در سال جدید پیش رو، آرزوی مرگ دارم! برای خودم؟ نه! به هیچ وجه، مرگِ تمام آدمای دزد و بدجنس، مرگ عزیزای آدم هایی که منو رنجوندند. تو سال ۱۴۰۴ من دلم خبر مرگ میخاد. خبر مرگ مادر و پدر تمام آدم های دوروبرم که متنفرم ازشون.
اره چون تاریخ مزخرفه خیلی از آثار ما الان تو موزه های کشورای دیگه س. مارا نگذارند به یک خانه ی ویران! حتی همین که تواینقدر نفهمی هم چون نخواستن واسه ایران و ایرانی.کاش بفهمین
به سن ما که برسین میفهمین اینکه میگه زن وطن است (المراة وطن) یعنی چی. میفهمین اون بیرون واقعا خبری نیست. آغوش امن دنیا فقط اونیه که تو خونه منتظرته. و البته یهچیز دیگه؛ میفهمین یعنی چی وقتی میگه «لا تعبث بقلب لا تنوی ان تستوطنه»، با قلبی که نمیخوای وطن خودت کنیش، بازی نکن.