Vaka: "Tükenmişlik mi, Yoksa Performans Kırbacı Karşısında Bedenin Grevi mi?"
Danışan: 31 yaşında, uluslararası bir danışmanlık şirketinde Kıdemli Analist olarak çalışan, prestijli bir üniversiteden dereceyle mezun olmuş bir kadın.
Klinik Teşhis: Majör Depresif Bozukluk ve Burnout (Tükenmişlik Sendromu).
Semptomlar: Yataktan kalkamama, kronik yorgunluk, anhedoni (hayattan zevk alamama), derin bir anlamsızlık hissi, iş maillerine bakarken gelişen mide bulantısı.
Klinik Yanılgı: "Sınır Çizememe" ve "Mükemmeliyetçilik" Şablonu
Terapist, danışanın durumunu tamamen bireysel psikodinamik süreçlerle açıklar. Ona çocukluğunda ebeveynleri tarafından başarı odaklı büyütüldüğünü bu yüzden "mükemmeliyetçi bir şema" geliştirdiğini söyler.
Çözüm olarak: İş hayatında hayır demeyi öğrenmesi, iş-yaşam dengesini kurması ve öz-şefkat (self-compassion) pratikleri yapması önerilir. Terapiste göre sorun, genç kadının kendi sınırlarını koruyamamasıdır.
Oysa Sınıfsal Gerçek Tablo Şöyledir: Danışanın gecenin 11'inde maillere cevap vermesi içsel bir başarı tutkusu veya şema sorunu değildir. Şirketin uyguladığı Yukarı çık ya da dışarı çık (Up or Out) politikası ve çalışanları sürekli birbirine kırdıran performans metrikleridir. Sınır çizmek o vahşi kurumsal eko-sistemde doğrudan Gözden çıkarılabilirsin sinyali vermektir. Dolayısıyla ortada bireysel bir sınır çizememe sorunu değil sınır çizeni sistemin dışına fırlatan yapısal bir zorbalık vardır.
Yataktan kalkamamak, hiçbir şey yapmak istememek klinik olarak 'depresyon' diye etiketlenir. Oysa bu yabancılaşmış emeğin zirve noktasıdır. Ürettiği artı-değerin hazırladığı yüzlerce sayfalık slaytların toplumsal hiçbir karşılığı olmadığını sadece bir üst yöneticinin bonus almasına yaradığını gören zihin ve beden anlamsızlığa karşı tek silahını çeker: Fişi çekmek. Beden sömürüye daha fazla yakıt taşımamak için kendini sabote etmekte yani bir nevi pasif grev yapmaktadır.
Haftada 70 saat çalışan birine "kendine şefkat göster, banyo köpüğü yap, meditasyon yap" demek yapısal şiddeti estetikle maskelemektir. Sistem, çalışanı posası çıkana kadar sıkar, terapist ise ona hafta sonu kendini tamir etme yolları sunar ki pazartesi günü aynı verimlilikle sömürülmeye devam edebilsin.
Burada "öz-şefkat" işçinin pazartesiye hazırlanma bakım maliyetini yine işçinin kendi omuzlarına yükleme aracına dönüşür.
@TRogretmen Pilot uygulama okulda çalışıyorum, medyada bahsedildiği gibi merkezi yapılmayacak, sadece modülü kullanıma sunuyorlar. Ek dersi yine okul dinamiklerine göre okul yönetimi yapacak. Böylece okullar ücretli uygulamaları kullanmayacak, sistem tümüyle entegre hale gelecek. Olay bu.
@BurcinNlbntgl LGS çokça şişirilmiştir. Bu ülkede gerçekten kaliteli işleri yapan liseler (o da tartışılır tabi) çok çok azdır. Veriler çok açıktır. Bu noktada bu kadar öğrencinin bu sınava girmesi benim açımdan anlamsızdır. Devlet ise fırsat eşitliği sağlıyor gibi görünmekle yükümlüdür.
@aihsan_goker Kamudaki gerçek israfı yazmaya cesaret edemeyen gariban memurun maaşına helal getiriyor. Siz bu kafayla, bu sivri zekalık ile yaşamaya nasıl devam ediyorsunuz?