wonmai ꪔ̤̮

#해린🐱 #장원영🐰 #西野七瀬👸

[qt pie , @532am_]

เป็นความลับในกลุ่ม =

[praewpatty @praewpattii]

ขอความช่วยเหลือที่หมู่บ้านรินทร์ทอง คูคต ลำลูกกา ตอนนี้น้ำท่วมขังมา 4 วันแล้ว ยังไม่มีหน่วยงานไหนเข้าไปช่วยเหลือเลย ติดต่อไปเงียบหมดเลย บ้านนี้มีผู้ป่วยสูงอายุต้องล้างไตทุกวัน ระดับน้ำไม่ลดมีแต่เพิ่มขึ้นค่ะ
@js100radio #น้ำท่วม

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

ชั้นไม่เติมเกมนะ แต่ซื้อเดอะซิมรวมกันเสียไปร่วมหมื่นและ 😱😱 พลังภาคเสริม

[ PG *✲ﾟ*｡ @PG0215]

รู้เลยว่าลูกรักใครมากกว่ากัน 🤣🤣

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

จบฝนรอบนี้ต้องโมบ้านใหม่จิงๆละ หมดเลย ห้องนอนดิชั้น เตียงนิโทริไม้อะไรไม่รู้ ลุ้นอยู่บวมไม่บวม 55555 บ้านอยู่ชั้น 3 ใครจะไปคิดว่าน้ำจะโดนเตียง

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

ละทำไมอาทิตย์นี้ร้ิองข้ามกำแพงอัปช้า

[sssaaaiii✨ @apricitydreamz]

ไปเจอโพสต์นี้มา อ่านปุ๊ปน้ำตาแตกเลย 5555

เราเหลือแม่คนเดียว แม่ก็มีเราคนเดียวเหมือนกัน

[Looking to The Sun @Somjaijakk]

#เรื่องจริง ชองใครสักคน

เมื่อสามปีก่อน ในงานเลี้ยงปีใหม่ของบริษัทแห่งหนึ่ง ประธานขึ้นไปพูดบนเวที แล้วหันมาทางโต๊ะหนึ่ง

“ถ้าไม่มีพี่วิทย์ ผมว่าโรงงานเรามีปัญหาแน่”
พนักงานทั้งห้องหัวเราะ แล้วก็ปรบมือให้
วิทย์ยกมือไหว้ ยิ้มเขิน ๆ
แต่เอาเข้าจริง ทุกคนก็รู้ว่าประธานไม่ได้พูดเกินจริงเท่าไรนัก

วิทย์อยู่ฝ่ายวางแผนการผลิตมานานกว่ายี่สิบปี
เขาจำได้ว่าเครื่องจักรตัวไหนมักมีปัญหาช่วงหน้าฝน จำลูกค้าได้ทุกราย ใครมักมีปัญหาอะไร
ทุกเรื่องที่ทำให้งานเดินจริง ๆ จำนวนไม่น้อย อยู่ในหัวของวิทย์
เวลามีปัญหา น้อง ๆ จะเดินมาถาม เวลามีพนักงานใหม่เข้ามา หัวหน้าก็บอกว่า “ไปนั่งกับพี่วิทย์สักอาทิตย์ เดี๋ยวก็เข้าใจ”

ผู้จัดการฝ่ายเปลี่ยนมาหลายคนแล้ว แต่วิทย์ยังอยู่ และอยู่ด้วยความภาคภูมิใจว่า เขาเป็นบุคลากรที่องค์กรต้องพึ่งพาเขา

แล้ววันหนึ่ง บริษัทก็เริ่มมีการเปลี่ยนแปลง
ผู้บริหารชุดใหม่เข้ามา มีการปรับกระบวนการทำงาน ลงระบบวางแผนการผลิตใหม่
วิทย์ถูกดึงเข้าไปช่วยตั้งแต่ต้น
เขาช่วยบอก ช่วยอธิบายเงื่อนไขของการทำงานที่ไม่มีใครรู้ ช่วยตรวจการทำงานของระบบ และสอนรุ่นน้องให้ทำงานในแบบที่เมื่อก่อนต้องมาถามเขาทุกครั้ง
วิทย์ทำเต็มที่ครับ ส่วนหนึ่งเพราะเป็นหน้าที่
แต่อีกส่วนหนึ่ง ผมคิดว่าเขาก็คงภูมิใจเหมือนกันว่า ประสบการณ์ยี่สิบกว่าปีของเขากำลังถูกนำออกมาใช้งานจริงอีกครั้ง

