Νομίζω ότι οι γυναίκες είναι ανόητο να προσποιούνται ότι είναι ίσες με τους άνδρες.
Είναι ανώτερες, πάντα ήταν.
Ό,τι και να δώσεις σε μια γυναίκα, θα σου προσφέρει περισσότερα.
- Αν της δώσετε το σπέρμα σας, θα σας δώσει ένα μωρό.
- Αν της δώσετε ένα οίκημα, θα σας δώσει ένα σπιτικό.
- Αν της δώσετε τα ψώνια σας, θα σας δώσει ένα γεύμα.
- Αν της δώσετε ένα χαμόγελο, θα σας δώσει την καρδιά της.
Η γυναίκα, πολλαπλασιάζει και μεγεθύνει αυτό που της δίνεται!!!
- William Golding -
Το Νότιο Πήλιο , μια μεγάλη σε έκταση και επισκεψιμότητα περιοχή, δεν έχει παιδίατρο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Γιατί να μην εφημερεύει στα κέντρα υγείας και παιδιατρος; Αναρωτιέμαι αν το προσωρινό κενό θα μπορούσε να καλυφθεί από τις δομές του Βόλου @AdonisGeorgiadi@YpYgGR
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της σύγχρονης pop-ψυχοθεραπείας, είναι οτι στην προσπάθειά της να "απαλύνει" τα βάρη των θεραπευόμενων, τους "επιτρέπει" ατομικίστικες συμπεριφορές που είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ σε κοινωνικό επίπεδο, μόνο και μόνο για να νιώσουν τα άτομα καλύτερα.
"Tο αεροπλάνο έτριζε συνθέμελα,
οι θερμοκρασίες των μηχανών είχαν πάει στο διάολο,
η φόρμα ειχε γίνει λίμνη από τον ιδρώτα και έξω νύχτωνε επικίνδυνα.
Ο κυβερνήτης, κατάλαβε την αγωνία μου.
Άλλο ένα πέρασμα Γιάννη, προλαβαίνουμε, κάτω καίγονται..."
(Το βρήκαμε στα σόσιαλ, το αναδημοσιεύουμε με άδεια, για την φωτό δεν βρήκαμε κάτι, θα χαρούμε να βρούμε τον φωτογράφο)
Νομίζουμε ότι αντανακλά την επική μάχη των πιλότων και των τεχνικών κάθε χρόνο)
Εγώ νιώθω γεμάτη!
Δε θεωρώ πως κάτι έλειπε ή κάτι περισσευε.
Ούτε ότι χρειάζεται απαραίτητα συνέχεια η ιστορία πια.
Νιώθω ότι υπήρχε πληρότητα.
Όπως όταν βγαίνεις από μια σπουδαία θεατρική παράσταση.
Όπως όταν τελειώνει μια συναυλία που πέρασες τέλεια.
>>>>
#topaidi
Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν τα σχόλια που έγραψαν απλοί Ρώσοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μετά την ουκρανική επίθεση στη Μόσχα που έγινε πριν από λίγες μέρες. Ένα χαρακτηριστικό σχόλιο μιας κοπέλας έγινε κυριολεκτικά αντικείμενο θαυμασμού. Έγραψε η νεαρή: “Μου φαίνεται ότι η Ουκρανία και η Ρωσία προσπαθούν να μπλέξουν τη Μόσχα στον πόλεμό τους”.
Και αυτό το φαινομενικά αφελές σχόλιο της αγανακτισμένης μοσχοβίτισσας είναι μόνο φαινομενικά αφελές. Στην πραγματικότητα είναι ένα δείγμα αυτού που σας περιγράφω χρόνια στα άρθρα και στα βίντεό μου: η Μόσχα, η Αγία Πετρούπολη και μερικές ακόμα μεγάλες πόλεις της Ρωσίας είναι “κράτος εν κράτει”. Οι κάτοικοι αυτών των πόλεων, κυρίως της Μόσχας, αντιλαμβάνονται όλη την υπόλοιπη χώρα ως αποθήκη ορυκτού πλούτου, η οποία το μόνο δικαίωμα που έχει είναι το να τους ταΐζει. Και τους κατοίκους όλων των επαρχιών ως παρακατιανούς. Ενδεικτικά, τα έξοδα μόνο για τις δημοτικές υπηρεσίες της Μόσχας (πεζοδρόμια, καθαριότητα, παγκάκια κ.λπ) ξεπερνούν τους συνολικούς προϋπολογισμούς ολόκληρων περιφερειών της χώρας.
