En çok sana kızgınım bir kere bile baba diyemediğime. Baba kızının omurgasıdır dik tutar, baba kızının kaburgasıdır içinde rengarenk çiçekler açtırır.. benim omurgam yok, kaburgam kırık..
Kimsesizlik çok zor, kayboluyorsun arayan yok. Düşüyorsun kaldıran yok, öldüm artık diyorsun toprak atan bile yok.. yoruldum.. benim kendimden başka kendimi emanet edip sırtımı yaslayabileceğim kimsem yok. Öyle bir yokluk işte..
Her detayına kadar hatırlıyorum ona ait herşeye dikkat ediyorum ama ilaca alerjimin olduğunun hatırlanmaması üzüyor. Bu kadar mı değersizim önemsizim anlamıyorum. Alerjim olan bir ilacı içmem bir daha gözlerimin içine bakamamak demek ama kimse farkında değil o da değil…
Ben sonuna kadar özel hissettiren tabirlerin kadınıyım aşkım demek bana sıradan geliyor de mesela gülüm, yavrum, ömrüm, birtanem, hayatım, canımıniçi yani özel hissetmek lazım zor değil