پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
روز جهانی «#نه_به_اعدام» بهطور خاص «نه» تمام بشریت به رژیم ایران است؛ رژیمی که با اعدام و قتلعام تعریف میشود.
در حدود نیمقرن اخیر، مهمترین هدف اعدام رژیم، مقاومت ایران بوده است.
اما روبهروی همین رژیم، شورای ملی مقاومت پرچم لغو اعدام در ایران آزاد فردا را برافراشته است.
https://t.co/noS7xEKygD
پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
روز جهانی «#نه_به_اعدام» بهطور خاص «نه» تمام بشریت به رژیم ایران است؛ رژیمی که با اعدام و قتلعام تعریف میشود.
در حدود نیمقرن اخیر، مهمترین هدف اعدام رژیم، مقاومت ایران بوده است.
اما روبهروی همین رژیم، شورای ملی مقاومت پرچم لغو اعدام در ایران آزاد فردا را برافراشته است.
https://t.co/noS7xEKygD
سه روز پیش خانم رجوی در نامهای به دبیرکل سازمان ملل خواستار رهبری یک ابتکار عمل بینالمللی برای توقف اعدامها و جنایت علیه بشریت توسط رژیم آخوندها شدند. این فراخوان باید جدی گرفته شود.
#نه_به_اعدام
پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
سه روز پیش، در نامهای به دبیرکل ملل متحد، سازمان ملل متحد را فراخواندم که رهبری یک ابتکار عمل بینالمللی برای واداشتن رژیم آخوندها به توقف اعدامها و کشتار و جنایت علیه بشریت را برعهده بگیرد.
#نه_به_اعدام
https://t.co/RahgGEu8KS
پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
سه روز پیش، در نامهای به دبیرکل ملل متحد، سازمان ملل متحد را فراخواندم که رهبری یک ابتکار عمل بینالمللی برای واداشتن رژیم آخوندها به توقف اعدامها و کشتار و جنایت علیه بشریت را برعهده بگیرد.
#نه_به_اعدام
https://t.co/RahgGEu8KS
سه روز پیش خانم رجوی در نامه به دبیرکل سازمان ملل خواستار ابتکار عمل بینالمللی برای توقف فوری اعدامها و پایان مصونیت رژیم از مجازات شد. جهان باید به این فراخوان پاسخ دهد.
#نه_به_اعدام#NoDeathPenalty
پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
۱۰ اکتبر روز جهانی #نه_به_اعدام است.
به این مناسبت، ادای احترام میکنیم به همه زنان و مردان شجاعی که در ایران به جرم مبارزه برای آزادی اعدام شدند. روز جهانی «نه به اعدام» بهطور خاص «نه» تمام بشریت به رژیم است؛ رژیمی که با اعدام و قتلعام تعریف میشود.
#NoDeathPenalty
https://t.co/noS7xEKygD
پیام به کنفرانس به مناسبت روز جهانی علیه اعدام
۱۰ اکتبر روز جهانی #نه_به_اعدام است.
به این مناسبت، ادای احترام میکنیم به همه زنان و مردان شجاعی که در ایران به جرم مبارزه برای آزادی اعدام شدند. روز جهانی «نه به اعدام» بهطور خاص «نه» تمام بشریت به رژیم است؛ رژیمی که با اعدام و قتلعام تعریف میشود.
#NoDeathPenalty
https://t.co/noS7xEKygD
پیام زندانیان مجاهد مهر ۱۴۰۵:
اعدام برای این رژیم سفاک یک روند دائمی و ابزار سرکوب مردم جهت جلوگیری از قیام محتومی است که بهزودی طومارش را در هم میپیچد.
✅به قول ماندلا :
دیوارهای زندان هرگز نمیتوانند روحی را که به شجاعت خو گرفته است، محدود کنند.
#نه_به_اعدام
🚨 Iran. World Day Against the Death Penalty:
More than 30 January protesters hanged since March.
80 percent of the executions Amnesty recorded in 2025.
More women put to death than any country on that list.
Highest execution rate per capita worldwide.
A grim record.
Some of them.
🚨 LAST NIGHT: My heartfelt gratitude to the New York City Council Italian Caucus for bestowing upon me the Christopher Columbus Heritage and Heroism Award.
Thank you to my son Andrew for accepting the award on my behalf.
Italian-Americans contributed so much to this country.