Αυτό, εκτός από γεωγραφικά έχει και εθνοτικά χαρακτηριστικά. Σε ένα παλαιότερο βίντεο από μέσο μαζικής μεταφοράς σε μεγάλη ρωσική πόλη είδαμε μια ρωσίδα, η οποία επιτέθηκε ρατσιστικά κατά μιας επιβάτιδος, η οποία μιλούσε μια άλλη γλώσσα. Η επίθεσή ήταν του τύπου: τι ήρθατε εδώ όλοι ξένοι στην ωραία μας Ρωσία, να πάτε σπίτια σας. Μόνο που επιβάτιδα ήταν επίσης ρωσίδα και η γλώσσα που μιλούσε ήταν μια από τις “μειονοτικές” γλώσσες της Ρωσίας. Δηλαδή μιας από τις γλώσσες των λαών που κατέκτησαν και εξόντωσαν οι Ρώσοι προκειμένου να κάνουν τη “μεγάλη Ρωσία”.
Είναι γνωστό ότι τα εδάφη στα οποία ζουν ιστορικά αυτό που οι περισσότεροι θεωρούν ως εθνοτικά Ρώσοι αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 10% της επιφάνειας της χώρας. Που είναι οι υπόλοιπο λαοί; Ποιοί είναι; Ποιες γλώσσες μιλάνε; Ποιους συγγραφείς έχουν; Γιατί ο Τολστογιέφσκι, ο Πούσκιν και τα άλλα καλλιτεχνικά παιδιά που μαθαίνουμε ήταν όλοι πέριξ του παλατιού και κάτοικοι Αγίας Πετρούπολης και Μόσχας;
Οι επιθετικοί πόλεμοι τους οποίους έκανε η Ρωσία όλους τους προηγούμενους αιώνες είχαν ένα συγκεκριμένο μοτίβο: Έστελναν τον στρατό να κατακτήσει μια περιοχή πνίγοντας στο αίμα την όποια αντίσταση. Αφομοίωναν ή εξόντωναν τον ντόπιο πληθυσμό. Μετά έστελναν αυτό τον κατεκτημένο πληθυσμό για να πολεμήσει στους επόμενους πολέμους. Και τα κέρδη; Ορυκτά, χρυσός, εργατικά χέρια - πήγαιναν για την ευημερία των μεγάλων πόλεων, κυρίως της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης.
Η απορία και η αγανάκτηση των μοσχοβιτών σήμερα είναι απολύτως κατανοητή και δικαιολογημένη. Μέσα στο χρόνια έχουν μάθει ότι η μόνη δουλειά που έχουν να κάνουν είναι να στηρίζουν το όποιο καθεστώς κάθεται στο Κρεμλίνο και να καλοπερνάνε σε βάρος της υπόλοιπης χώρας. Το αν η υπόλοιπη χώρα είναι διαλυμένη, δεν έχει να φάει, δεν έχει νοσοκομεία και σχολεία και ολόκληρες περιοχές έχουν αδειάσει από αντρικό πληθυσμό που έχει πάει στον πόλεμο “κάπου μακριά” δεν είναι πρόβλημα ούτε της Μόσχας ούτε των μοσχοβιτών.
Χαζευοντας τα χθεσινα θέματα Χημειας των Πανελλαδικων σκέφτηκα να κάνω αυτο το post.
Όταν ακουτε για "επαγγελματα του μελλοντος" να γελάτε.
Οι αυριανοι πρωτοετεις σε 5 χρονια θα εχουν άλλο... μέλλον.
