از بعد دی تا الان نتونستم خودمو به زندگی وصل کنم...
امروز اولین روزیه که بعد از دی دوباره دولینگو رو باز کردم ، آلمانی رو شروع کردم ، تو دو لیست نصب کردم و سعی دارم با جدیت تا عید به b2 آلمانی برسونم خودمو
ببینم چی میشه ...:))
اینو پین میکنم اگر موفق بودم بگم بهتون
@m___o__ne خب درست استفاده کردم دیگه.
طرف رفته فنی بعد تونسته با درس های مدرسه اش به جایگاه هم اندازه حتی بالا تر از تو برسه 😂🤷
بعد از اون سوختی که چرا خودت نتونستی و ناچار شدی سختی بیشتری بکشی
@m___o__ne خب نکته همینه دیگه 😂😂
الان داری میگی هر کس نمیخواست درس بخونه میرفت فنی . چون هیچ ایده ای از درس های فنی نداری. درمورد چیزی که نمیدونی نظر نده خواهشاً چون درس های فنی به مراتب سخت تر از نظریه خیلی جاهاش.
عاشق کسدغدغه بودنم؛ اینکه بشینم مثلا با هیجان پادکست گوش بدم زنبورها چجوری با هم ارتباط برقرار میکنن. ولی تو ایران تا میام وارد فاز "وای چه اطلاعات جالبی" بشم یهو برق میره، اینترنت قطع میشه و یاد بدبختیام میوفتم و واقعیت زندگی یقهمو میگیره.
این ایرانی های دانشجوی مهاجر چرا اینقدر خودشونو با پناهجوهای جهان سومی مقایسه میکنن؟
یعنی عقلشون نمیکشه که اینا قراره برای یک جایگاه شغلی تخصصی با یه وایت رقابت کنن و معلومه سختگیری در موردشون بیشتره تا یک پناهجویی که تا آخر عمرش قراره یک کار خدماتی سطح پایین رو انجام بده؟
از صحبت سیاسی خستم
از صحبت در مورد ویزا خستم
از پیدا کردن پوزیشن و ریجکتی خستم
از جنگیدن برای کار و بدیهیات زندگی خستم
ازینکه هر روز باید از یه چیزی کلا قطع امید کنم خستم
و میدونم همه شما هم خسته اید و از خستگی شما هم خستم!
همش با خودم مرور میکنم که من از یه خانواده متوسط رو به پایین اومدم و مامان بابام حتی الان هم نمیدونن مقاله یعنی چی و اینقد نباید خودمو با کسایی مقایسه کنم که مثلا تو ۱۶ سالگی بابای استاد دانشگاشون اسمشونو تو مقالههاش زده یا خواهر برادر بزرگترشون راهوچاه مسیر رو بهشون یاد داده
من درکی ندارم از اینکه آدمها در دنیا کار میکنن و با درآمدش به اهدافشون میرسن.
مغزم پذیرفته که پول درآوردن برای خرید مایحتاج روزمره، برای دادن اجاره و در کل برای بقاست صرفن.
میدونم عادی شده برامون، ولی نمیفهمم چجوری.
چجوری سقف آرزوهامون انقدر کوتاه شد و ما بهش عادت کردیم؟
دیشب بازم بهم ثابت شد به عنوان یک خانم؛
هر چقدر بیشتر تو رابطهات، مرزهای خودتو سفت بچسبی
و ازشون عقبنشینی نکنی، دیرتر رها و فراموش میشی!
باید محکم و پردردسر بود،
قرار نیست کسی بابت سازگاری بیش از حد،
بهمون کاپ قهرمانی بده.