@drmaisato بیانیه مشترک کارشناسان سازمان ملل را خواندم. توقف فوری اعدامها و بازنگری در قانون مواد مخدر میتواند جان بسیاری را نجات دهد. ادامه پیگیری شما ارزشمند است.
در سال ۲۰۲۶ صدها نفر اعدام شدهاند. کارشناسان سازمان ملل متحد خواستار توقف فوری همه اعدامها شدهاند. وقت آن است که جامعه جهانی فشار بیشتری وارد کند.
#IranExecutions
امروز روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است. طی ۱۱ روز گذشته، هر روز درباره پروندههای مربوط به مجازات اعدام که مأموریت من در مکاتبات خود با مقامهای جمهوری اسلامی ایران مطرح کرده است، مطلبی منتشر کردهام.
بیشتر اعدامها در ایران در ارتباط با قصاص یا جرایم مواد مخدر صورت میگیرند؛ که همان پروندههایی هستند که بهندرت به مأموریت من ارجاع میشوند. قصاص تقریباً نیمی از کل اعدامها را تشکیل میدهد. در چارچوب قصاص، زنده ماندن یا مرگ یک فرد تا حد زیادی به تصمیم خانواده قربانی و توانایی متهم برای پرداخت دیه بستگی دارد (روز پنجم). جرایم مواد مخدر بخش عمده موارد باقیمانده را تشکیل میدهند. بیشتر اعدامشدگان، حاملانی هستند که فقر آنان را به این کار سوق داده است و به دلیل جرایمی محکوم شدهاند که بر اساس حقوق بشر بینالملل، در زمره «جدیترین جرایم» قرار نمیگیرند (روز ششم).
برای اقلیتهای قومی و دینی، تبعیضی که در زندگی روزمره با آن مواجهاند، از محدودیتهای زبانی گرفته تا محرومیت اقتصادی، در روند دادرسی کیفری نیز ادامه مییابد. این تبعیض بر بازداشت، محاکمه و صدور حکم، از جمله در پروندههای منتهی به مجازات اعدام، تأثیر میگذارد (روز سوم). جنسیت با قومیت، مذهب، فعالیت سیاسی و دیگر ابعاد هویتی تلاقی پیدا میکند و به شکلهای متمایزی از تبعیض و سوءرفتار، از جمله خشونت مبتنی بر جنسیت در دوران بازداشت، منجر میشود (روز دوم).
مجازات اعدام همچنین علیه افرادی به کار گرفته میشود که حکومت و سیاستهای آن را به چالش میکشند. افرادی که در اعتراضات شرکت کردهاند و حتی کسانی که به مجروحان کمک کردهاند، اغلب پس از آنکه جاسوس یا تروریست خوانده شدهاند، به اعدام محکوم شدهاند (روز دهم). بر اساس قانون جاسوسی مصوب ۱۴۰۴، حتی تصویری از یک ساختمان بمبارانشده میتواند بخشی از یک پرونده منتهی به مجازات اعدام باشد (روز چهارم). کودکان نیز مصون نیستند. افراد همچنان به دلیل اعمالی که پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی مرتکب شدهاند، با اعدام مواجه میشوند (روز نخست).
در برخی از این پروندهها، احکام اعدام پس از محاکمههایی صادر میشوند که تنها چند ساعت به طول انجامیدهاند؛ محاکمههایی که اغلب بر اعترافاتی متکیاند که پیش از برگزاری دادگاه پخش شدهاند، در حالی که برای وکلا مانعتراشی میشود یا آنان هم مجازات میشوند (روز هشتم). برخی اعدامها در ملأ عام اجرا میشوند و مرگ را به نمایشی عمومی تبدیل میکنند که خانوادهها و حاضران ناگزیر به تماشای آن هستند (روز هفتم). حتی پس از اجرای حکم اعدام نیز ممکن است پیکر عزیزان به خانوادهها تحویل داده نشود، برای چگونگی سوگواری آنان محدودیت ایجاد شود و با ارعاب و تهدید به سکوت وادار شوند (روز نهم).
درخواستها برای لغو مجازات اعدام از درون جامعه ایران مطرح میشوند. خانوادهها شبزندهداری و تحصن میکنند و مردم برای تلاش در جهت جلوگیری از اجرای یک اعدام در ملأ عام، تمام شب را در میدان علیخانی ماندند. مخالفت با مجازات اعدام از داخل زندانهای ایران نیز برخاسته است. بیش از دو سال و هشت ماه است که زندانیان در چارچوب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، هر سهشنبه دست به اعتصاب غذا میزنند؛ کارزاری که اکنون دستکم ۶۶ زندان را دربر میگیرد. اوایل امسال، اعتصابی ۱۶روزه در زندان قزلحصار توانست اجرای احکام اعدام مرتبط با جرایم مواد مخدر را در آنجا، هرچند بهطور موقت، متوقف کند.