Αν θα εδινα ΜΙΑ συμβουλή ειναι: το πρωτο πτυχιο να ειναι σε μια ΒΑΣΙΚΗ επιστημη, πχ Χημικο.
Μεσα στη πορεια των σπουδων θα σας "τσιγκλισει" κάποιο πεδιο. Προς το τελος θα σας γοητευσει μια "ειδικευση". Αυτο για το επομενο σταδιο σπουδων.
Αλλά... ότι κι αν συμβει, όσο κι αν η τεχνολογια τρεχει πια την Επιστημη, εσεις θα εχετε τη ΒΑΣΙΚΗ γνωση για να αλλάξετε ειδικευση.
Με δυο κουβεντες, όσο πιο εξειδικευμενη γνωση θα χρειαστειτε, τοσο πιο ευρεια γκαμα ΒΑΣΙΚΗΣ γνωσης θα πρέπει να εχετε.
❗Στα σαράντα χρόνια που υπηρέτησα ως δάσκαλος στο δημόσιο σχολείο —και αρκετά από αυτά ως διευθυντής— πέρασαν από τα χέρια μου χιλιάδες παιδιά.
❗Παιδιά που κάθισαν στα θρανία της τάξης μου.
❗Παιδιά που γέμισαν τις αυλές των σχολείων που διοίκησα.
❗Παιδιά με όνειρα, με φόβους, με αγωνίες, με παρορμήσεις.
❗Όλα αυτά τα χρόνια έμαθα κάτι πολύ απλό αλλά και πολύ δύσκολο για τους ενήλικες να το παραδεχτούν: η ζωή των νέων ανθρώπων δεν είναι ευθεία γραμμή.
❗Η εφηβεία και η νεότητα είναι περίοδοι αναζήτησης.
❗Είναι περίοδοι όπου δοκιμάζονται όρια, όπου οι παρέες επηρεάζουν, όπου η ανάγκη του «να ανήκεις» γίνεται πολλές φορές πιο δυνατή από τη λογική.
❗Έχω δει παιδιά εξαιρετικά, ευαίσθητα, καλοσυνάτα, να κάνουν λάθη.
❗Έχω δει παιδιά που μεγάλωσαν σωστά, με αξίες, να παρασύρονται για μια στιγμή.
❗Έχω δει παιδιά να πέφτουν και να σηκώνονται.
❗Γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι.
❗Και ιδίως οι νέοι άνθρωποι.
❗Αφορμή για αυτές τις σκέψεις είναι ο θάνατος της 19χρονης κοπέλας στην Κεφαλονιά.
❗Ένα παιδί που χάθηκε.
❗Ένα παιδί που βρέθηκε αναίσθητο σε μια πλατεία και δεν γύρισε ποτέ σπίτι του.
❗Και όμως, αντί να σταθούμε μπροστά σε αυτή την τραγωδία με στοιχειώδη ανθρωπιά, βλέπω πολλούς να σπεύδουν να επιδείξουν την ηθική τους ανωτερότητα.
❗Να δείξουν με το δάχτυλο το ίδιο το κορίτσι.
❗Να εξηγήσουν τον θάνατό της ως «φυσική συνέπεια των επιλογών της».
❗Σε αυτές τις στιγμές, καλό θα ήταν να χαμηλώνουμε λίγο τις βεβαιότητές μας.
❗Γιατί όσοι έχουμε περάσει μια ζωή δίπλα σε παιδιά και νέους ανθρώπους, ξέρουμε καλά κάτι: κανένα παιδί δεν είναι «ένα λάθος».
❗Κανένα παιδί δεν είναι «μια κακή επιλογή».
❗Είναι ένας άνθρωπος.
❗Ένας άνθρωπος που σε μια στιγμή βρέθηκε εκτεθειμένος.
❗Χωρίς προστασία.
❗Χωρίς φροντίδα.
❗Χωρίς κάποιον να σταθεί δίπλα του όταν το είχε ανάγκη.
❗Η κοινωνία έχει πολλά να συζητήσει για τέτοια περιστατικά.
