Arama kurtarma çalışmaları sırasında da böyle davrandılar. Bu sözler, bir şehrin insanını ölüme mahkum ettiklerinin itirafıdır. Günlerce haykırdık. Yardım istedik. Yardım etmiyorsanız engel olmayın bari dedik. Meğer oturmuş, koca bir şehre nasıl “had bildirilir” onu düşünüyorlarmış. Yardım göndermek yerine, kendi kendimize bulduğumuz yardımları engelleyip “ya biat edersiniz ya da ölürsünüz” diyorlarmış. Depremden sonra insanlar çadır ararken, susuzken, bir ekmeğe dahi ihtiyaç duyarken daha nasıl zulmedebileceklerinin hesabını yapıyorlarmış. Hiç utanmadan, sıkılmadan, rahatsızlık hissetmeden itiraf da ediyorlar. Böyle bir kötülük. Böyle bir insanlık düşmanlığı…
Ne vahşetler izledik şu mecrada… Çocuk öldürdüler, kadın öldürdüler, adam astılar gözümüzün önünde. Yetmedi, burada okuduğumuz tek cümleyle hayallerimizin ölüşünü izledik. O da yetmedi… Keşke yetseydi… Bugün resmen, yine hepimiz izlerken, iyiliği de öldürdüler!