ประมาณหนึ่งปีผ่านไป ระบบเริ่มนิ่ง คนในทีมเริ่มแก้ปัญหากันเองได้มากขึ้น
เรื่องที่เคยต้องโทรหาวิทย์ เริ่มไม่ต้องโทร
วันทำงานของวิทย์เริ่มเงียบ ไม่มีใครโทรหา ไม่มีใครเข้ามาปรึกษา
ตอนแรกวิทย์ยังคิดขำ ๆ ว่า “ดีเหมือนกัน จะได้พักบ้าง”

จนวันหนึ่ง HR นัดพี่วิทย์ประชุม ในห้องมี ผจก.ฝ่าย HR ผู้บริหาร และประธานคนเดิมที่เคยพูดถึงเขาบนเวที
บริษัทกำลังปรับโครงสร้าง งานบางส่วนถูกย้าย บางส่วนถูกรวม และตำแหน่งของวิทย์ไม่เป็นที่ต้องการอีกต่อไป

บริษัทไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมาย เงินชดเชยให้มากกว่าที่กฎหมายกำหนด มีจดหมายรับรองการทำงาน และผู้บริหารก็พูดกับเขาดีทุกคำ
ก่อนออกจากห้อง ประธานจับมือเขาแล้วพูดว่า

“ผมต้องขอบคุณพี่วิทย์จริง ๆ นะครับ บริษัทมาถึงวันนี้ได้ พี่มีส่วนอย่างมาก”
วิทย์พยักหน้า
แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะเก็บของทุกอย่าง แบบมึน ๆ อึน ๆ แต่ก็ยังคิดว่า เดี๋ยวบริษัทก็คงต้องมาถาม มาปรึกษาเขาอีกนั่นแหละ เพราะประธานบอกเองว่า เขาเป็นคนที่บริษัทขาดไม่ได้

ช่วงแรกหลังออกจากงาน วิทย์ยังตื่นประมาณเวลาเดิมทุกวัน
บางเช้าก็อาบน้ำ แต่งตัว ทั้งที่ไม่มีที่ต้องไป
มีอยู่วันหนึ่ง เขาขับรถไปจอดฝั่งตรงข้ามโรงงาน
รถบรรทุกยังเข้าออก เครื่องจักรยังเดิน
โรงงานเดินเครื่องแบบไม่ได้หยุดเลยแม้แต่วันเดียว
พี่วิทย์เริ่มรู้สึกว่า ตนเองก็ไม่ได้สำคัญอะไรอย่างที่คนอื่นเขาบอกเลย

หลังจากนั้น วิทย์เริ่มไม่ค่อยออกไปเจอใคร
เพื่อนชวนกินข้าวก็ปฏิเสธ งานเลี้ยงเพื่อนฝูงก็ไม่ไป
เวลาใครถามว่า “ช่วงนี้ทำอะไรอยู่”
เขาไม่รู้จะตอบอย่างไร
เพราะตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา คำตอบของคำถามว่า “ทำอะไรอยู่” กับคำตอบของคำถามว่า “ตัวเองเป็นใคร” แทบจะเป็นคำตอบเดียวกัน คือ กำลังทำงาน ลุยงานอยู่

เขาซึมลงไปเรื่อย ๆ เพราะรู้สึกว่าชีวิตไม่มีคุณค่าอะไรเลย
สุดท้ายภรรยาพาเขาไปพบแพทย์ และเขาได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะซึมเศร้า
มีคำถามหนึ่งจากคุณหมอว่า
“จำได้ไหมครับว่า เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่าตั้งแต่เมื่อไหร่”
วิทย์นั่งคิดอยู่นาน ก่อนตอบว่า
“วันที่ผมรู้ว่า บริษัทอยู่ได้โดยไม่มีผมครับ”

เรื่องนี้กำลังบอกอะไรเราบ้าง
บริษัทเองก็ไม่ได้หลอกพี่วิทย์เลย
วันที่ทุกคนบอกว่าเขาสำคัญ เขาก็สำคัญจริง ๆ
วันที่บอกว่าขาดเขาไม่ได้ ในเวลานั้นอาจจะขาดไม่ได้จริง ๆ
เพียงแต่คำว่า “ขาดไม่ได้” ในโลกการทำงานนั้น มันไม่มีจริง

ธุรกิจเปลี่ยน เทคโนโลยีเปลี่ยน โครงสร้างเปลี่ยน
คนใหม่เข้ามา ความรู้ถูกส่งต่อ
สิ่งที่องค์กรเคยต้องพึ่งคนคนหนึ่งมาก ๆ วันหนึ่งอาจไม่ต้องพึ่งอีกต่อไป