از خانوادههایی که با وجود خطرهای جدی شخصی، روایت عزیزان خود را به مأموریت من سپردند، و نیز از سازمانهای جامعه مدنی و روزنامهنگارانی که با وجود تهدیدهایی که خود با آن مواجهاند، این پروندهها را آشکار میکنند، عمیقاً سپاسگزارم.
مقامهای ایرانی به بسیاری از مکاتبات من پاسخ دادهاند. از تداوم گفتوگو استقبال میکنم؛ از جمله گفتوگو درباره بازنگری جاری در قانون مبارزه با مواد مخدر که فرصتی عینی برای محدود کردن چشمگیر مجازات اعدام در قبال جرایم مواد مخدر فراهم میکند، و نیز درباره تغییرات دیگری که میتوانند رویه موجود را به استانداردهای بینالمللی حقوق بشر نزدیکتر سازند.
بر اساس گزارشها، در سال ۲۰۲۶ دستکم ۶۰۰ نفر و احتمالاً تا ۱٬۰۰۰ نفر اعدام شدهاند. ضرورت برقراری توقف موقت اجرای احکام اعدام تا زمان لغو کامل این مجازات، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. از مقامها میخواهم با هدف لغو مجازات اعدام، یک توقف رسمی برای اجرای تمامی احکام اعدام برقرار کنند.
- روز صفر: شمارش معکوس تا روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام: https://t.co/FyMxfLlbgD
- روز نخست: کودکان : https://t.co/AXN2uwxzrQ
- روز دوم: زنان: https://t.co/IGQhfP4xzi
- روز سوم: اقلیتها: https://t.co/xq1kqhu092
- روز چهارم: اتهامهای امنیتی: https://t.co/uh6MEhI4ns
- روز پنجم: قصاص: https://t.co/aD6w10wfdM
- روز ششم: جرایم مواد مخدر: https://t.co/UNKYQCZlE0
- روز هفتم: اعدام در ملأ عام: https://t.co/yeyGIijLqK
- روز هشتم: تضمینهای دادرسی عادلانه: https://t.co/cRW21BxD9b
- روز نهم: خانوادهها: https://t.co/wYwctUmoH9
- روز دهم: اعتراضات: https://t.co/xzwAxtpTv1
- روز یازدهم: بیانیه مطبوعاتی مشترک با دیگر کارشناسان سازمان ملل متحد: https://t.co/Wt9W5VxJY3
امروز روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام است. طی ۱۱ روز گذشته، هر روز درباره پروندههای مربوط به مجازات اعدام که مأموریت من در مکاتبات خود با مقامهای جمهوری اسلامی ایران مطرح کرده است، مطلبی منتشر کردهام.
بیشتر اعدامها در ایران در ارتباط با قصاص یا جرایم مواد مخدر صورت میگیرند؛ که همان پروندههایی هستند که بهندرت به مأموریت من ارجاع میشوند. قصاص تقریباً نیمی از کل اعدامها را تشکیل میدهد. در چارچوب قصاص، زنده ماندن یا مرگ یک فرد تا حد زیادی به تصمیم خانواده قربانی و توانایی متهم برای پرداخت دیه بستگی دارد (روز پنجم). جرایم مواد مخدر بخش عمده موارد باقیمانده را تشکیل میدهند. بیشتر اعدامشدگان، حاملانی هستند که فقر آنان را به این کار سوق داده است و به دلیل جرایمی محکوم شدهاند که بر اساس حقوق بشر بینالملل، در زمره «جدیترین جرایم» قرار نمیگیرند (روز ششم).
برای اقلیتهای قومی و دینی، تبعیضی که در زندگی روزمره با آن مواجهاند، از محدودیتهای زبانی گرفته تا محرومیت اقتصادی، در روند دادرسی کیفری نیز ادامه مییابد. این تبعیض بر بازداشت، محاکمه و صدور حکم، از جمله در پروندههای منتهی به مجازات اعدام، تأثیر میگذارد (روز سوم). جنسیت با قومیت، مذهب، فعالیت سیاسی و دیگر ابعاد هویتی تلاقی پیدا میکند و به شکلهای متمایزی از تبعیض و سوءرفتار، از جمله خشونت مبتنی بر جنسیت در دوران بازداشت، منجر میشود (روز دوم).