❗Αλλά αν το μόνο που βρίσκουμε να κάνουμε είναι να κατηγορούμε ένα νεκρό κορίτσι, τότε κάνουμε κάτι βαθιά απάνθρωπο:
❗Το παίρνουμε ξανά από εκεί που βρέθηκε αναίσθητο
❗και το αφήνουμε πάλι μόνο του στην πλατεία.
❗Να πεθαίνει ξανά και ξανά μέσα στα λόγια μας.
#Μυρτώ #Κεφαλονιά #Εφηβεία #Σεβασμός #Ανθρωπιά
ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ=Με ρωτάτε κάποια πράγματα που ειλικρινά ώρες ώρες λέω ναι ρε Φλωρεντία αξίζει τον κόπο.
Δεν θα αναφέρω ούτε ποιος ήταν ο "Ναπολέων" του μαύρου χρυσού, ούτε την εξέλιξή του που σίγουρα μπορείτε να τα βρείτε εύκολα.
Αυτό που πιστεύω ότι ζητάτε από μένα, είναι μια "αρχαία" αναδρομή. Και αυτή θα σας κάνω.
Ο πρώτος άνθρωπος που χρησιμοποίησε πετρελαϊκά προϊόντα ήταν ο βιβλικός Νώε. Την Κιβωτό με την οποία διέσωσε το ανθρώπινο γένος και τον λοιπό ζωικό κόσμο τη στεγανοποίησε "έσωθεν και έξωθεν τη ασφάλτω".
Ο Μωυσής διασώθηκε νήπιο μέσα στην "θίβιν" (καλάθι), που έπλεε στον Νείλο γιατί η μητέρα του την "κατέχρισε ασφαλτοπίσση". Αναφέρει ακόμη η Π.Διαθήκη, ότι τα τείχη της Ιεριχούς και ο Πύργος της Βαβέλ είχαν την άσφαλτο ως συγκολλητικό υλικό στα υλικά με τα οποία κτίστηκαν.
Εκεί, στην πάντα "εύφλεκτη (λόγω πετρελαίου) Μέση Ανατολή", ο Ζαρατούστρα, από το εκπληκτικό θέαμα καιομένων πετρελαιοπηγών εμπνεύσθηκε τη λατρεία του "αιωνίου πυρός" της οριστική κάθαρσης και αναδημιουργίας.
Γενέθλια περιοχή της θρησκείας του η θρυλική Βαβυλώνα της ακολασίας και των δακρύων. Εκεί η Σεμίραμις (τι να πούμε και γι΄αυτήν) βασίλευε και καλοζούσε μέσα σε τείχη που "ασφάλτω εποίησε". Οι ιερείς του Ζαρατούστρα φύλαγαν την ιερή φωτιά που προερχόταν από καύση πετρελαιοειδών τα οποία ανέβλυζαν από λάκκους σε τόπους καθαρμών, τους αποκαλούμενους "Ναυθάρ". Από αυτούς άλλωστε προέρχεται και το όνομα της γνωστής μας νάφθας.
Και οι αιγυπτιακές μούμιες πήραν την ονομασία τους από την αρχαιοαραβική λέξη "μουμ" που σημαίνει άσφαλτος. Η άσφαλτος ήταν το βασικό υλικό ταριχεύσεως στη χώρα των Φαραώ.
Τώρα, οι δικοί μας αρχαίοι συγγραφείς, δίνουν μικρότερη θρησκευτική σημασία στα προϊόντα του πετρελαίου. Τα μνημονεύουν κυρίως σαν παράξενα και συγκολλητικά υλικά και αναφέρουν τους Φοίνικες ως πρώτους που τα χρησιμοποίησαν.
Τα περιγράφουν ακόμη ως θεραπευτικά μέσα, αλλά κυρίως για εξωτερική χρήση σε εγκαύματα, δερματικές παθήσεις και κρυολογήματα. Ο Ιπποκράτης χαρακτηρίζει νοσηρά τα νερά που πηγάζουν από ασφαλτούχες περιοχές και συνιστά τη μη χρησιμοποίησή τους διότι "τα μεν τοιαύτα ύδατα μοχθηρα είναι".