สิ่งที่น่ากลัวกว่าคือ ถ้าเราค่อย ๆ เอาคุณค่าของตัวเองไปผูกไว้กับการที่คนอื่นต้องการเรามากเกินไป
จนจากคำว่า “ที่นี่ขาดผมไม่ได้”
ค่อย ๆ กลายเป็น
“ถ้าที่นี่ไม่ต้องการผมแล้ว ผมยังเหลืออะไร”

ผมไม่ได้กำลังบอกว่าเราไม่ควรทุ่มเทให้กับงานนะครับ
ทำงานให้เต็มที่ครับ เป็นคนที่องค์กรไว้ใจได้
เป็นคนเก่งที่ใคร ๆ นึกถึงยิ่งดี

แต่อย่าพยายามสร้างชีวิตด้วยการทำให้ตัวเอง “ขาดไม่ได้”
เพราะไม่มีใครขาดไม่ได้ตลอดไป

สิ่งที่สำคัญกว่าคือ ต่อให้วันหนึ่งองค์กรเดินต่อได้โดยไม่มีเรา
เราก็ยังเดินต่อได้โดยไม่มีองค์กรเหมือนกัน

[Wataru☀️ワタル🦊📱💰💻 @iamwtru]

Update กฎหมายที่ผ่านแล้ว ใช้ปีหน้านะครับ จากพี่ป้อม อัพเดทมา

กฏหมายใหม่ที่จะบังคับใช้ มกราคม 2570 นี้แล้ว
.
1.) อย่างแรกคือ #ต่อไปนี้ห้ามเจ้าหน้าที่เรียกสำเนาบัตรประชาชน ทะเบียนบ้าน หรือหนังสือรับรองบริษัทอีกเด็ดขาด หน่วยงานรัฐมีหน้าที่ต้องต่อเน็ตไปดึงข้อมูลกันเอง เราไม่ต้องเสียเงินถ่ายเอกสารแม้แต่แผ่นเดียว
.
2.) อย่างที่สองคือ คนจะเปิดธุรกิจจะมีระบบ #SuperLicense ให้ยื่นเรื่องผ่านช่องทางกลางที่เดียว แล้วระบบหลังบ้านจะดึงใบอนุญาตที่ต้องใช้ทั้งหมดมาให้พร้อมกันแบบแพ็กเกจ ไม่ต้องวิ่งหลายที่ให้เหนื่อย
.
3.) อย่างที่สามที่เป็นหมัดเด็ดที่สุดคือ สำหรับกิจการทั่วไป ถ้าเรายื่นเอกสารครบแล้ว #เจ้าหน้าที่ดองเรื่องเงียบจนเลยเส้นตายกฎหมายสั่งให้ถือว่าได้รับอนุมัติโดยอัตโนมัติทันที เอาหลักฐานการยื่นไปเปิดร้านทำกินได้เลย ไม่ต้องรอใบอนุญาตอีกต่อไป
.
ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นจริงแล้วครับ เพราะมีการคลอดกฎหมายทุบโต๊ะระบบราชการตัวใหม่ในชื่อ "พ.ร.บ. การอำนวยความสะดวกในการพิจารณาอนุญาตและการให้บริการแก่ประชาชน พ.ศ. 2569" ซึ่งผ่านสภาไปแล้ว และเพิ่งประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาไปเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม 2569 ที่ผ่านมา
.
โดยตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงผ่อนผัน 180 วันให้หน่วยงานรัฐรื้อระบบหลังบ้าน และ *** จะเริ่มเปิดฉากบังคับใช้จริงเต็มรูปแบบพร้อมกันทั้งประเทศตั้งแต่ช่วงต้นเดือนมกราคม 2570 นี้เป็นต้นไป ใครที่ต้องดีลกับราชการเตรียมจำสิทธิของตัวเองไว้ใช้ได้เลยครับ.!

[ตามติดชีวิตAnimal @AnimalFW_TH]

น้องแมวเตรียมเปิดศึกปะทะอารมณ์กับคู่อริแต่ทาสดันตาไว รีบคว้าไม่ให้น้องตีกีน แต่ด้วยความติดเล่น เลยกลายเป็นโชว์ "รำมวย" แทนซะงั้น 🤣

หมดกันความน่าเกรงขามที่สะสมมา ทำเอาชาวเน็ตเข้ามาคอมเมนต์แซวกันยับเลยฮะว่า ทาสทำแบบนี้แล้วน้องจะเอาหน้าไปไว้ไหน 🫠

ถือเป็นวิธีห้ามแมวตีกันที่ปลอดภัย แต่ทำลายศักดิ์ศรีนักเลงของน้องแบบสุดๆ ไปเลยฮะ

#หมา #แมว #ทาสแมว #อาณาจักรสัตว์โลก #ตามติดชีวิตAnimal

[Mumeenn ° ✿ @aaurorax_]