مجازات اعدام همچنین علیه افرادی به کار گرفته میشود که حکومت و سیاستهای آن را به چالش میکشند. افرادی که در اعتراضات شرکت کردهاند و حتی کسانی که به مجروحان کمک کردهاند، اغلب پس از آنکه جاسوس یا تروریست خوانده شدهاند، به اعدام محکوم شدهاند (روز دهم). بر اساس قانون جاسوسی مصوب ۱۴۰۴، حتی تصویری از یک ساختمان بمبارانشده میتواند بخشی از یک پرونده منتهی به مجازات اعدام باشد (روز چهارم). کودکان نیز مصون نیستند. افراد همچنان به دلیل اعمالی که پیش از رسیدن به سن ۱۸ سالگی مرتکب شدهاند، با اعدام مواجه میشوند (روز نخست).
در برخی از این پروندهها، احکام اعدام پس از محاکمههایی صادر میشوند که تنها چند ساعت به طول انجامیدهاند؛ محاکمههایی که اغلب بر اعترافاتی متکیاند که پیش از برگزاری دادگاه پخش شدهاند، در حالی که برای وکلا مانعتراشی میشود یا آنان هم مجازات میشوند (روز هشتم). برخی اعدامها در ملأ عام اجرا میشوند و مرگ را به نمایشی عمومی تبدیل میکنند که خانوادهها و حاضران ناگزیر به تماشای آن هستند (روز هفتم). حتی پس از اجرای حکم اعدام نیز ممکن است پیکر عزیزان به خانوادهها تحویل داده نشود، برای چگونگی سوگواری آنان محدودیت ایجاد شود و با ارعاب و تهدید به سکوت وادار شوند (روز نهم).
درخواستها برای لغو مجازات اعدام از درون جامعه ایران مطرح میشوند. خانوادهها شبزندهداری و تحصن میکنند و مردم برای تلاش در جهت جلوگیری از اجرای یک اعدام در ملأ عام، تمام شب را در میدان علیخانی ماندند. مخالفت با مجازات اعدام از داخل زندانهای ایران نیز برخاسته است. بیش از دو سال و هشت ماه است که زندانیان در چارچوب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، هر سهشنبه دست به اعتصاب غذا میزنند؛ کارزاری که اکنون دستکم ۶۶ زندان را دربر میگیرد. اوایل امسال، اعتصابی ۱۶روزه در زندان قزلحصار توانست اجرای احکام اعدام مرتبط با جرایم مواد مخدر را در آنجا، هرچند بهطور موقت، متوقف کند.
از خانوادههایی که با وجود خطرهای جدی شخصی، روایت عزیزان خود را به مأموریت من سپردند، و نیز از سازمانهای جامعه مدنی و روزنامهنگارانی که با وجود تهدیدهایی که خود با آن مواجهاند، این پروندهها را آشکار میکنند، عمیقاً سپاسگزارم.
مقامهای ایرانی به بسیاری از مکاتبات من پاسخ دادهاند. از تداوم گفتوگو استقبال میکنم؛ از جمله گفتوگو درباره بازنگری جاری در قانون مبارزه با مواد مخدر که فرصتی عینی برای محدود کردن چشمگیر مجازات اعدام در قبال جرایم مواد مخدر فراهم میکند، و نیز درباره تغییرات دیگری که میتوانند رویه موجود را به استانداردهای بینالمللی حقوق بشر نزدیکتر سازند.
بر اساس گزارشها، در سال ۲۰۲۶ دستکم ۶۰۰ نفر و احتمالاً تا ۱٬۰۰۰ نفر اعدام شدهاند. ضرورت برقراری توقف موقت اجرای احکام اعدام تا زمان لغو کامل این مجازات، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. از مقامها میخواهم با هدف لغو مجازات اعدام، یک توقف رسمی برای اجرای تمامی احکام اعدام برقرار کنند.
