region, the innovation it would take to solve it, and how you'd actually start.
https://t.co/EBD1jKCVhA
به نام دخترم ریرا
دخترم ریرا امروز شانزده ساله میشد. ریرا و مادرش - همسر عزیزم پریسا- از مسافران پرواز پیاس۷۵۲ بودند که در روز هجدهم دیماه ۱۳۹۸ بر فراز فرودگاه تهران با موشکهای سپاه پاسداران کشته شدند.
در تمام تولدهایی که بدون ریرا میآید و میگذرد به لحظاتی فکر میکنم که از ما، از من، او و پریسا، دریغ شد. فرزند من به دست حکومتی جنایتکار به قتل رسیده است اما هر آنکس که فرزند از دست داده است میداند که سالیان آتی به مرور ناتمام تصاویری میگذرد که هیچگاه رنگ واقعیت به خود نمیگیرد. بسیاری میخواهند بدانند اگر فرزندشان زنده بود اکنون چگونه میخندید، اگر زنده بود چگونه حرف میزد، اگر زنده بود موهایش را میبست یا میگذاشت معوج و سرگردان بر شانههایش بریزد، اگر زنده بود پاییز را بیشتر دوست میداشت یا همچنان بهار را، اگر زنده بود…
برای من همهی اینها بوده است و نبوده است اما آنچه بیش از هر چیز خاطرم را تاریک میکند گفتوگوهاییست که با ریرا از دست دادهام. با تماشای هر غروب، با بیدار شدن ناگزیر هرروزه، با به یاد آوردن برخی کتابها و برخی فیلمها، با تکتک وقایع تلخ و شیرینی که هر روز در دنیا رخ میدهد با خودم میگویم گفتوگوی دیگری با او از من ربوده شده است. پس گاهی حدس میزنم که اگر او بود در اینباره چه میگفت اگر او بود چگونه فکر میکرد دربارهی مسایل مختلف چه احساسی داشت و اگر او بود… هیچکس این تعلیقِ بیپایان را درک نمیکند مگر عزیزی را به ظلم از دست داده باشد.
ریرا دوندهی خوبی بود و در یکی از تیمهای فوتبال در شهر ریچموندهیل بازی میکرد. اگر او را زنده میگذاشتند ورزشکار خوبی هم میشد. هر پدری برای تولد شانزده سالگی فرزندش برنامههای کوچک و بزرگی دارد. من نمیتوانم از تعلیق بیپایانِ زندگیام دریارهی ریرا چیز بیشتری بگویم. عناصر این تعلیق در ذهن من مدفون شدهاند اما از دو سال پیش گمان کردم میتوانم به یاد او در روز تولد شانزده سالگیاش در یک ماراتن شرکت کنم. او که نیست اما با دویدن با تصویر او میتوانم به هرکس که این چهره را میبیند بگویم دنیا بدون ریرا دنیای زیبایی نیست. دنیا بدون بچههایی که به ظلم کشته شدند، با موشک، با گلوله، با بمب، فرقی نمیکند، دنیای زیبایی نیست.
فردا صبح در ماراتن اتاوا به یاد دخترم ریرا میدوم و مرارتِ این دو سال تمرین بیوقفه را، رنجش را، انضباطش را، تنهاییاش را، تقدیم میکنم به او که برای من زیباترین دختر جهان بود، هست و خواهد بود. تا زندهام عاملین قتل او را نخواهم بخشید و تا زندهام قتل همسرم پریسا و دخترم ریرا را فراموش نخواهم کرد.
#دادخواهی
@netvand@farnooshfam من دخترش هستم. بر اساس پیگیری ها و جستجوهایی که خودم از خارج کشور انجام دادم شب ۱۹ دی ماه به بیمارستان الغدیر « زنده » منتقل میشه و همراهش به علت حمله سرکوبگران به بیمارستان ناچار به فرار میشه... ۴ روز بعد مادرم کهریزک پیداش می کنه💔
بچهها میشه لطفا یه کمکی به من بکنید؟
من احتیاج دارم به کسانی که از ویزای پستداک توی کانادا اطلاع دارم وصل بشم.
چه گروه چه فرد
چه استاد چه دانشجو
میخوام بدونم چندماه اخیز ویزای پستداک از خارج ایران صادر شده برای ایرانیها یا نه.
ممنون میشم ریتوییت کنید
#USCISPause#کانادا
چه به راهگشا بودن جنگ باور داشتید چه نداشتید، به نظر من دلتون برای ایران میتپه، با دوستا و خانوادهتون حرف بزنید و نزدیک بمونید، حتی (خصوصا) اگر باهاتون زاویه سیاسی دارن. هیچ کدوم از این تصمیمها رو ما نگرفتیم ولی اگر بعدا بخواییم تصمیم بگیریم باید بتونم با هم حرف بزنیم
@variouseggs نیروهای نظامی ایران دارن امروز فردا جوونارو اعدام میکنن متاسفانه. اگه jurisdictionشون فقط محدود به جنگ بود و دفاع از ایران، میفهمیدم حرفتو، ولی خب، نمیدونم، احتمالا فقط به «عملکردشون تو جنگ» اعتماد داری، یا نه، نمیدونم.