ค้นพบแล้วว่าการออกกำลังกายที่มีความสุขที่สุดคือการเดิน 30,000 ก้าวในต่างประเทศ

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

@just_pjh ว๊ายย บาริสต้ายายบ๊อบแบ๊บ

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

สีสุกแก่แล้ว รับไม่ได้

[wonmai ꪔ̤̮ @maibaechu]

@PimCika เดินตั้งหลายวัน ลืมเชื่อมต่อ 😭

[iannnnn  @iannnnn]

ประเทศแรกของโลก! ออสเตรเลียสั่งแบนเพลงจาก AI 100% ห้ามขึ้นชาร์ตเพลงทางการ ย้ำต้องมีมนุษย์เป็นผู้สร้างหลัก https://t.co/GlTQqyfghp

"…ภายใต้กฎระเบียบฉบับใหม่นี้ ศิลปินและโปรดิวเซอร์ยังคงสามารถนำเทคโนโลยี AI เข้ามาเป็นเครื่องมือช่วยในการผลิตเพลงได้ แต่ผลงานเพลงที่เสร็จสมบูรณ์จะต้องมี “มนุษย์” เป็นผู้สร้างสรรค์หลักในสัดส่วนส่วนใหญ่เท่านั้น…"

[SundayBoy @SundayBoyInvest]

เราทำคอนเท้นการเงิน แต่ไม่กล้าให้คำแนะนำกอดงานกับใครเลย รู้ว่าเศรษฐกิจไม่ดี แต่ล่าสุดใกล้ตัวมาก แฟนเราเป็น panic attack จากหัวหน้าเฮงซวย ใจเต้นแรง ขาสั่น ขับรถไม่ได้ ดีว่ารถติด รถค่อย ๆ ไหลช้า ๆ เลยประคองรถไปได้ ตอนนี้ลาออกมารักษาตัวเรียบร้อยแบบไม่มีงานรองรับ บางทีงานก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตอะ มีเงินแต่ไม่ได้อยู่ใช้เงินสุดท้ายเราทำงานไปเพื่ออะไร

[มอปอ (WN 💙🦥 ) @Ppmrtion99]

กระแสไปอุดหนุนสวนสัตว์ที่เงียบเหงา ลามไปทั่วประเทศแล้ว จากฟาร์มจระเข้สมุทรปราการ ตอนนี้ไป Oasis Sea World จันทบุรี ล่าสุด สวนสัตว์บึงบอระเพ็ด นครสวรรค์
…รักไวรัลนี้

[สภากาชาดไทย Thai Red Cross Society @ThaiRedCross]

ลิปสติกเก่าอย่าทิ้ง! 💄
ร่วมบริจาคให้งานกายอุปกรณ์ #ศูนย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูสภากาชาดไทย เพื่อใช้มาร์กจุดกดเจ็บฝ่าเท้า ปรับแต่งแผ่นรองเท้าให้ผู้ป่วย

📦 ส่ง : งานผู้ป่วยนอก ศูนย์เวชศาสตร์ฟื้นฟูฯ 199 ต.ท้ายบ้าน อ.เมือง จ.สมุทรปราการ 10280 📞 081-234-7110
#บริจาคลิปสติก #สภากาชาดไทย

[aoikotori | อาโออิโคโทริ | 青い小鳥 @aoikotori]

มีคุณยายที่อยู่บ้านนอกญี่ปุ่นโดนมิจฉาชีพโทรมาบอกว่า “ผมริคุทาโร่นะ ผมทำผู้หญิงท้องโดยไม่ได้ตั้งใจ แล้วมารู้ทีหลังว่าจริงๆ แล้วผมเป็นชู้ต้องชดใช้เงิน 5 ล้านเยน”

ยายก็นั่งฟังไปเรื่อยๆ แล้วแกก็เอ่ยปากชมว่า "ริคุทาโร่ทำให้คนท้องได้ ยายล่ะปลื้มใจจริงๆ" เพราะว่าจริงๆ แล้ว ริคุทาโร่เป็นชื่อของเต่าที่ยายเลี้ยงไว้ แล้วยายเอาชื่อนี้ไปส่งชิงโชคที่ต่างๆ พวกมิจฉาชีพเข้าใจว่าเป็นชื่อหลานยาย

ยายก็คุยตามน้ำไปเรื่อยจนตกลงจะไปส่งเงินให้ที่จุดนัดพบ แล้วก็แอบแจ้งตำรวจ ส่วนตาที่นั่งฟังเรื่องทั้งหมดอยู่ข้างๆ กลั้นขำจะตายแล้ว 5555