- روز صفر: شمارش معکوس تا روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام: https://t.co/FyMxfLlbgD
- روز نخست: کودکان : https://t.co/AXN2uwxzrQ
- روز دوم: زنان: https://t.co/IGQhfP4xzi
- روز سوم: اقلیتها: https://t.co/xq1kqhu092
- روز چهارم: اتهامهای امنیتی: https://t.co/uh6MEhI4ns
- روز پنجم: قصاص: https://t.co/aD6w10wfdM
- روز ششم: جرایم مواد مخدر: https://t.co/UNKYQCZlE0
- روز هفتم: اعدام در ملأ عام: https://t.co/yeyGIijLqK
- روز هشتم: تضمینهای دادرسی عادلانه: https://t.co/cRW21BxD9b
- روز نهم: خانوادهها: https://t.co/wYwctUmoH9
- روز دهم: اعتراضات: https://t.co/xzwAxtpTv1
- روز یازدهم: بیانیه مطبوعاتی مشترک با دیگر کارشناسان سازمان ملل متحد: https://t.co/Wt9W5VxJY3
☘️☘️دوستانی که می خواهند با عکس شهیدیا جاوید نامی یک طرح هنری درست کنم برای احترام و گرامی داشت یاد او
در کامنت یا مسیج عکس شهید و اسمش را برای من بفرستند
برایشان حتما درست میکنم
تا نام و تصویرشان به یادگار بماند ...
@drmaisato ممنون از خانم ساتو و بقیه کارشناسان.
اعدامها نهتنها مشکلی را حل نمیکنن، بلکه فقط خشم و مقاومت رو بیشتر میکنن.
وقتشه جامعه جهانی فشار واقعی بیاره، نه فقط بیانیه.
حمایت کامل از بیانیه کارشناسان سازمان ملل.
ایران بالاترین سرانه اعدام جهان را دارد و از این ابزار برای سرکوب مخالفان استفاده میکند.
توقف فوری اعدامها، تبدیل احکام و محاکمه عادلانه حداقل مطالبهست.
#نه_به_اعدام
در آستانه روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، به همراه سایر کارشناسان سازمان ملل، بیانیهای مطبوعاتی درباره استفاده از مجازات اعدام در ایران صادر کردیم.
https://t.co/AwPkrUF4vV
ایران: کارشناسان سازمان ملل متحد خواستار توقف فوری اعدامها در ایران،عامل اصلی افزایش جهانی اعدامها شدند.
ژنو، ۱۷ مهر ۱۴۰۵، کارشناسان سازمان ملل متحد* امروز از مقامات ایران خواستند فوراً تمامی اعدامها را متوقف کنند. آنان هشدار دادند که ایران در زمره شمار رو به کاهش کشورهایی قرار دارد که همچنان مجازات اعدام را اجرا میکنند و با فاصلهای چشمگیر، بالاترین میزان اعدام به نسبت جمعیت را دارد.
کارشناسان بیان کردند:«ایران شاهد مرگهای بسیار زیادی بوده است: جانهایی که در جنگ از دست رفتهاند و جانهایی که حکومت خود این کشور گرفته است.»
در دی ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی هزاران معترض را کشتند. کمیته مستقل بینالمللی حقیقتیاب سازمان ملل دریافت که این اقدامات در حد جنایت علیه بشریت بوده است. کارشناسان اظهار کردند«آنچه رخ داده است قابل بازگشت نیست، اما سرنوشت کسانی که اکنون با خطر اعدام مواجهاند، کاملاً در اختیار مقامات قرار دارد.»
هیچیک از افرادی که در ارتباط با اعتراضات بازداشت شدهاند، صرفنظر از اتهاماتی که علیه آنان مطرح شده است، نباید اعدام شوند. به گفته کارشناسان :«پروندههایی که به اطلاع ما رسیدهاند، چنان آکنده ازنقض قواعد دادرسی عادلانه و نقضهای فاحش حقوق بشر هستنذ - از جمله شکنجه، ناپدیدسازی قهری، خشونت جنسی، اعترافات اجباری و محرومیت از دسترسی به وکیل منتخب، بهویژه در مرحله تحقیقات، - که همین موارد بهتنهایی باید اجرای حکم اعدام را منتفی سازند.»
به بیان آنها:«مجازات اعدام در ایران برای خاموشکردن صدای مخالفان به کار گرفته میشود و جرائم امنیت ملی، با تعاریفی گسترده، فعالیتهای مسالمتآمیز را بهعنوان تهدید جلوه میدهند. این مسئله نیازمند تغییر است.»
آنان افزودند: «تاریخ ایران نشان میدهد که اگر به نارضایتیها رسیدگی نشوده، هرقدر هم که با خشونت سرکوب شوند، دوباره سر برمیآورند. اعدامها به مخالفتها پایان نمیدهند، بلکه موج بعدی آنها را راه میاندازند.»