Τις αναθυμιάσεις ασφάλτου τις θεωρεί καλά απολυμαντικά.
Ο Αριστοτέλης στο "Περί θαυμασίων ακουσμάτων" αναφέρεται και στην ορυκτή άσφαλτο και την πίσσα που αναπηδούσε στην Απολλωνία.
Ο Μέγας Αλέξανδρος μετά την κατάληψη της Τύρου (οι κάτοικοι της οποίας μάταια χρησιμοποίησαν φλεγόμενο πετρέλαιο για να τον αντιμετωπίσουν) γνώρισε τις πετρελαιοπηγές της Περσίας και του Μπακού.
Από αυτές (λένε) η Καυκασιανή Μήδεια (και να και μια "γυναίκα" του πετρελαίου) πήρε το υλικό με το οποίο έχρισε τον θανατηφόρο πέπλο και το καυτερό στεφάνι που μνημονεύουν οι αρχαίες τραγωδίες.
Μιλούν ακόμη οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς και για τη χρησιμοποίηση του ορυκτού λαδιού ως φωτιστικής και καύσιμης ύλης. Το αποκαλούν και "Σικελικόν έλαιον" γιατί οι Ακραγαντίνοι το χρησιμοποίησαν για φωτισμό ακόμη και πριν από τους Ρωμαίους που θέρμαιναν τα λουτρά με πετρέλαιο.
Ο Ηρόδοτος περιγράφει και λεπτομέρειες από την ανόρυξή του. Αναφέρει και τη δεξαμενή όπου χωρίζονταν, με την πρωτόγονη τεχνική των αρχαίων Περσών, τα τρία υλικά : Άσφαλτος, αλάτι και "έλαιον μέλαν με οδμήν (οσμή) βαρείαν".
Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας και ο Κολοσσός της Ρόδου χρησιμοποιούσαν πετρέλαιο ως φωτιστική ύλη.
Κλείνοντας αυτή τη μικρή αναφορά που μπορείτε φυσικά να την συμπληρώσετε και με άλλες πολλές αναφορές, να αναφέρω ότι τα αρχαιοελληνικά κείμεν για τις πετρελαιοπηγές της πατρίδας του Ζαρατούστρα (από τις οποίες πήραν και οι Βυζαντινοί τις πρώτες ύλες για το υγρό πυρ) έπαιξαν βασικό ρόλο στην ανακάλυψη και αξιοποίηση των περσικών πετρελαιοπηγών...
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ βίντεο τεχνητής νοημοσύνης…
Καρυάτιδα "δραπετεύει" από το Βρετανικό Μουσείο και επιστρέφει δίπλα στις αδελφές της στο μουσείο της Ακρόπολης 🇬🇷
#Καρυατιδα#ακροπολη#Ελλαδα
The Turkish pogrom against the Greeks of Istanbul which began on 6 September is one of the deepest wounds in the collective memory of the Greek nation.
A state-orchestrated campaign of violence against the ethnic Greek community and the Ecumenical Patriarchate, which destroyed 1,004 houses, 5,000 businesses, 2 cemeteries, 73 churches, 23 schools and 5 recreation centers.
The violence, incited through fabricated reports and facilitated by the Turkish authorities, led to deaths, widespread destruction, and the forced emigration of tens of thousands of Greeks from Istanbul. This pogrom constituted a direct violation of the 1923 Lausanne Treaty, which guaranteed the protection of the Greek Orthodox minority in Turkey.
Ανοιχτή Επιστολή Μετά τη Σφαγή στον Άγιο Ηλία – Από έναν Επιζώντα
Ντάνι Μ., Επιζών της επίθεσης
Όταν ήμουν παιδί και μεγάλωνα μέσα στην αποξένωση που έφερναν ο εξισλαμισμός και ο εκαραβισμός, ρώτησα κάποτε τη γιαγιά μου:
«Γιατί δεν έχουμε δικό μας κράτος;»
Χαμογέλασε και μου είπε:
«Έχουμε. Είναι πίσω από τη θάλασσα. Λέγεται Ελλάς. Είναι όλοι Ρωμιοί εκεί. Και παντού βλέπεις εικόνες.»