در حالی که توجهها بر پروندههای امنیتی متمرکز است، بیشتر اعدامها در ایران در ارتباط با قتل عمد، در چارچوب قصاص، و جرائم مرتبط با مواد مخدر انجام میشوند. این اعدامها جایگزینی آسان برای اقدامات دشوارتر در جهت مقابله با عوامل اصلی قتل و تجارت مواد مخدر، از جمله فقر، تبعیض و خشونت مبتنی بر جنسیت، هستند.به نظر میرسد اکثریت قاطع افرادی که بهدلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر اعدام میشوند، حاملان ردهپایینی هستند که مشکلات و تنگناهای معیشتی آنان را به این کار سوق داده است. بسیاری از آنان به اقلیتهای قومی بهحاشیهراندهشده تعلق دارند و از افراد ردهبالا درتجارت مواد مخدر نیستند.
قصاص مسئولیت تصمیمگیری را از دوش قضات برمیدارد و اختیار مرگ و زندگی را در دست خانوادههای قربانیان قرار میدهد؛ در چنین شرایطی، توانایی پرداخت دیه میتواند تعیین کند چه کسی زنده بماند.این مسئله همچنین ابعادی عمیقاً جنسیتی دارد: زنانی که توانایی پرداخت دیه را ندارند، بهدلیل کشتن همسران خشونتگر خود اعدام میشوند. این امر اغلب پس از ازدواج در دوران کودکی و تحمل سالها خشونت رخ میدهد، آن هم در کشوری که زنان نه از حمایت قانونی در برابر خشونت خانگی برخوردارند و نه ابزار لازم برای رهایی از آن را در اختیار دارند.
کارشناسان خاطرنشان کردند که اعمال جنسی با رضایت میان افراد همجنس و جرائم مذهبی، از جمله ارتداد، هم میتوانند مجازات اعدام در پی داشته باشند.
به گفته آنان:«صرفنظر از شمار اعدامهایی که برای این جرائم انجام میشود، تا زمانی که چنین قوانینی وجود داشته باشند، افراد نمیتوانند آزادانه به دین یا عقیدهای باور داشته باشند، آن را تغییر دهند یا ترک کنند ،یا آشکارا بر اساس گرایش جنسی خود زندگی کنند. آنان نمیتوانند بدون ترس هویت خود را ابراز کنند.»
کارشناسان از مقامات خواستند بهعنوان نخستین گام در مسیر لغو مجازات اعدام، فوراً اجرای اعدامها را تعلیق کنند، تمامی احکام اعدام را به مجازاتهای سبکتر تبدیل کنند و هر پرونده را بر اساس موازین دادرسی عادلانه مورد بازبینی قرار دهند.
کارشناسان اظهار کردند:«تعلیق اجرای اعدامها پیام قدرتمندی به مردم ایران خواهد فرستاد: اینکه استفاده حکومت از نیروی مرگبار میتواند پایان یابد و کشور میتواند از نظامی که اعدامهای خودسرانه بسیار زیادی در سابقه خود دارد فاصله بگیرد.»
پایان
کارشناسان:
· مای ساتو، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
· گرِیم رید، کارشناس مستقل در زمینه گرایش جنسی و هویت جنسیتی
· موریس تیدبال-بینز، گزارشگر ویژه اعدامهای فراقضایی، شتابزده یا خودسرانه
· نازیلا قانع، گزارشگر ویژه آزادی دین یا عقیده
· مارگارت ساترتویت، گزارشگر ویژه استقلال قضات و وکلا
· لئوپولدو مالدونادو گوتیرس، گزارشگر ویژه ارتقا و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان
· جینا رومرو، گزارشگر ویژه حقوق آزادی تجمع مسالمتآمیز و تشکل
· آندریا بولانیوس وارگاس، گزارشگر ویژه وضعیت مدافعان حقوق بشر
· ریچارد بنت، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در افغانستان
· متیو گیلت، رئیس و گزارشگر؛ گانا یودکیوسکا، نایبرئیس مسئول ارتباطات؛ ایتان هیسوک شین، نایبرئیس مسئول پیگیری؛ میریام استرادا کاستیلو و مومبا مالیلا، کارگروه بازداشت خودسرانه
· کلودیا فلورس، رئیس؛ ایوانا کرستیچ، نایبرئیس؛ دوروتی استرادا-تانک، هاینا لو و لورا نیرینکیندی، کارگروه تبعیض علیه زنان و دختران
· گراژینا بارانوفسکا، رئیس و گزارشگر؛ آنا لورنا دلگادیو پرس، نایبرئیس؛ آئوا بالده، گابریلا چیترونی و محمد العبیدی، کارگروه ناپدیدسازیهای قهری یا غیرارادی
· دکتر پائو پرز-سالس، گزارشگر ویژه در امور شکنجه
در آستانه روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، به همراه سایر کارشناسان سازمان ملل، بیانیهای مطبوعاتی درباره استفاده از مجازات اعدام در ایران صادر کردیم.
https://t.co/AwPkrUF4vV
ایران: کارشناسان سازمان ملل متحد خواستار توقف فوری اعدامها در ایران،عامل اصلی افزایش جهانی اعدامها شدند.
ژنو، ۱۷ مهر ۱۴۰۵، کارشناسان سازمان ملل متحد* امروز از مقامات ایران خواستند فوراً تمامی اعدامها را متوقف کنند. آنان هشدار دادند که ایران در زمره شمار رو به کاهش کشورهایی قرار دارد که همچنان مجازات اعدام را اجرا میکنند و با فاصلهای چشمگیر، بالاترین میزان اعدام به نسبت جمعیت را دارد.
کارشناسان بیان کردند:«ایران شاهد مرگهای بسیار زیادی بوده است: جانهایی که در جنگ از دست رفتهاند و جانهایی که حکومت خود این کشور گرفته است.»
در دی ۱۴۰۴، نیروهای امنیتی هزاران معترض را کشتند. کمیته مستقل بینالمللی حقیقتیاب سازمان ملل دریافت که این اقدامات در حد جنایت علیه بشریت بوده است. کارشناسان اظهار کردند«آنچه رخ داده است قابل بازگشت نیست، اما سرنوشت کسانی که اکنون با خطر اعدام مواجهاند، کاملاً در اختیار مقامات قرار دارد.»
هیچیک از افرادی که در ارتباط با اعتراضات بازداشت شدهاند، صرفنظر از اتهاماتی که علیه آنان مطرح شده است، نباید اعدام شوند. به گفته کارشناسان :«پروندههایی که به اطلاع ما رسیدهاند، چنان آکنده ازنقض قواعد دادرسی عادلانه و نقضهای فاحش حقوق بشر هستنذ - از جمله شکنجه، ناپدیدسازی قهری، خشونت جنسی، اعترافات اجباری و محرومیت از دسترسی به وکیل منتخب، بهویژه در مرحله تحقیقات، - که همین موارد بهتنهایی باید اجرای حکم اعدام را منتفی سازند.»
به بیان آنها:«مجازات اعدام در ایران برای خاموشکردن صدای مخالفان به کار گرفته میشود و جرائم امنیت ملی، با تعاریفی گسترده، فعالیتهای مسالمتآمیز را بهعنوان تهدید جلوه میدهند. این مسئله نیازمند تغییر است.»
آنان افزودند: «تاریخ ایران نشان میدهد که اگر به نارضایتیها رسیدگی نشوده، هرقدر هم که با خشونت سرکوب شوند، دوباره سر برمیآورند. اعدامها به مخالفتها پایان نمیدهند، بلکه موج بعدی آنها را راه میاندازند.»
در حالی که توجهها بر پروندههای امنیتی متمرکز است، بیشتر اعدامها در ایران در ارتباط با قتل عمد، در چارچوب قصاص، و جرائم مرتبط با مواد مخدر انجام میشوند. این اعدامها جایگزینی آسان برای اقدامات دشوارتر در جهت مقابله با عوامل اصلی قتل و تجارت مواد مخدر، از جمله فقر، تبعیض و خشونت مبتنی بر جنسیت، هستند.به نظر میرسد اکثریت قاطع افرادی که بهدلیل جرائم مرتبط با مواد مخدر اعدام میشوند، حاملان ردهپایینی هستند که مشکلات و تنگناهای معیشتی آنان را به این کار سوق داده است. بسیاری از آنان به اقلیتهای قومی بهحاشیهراندهشده تعلق دارند و از افراد ردهبالا درتجارت مواد مخدر نیستند.