«Πώς μοιάζουν;» τη ρώτησα.
«Σαν εσένα. Καφετιά μάτια, καστανά μαλλιά, γνώριμα πρόσωπα.»
«Τι τρώνε;»
«Ό,τι κι εμείς – ντολμάδες, ελιές, και πίνουν ούζο όπως εμείς πίνουμε αράκ.»
«Και πώς χορεύουν;»
«Χορεύουν σε κύκλο, όπως εμείς τη ντάμπκε. Και αγαπούν τις εικόνες, όπως εμείς.»
Χθες, παραλίγο να τη συναντήσω ξανά. Η γιαγιά μου έφυγε απ’ τη ζωή το 2005.
Εγώ επέζησα της βομβιστικής επίθεσης στον Άγιο Ηλία για λίγα δευτερόλεπτα.
Αν είχα πεθάνει, ξέρω τι θα μου έλεγε:
«Μην ανησυχείς. Η χώρα πίσω απ’ τη θάλασσα, η Ελλάς, θα σας βοηθήσει.»
Αλλά έζησα. Και σήμερα της λέω:
«Αν πεθάνω στην επόμενη επίθεση, θα σου πω:
Γιαγιά, ακόμα περιμένουμε.»
Ελλάδα, δεν είσαι μια ξένη χώρα για εμάς.
Είσαι η οικογένειά μας, το παρελθόν μας, η ελπίδα μας.
Δεν ζητάμε λεφτά.
Δεν ζητάμε βίζες.
Ζητάμε τη φωνή σου.
Τη δύναμη της διπλωματίας σου.
Τη δύναμη της ιστορίας σου.
Μπορείς να καλέσεις έκτακτη συνεδρίαση του ΟΗΕ για τη σφαγή των Χριστιανών της Συρίας.
Και πρέπει να το κάνεις τώρα.
Αιμορραγούμε ακόμα.
Περιμένουμε ακόμα.
Πιστεύουμε σε εσένα.
Με πόνο και ελπίδα,
Ντάνι Μ.
Επιζών της σφαγής στον Άγιο Ηλία
@elivasilopoulou Στις περισσότερες ΔΥ υπάρχει 1 που κάνει όλη τη δουλειά και 5-6 κάθονται (με τις πλάτες του προισταμένου/διευθυντή/γνωστού περιφερειάρχη κλπ). Μάντεψε ποιος θα κινδυνεύσει με απόλυση.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ, ΔΕΝ ΘΑ ΧΑΣΕΤΕ...
"Θεατρικό Δρώμενο InterCity Lesvos"
Ενα συγκλονιστικό, ένα σοκαριστικό θεατρικό δρώμενο (σε 31':31'') για την τραγωδία των Τεμπών που παρουσίασαν ερασιτέχνες ηθοποιοί της Μυτιλήνης μαζί με τη θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου Αιγαίου, λίγο πριν την μεγαλειώδη χθεσινή συγκέντρωση στην πλατεία της πόλης τους.
Χωρίς να μιλάνε έκαναν αναπαράσταση της σύγκρουσης των δύο αμαξοστοιχιών με τα σώματά τους και όλα όσα ακολούθησαν και περιέγραψαν όλα τα "γιατί" των συγγενών των θυμάτων.
Ειλικρινά ανατρίχιασα...
Σκηνοθεσία και στον ρόλο του πολιτικού Φραγκουλάκης Βαγγέλης με την συμμετοχή της θεατρολόγο- ηθοποιού Αθανασίας Δαφιώτη στον ρόλο της μάνας, με την συμμετοχή ερασιτεχνών ηθοποιών και μέλη της θεατρικής ομάδας "ΦΩΣ" του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Από την σελίδα της ΕΡΤ Αιγαίου.