قصاص مسئولیت تصمیمگیری را از دوش قضات برمیدارد و اختیار مرگ و زندگی را در دست خانوادههای قربانیان قرار میدهد؛ در چنین شرایطی، توانایی پرداخت دیه میتواند تعیین کند چه کسی زنده بماند.این مسئله همچنین ابعادی عمیقاً جنسیتی دارد: زنانی که توانایی پرداخت دیه را ندارند، بهدلیل کشتن همسران خشونتگر خود اعدام میشوند. این امر اغلب پس از ازدواج در دوران کودکی و تحمل سالها خشونت رخ میدهد، آن هم در کشوری که زنان نه از حمایت قانونی در برابر خشونت خانگی برخوردارند و نه ابزار لازم برای رهایی از آن را در اختیار دارند.
کارشناسان خاطرنشان کردند که اعمال جنسی با رضایت میان افراد همجنس و جرائم مذهبی، از جمله ارتداد، هم میتوانند مجازات اعدام در پی داشته باشند.
به گفته آنان:«صرفنظر از شمار اعدامهایی که برای این جرائم انجام میشود، تا زمانی که چنین قوانینی وجود داشته باشند، افراد نمیتوانند آزادانه به دین یا عقیدهای باور داشته باشند، آن را تغییر دهند یا ترک کنند ،یا آشکارا بر اساس گرایش جنسی خود زندگی کنند. آنان نمیتوانند بدون ترس هویت خود را ابراز کنند.»
کارشناسان از مقامات خواستند بهعنوان نخستین گام در مسیر لغو مجازات اعدام، فوراً اجرای اعدامها را تعلیق کنند، تمامی احکام اعدام را به مجازاتهای سبکتر تبدیل کنند و هر پرونده را بر اساس موازین دادرسی عادلانه مورد بازبینی قرار دهند.
کارشناسان اظهار کردند:«تعلیق اجرای اعدامها پیام قدرتمندی به مردم ایران خواهد فرستاد: اینکه استفاده حکومت از نیروی مرگبار میتواند پایان یابد و کشور میتواند از نظامی که اعدامهای خودسرانه بسیار زیادی در سابقه خود دارد فاصله بگیرد.»
پایان
کارشناسان:
· مای ساتو، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
· گرِیم رید، کارشناس مستقل در زمینه گرایش جنسی و هویت جنسیتی
· موریس تیدبال-بینز، گزارشگر ویژه اعدامهای فراقضایی، شتابزده یا خودسرانه
· نازیلا قانع، گزارشگر ویژه آزادی دین یا عقیده
· مارگارت ساترتویت، گزارشگر ویژه استقلال قضات و وکلا
· لئوپولدو مالدونادو گوتیرس، گزارشگر ویژه ارتقا و حمایت از حق آزادی عقیده و بیان
· جینا رومرو، گزارشگر ویژه حقوق آزادی تجمع مسالمتآمیز و تشکل
· آندریا بولانیوس وارگاس، گزارشگر ویژه وضعیت مدافعان حقوق بشر
· ریچارد بنت، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در افغانستان
· متیو گیلت، رئیس و گزارشگر؛ گانا یودکیوسکا، نایبرئیس مسئول ارتباطات؛ ایتان هیسوک شین، نایبرئیس مسئول پیگیری؛ میریام استرادا کاستیلو و مومبا مالیلا، کارگروه بازداشت خودسرانه
· کلودیا فلورس، رئیس؛ ایوانا کرستیچ، نایبرئیس؛ دوروتی استرادا-تانک، هاینا لو و لورا نیرینکیندی، کارگروه تبعیض علیه زنان و دختران
· گراژینا بارانوفسکا، رئیس و گزارشگر؛ آنا لورنا دلگادیو پرس، نایبرئیس؛ آئوا بالده، گابریلا چیترونی و محمد العبیدی، کارگروه ناپدیدسازیهای قهری یا غیرارادی
· دکتر پائو پرز-سالس، گزارشگر ویژه در امور شکنجه
On the eve of the World Day Against the Death Penalty, I called on UN Secretary-General António Guterres for urgent international action to halt executions and the killing of protesters in Iran.
On the eve of the World Day Against the Death Penalty on 10 October, I addressed a letter to United Nations Secretary-General António Guterres, calling for urgent international action to halt executions and the killing of protesters in Iran.
I also urged the Secretary-General to lead a coordinated international initiative aimed at securing the immediate end of executions and violence against protesters.
https://t.co/mtINj4VUgw
On the eve of the World Day Against the Death Penalty on 10 October, I addressed a letter to United Nations Secretary-General António Guterres, calling for urgent international action to halt executions and the killing of protesters in Iran.
I also urged the Secretary-General to lead a coordinated international initiative aimed at securing the immediate end of executions and violence against protesters.
https://t.co/mtINj4VUgw